Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Ranperidon (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Ranperidon

Skład: Risperidonum
Postać farmaceutyczna: tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Dawka: 1 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
Wytwórca: Basics GmbH Cemelog BRS KFT Ranbaxy Ireland Ltd.
Kraj wytwórcy (kod kraju): D, H, IRL


Działanie
Lek przeciwpsychotyczny - selektywny antagonista monoaminergiczny o dużym powinowactwie do receptorów serotoninergicznych 5-HT2 i dopaminergicznych D2. Rysperydon także wiąże się z receptorami α1-adrenergicznymi, z mniejszym powinowactwem z receptorami histaminergicznymi H1 i α2-adrenergicznymi. Nie wykazuje powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Mimo że rysperydon jest silnym antagonistą receptorów D2, które to działanie uznawane jest za istotne w leczeniu pozytywnych objawów schizofrenii, słabiej hamuje aktywność ruchową i wykazuje słabsze działanie kataleptyczne w porównaniu z klasycznymi lekami neuroleptycznymi. Zrównoważone antagonistyczne działanie na receptory serotoninergiczne i dopaminergiczne w o.u.n. może zmniejszać tendencję do wywoływania pozapiramidowych działań niepożądanych i rozszerzyć działania terapeutyczne na objawy negatywne i afektywne w schizofrenii. Po podaniu doustnym rysperydon wchłania się całkowicie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h od podania. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Rysperydon jest częściowo metabolizowany przy udziale cytochromu CYP2D6 do 9-hydroksyrysperydonu, który ma podobne działanie farmakologiczne jak rysperydon. Rysperydon łącznie z 9-hydroksyrysperydonem tworzą aktywną frakcję przeciwpsychotyczną. T0,5 w fazie eliminacji czynnej frakcji o działaniu przeciwpsychotycznym wynosi 24 h. U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzoną czynnością nerek obserwowano wolniejszą eliminację rysperydonu.

Wskazania
Leczenie ostrych i przewlekłych psychoz schizofrenicznych oraz innych zaburzeń psychotycznych, w których dominują objawy pozytywne (omamy, urojenia, zaburzenia myślenia, wrogość, podejrzliwość) i (lub) objawy negatywne (zblednięcie afektu, emocjonalne i społeczne wycofywanie się, zubożenie wypowiedzi). Preparat jest także skuteczny w utrzymywaniu klinicznej poprawy podczas kontynuacji terapii u pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na początkowe leczenie. Leczenie epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na rysperydon lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności
Preparat nie jest zalecany w leczeniu objawów behawioralnych otępienia u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia naczyniowo-mózgowych działań niepożądanych. Leczenie ostrych psychoz u pacjentów z otępieniem w wywiadzie powinno być krótkotrwałe i prowadzone przez specjalistę. Badania kontrolowane placebo, dotyczące pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, leczonych jednocześnie furosemidem i rysperydonem, wykazały większą częstość występowania zgonów w porównaniu z pacjentami, którzy byli poddani monoterapii rysperydonem lub monoterapii furosemidem. Należy dokładnie ocenić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony naczyń mózgowych podczas stosowania preparatu u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono incydenty naczyniowo-mózgowe lub przemijające napady niedokrwienne. Należy również rozważyć obecność innych czynników ryzyka choroby naczyniowej mózgu, takich jak: nadciśnienie, cukrzyca, migotanie przedsionków lub palenie tytoniu. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, choroba wieńcowa, zaburzenia przewodzenia, arytmia) oraz w przypadku stosowania rysperydonu jednocześnie z innymi lekami mogącymi wydłużać odstęp QT lub lekami mogącymi powodować hipokaliemię lub hipomagnezemię; u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek; u pacjentów z padaczką; u pacjentów z cukrzycą lub czynnikami rozwoju cukrzycy; u pacjentów w podeszłym wieku; u pacjentów cierpiących na demencję z ciałkami Lewy'ego lub chorobą Parkinsona (ze względu na ryzyko nasilenia się choroby lub ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego); u pacjentów z hiperprolaktynemią, nie związaną z podawaniem leków. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. W przypadku wystąpienia objawów późnych dyskinez lub objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, także rysperydon. Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego leczenia schizofrenii u dzieci w wieku poniżej 15 lat za pomocą rysperydonu. Preparat zawiera aspartam i nie powinien być stosowany u pacjentów z fenyloketonurią.

Ciąża i laktacja

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania rysperydonu w ciąży - lek może być stosowany w ciąży wyłącznie w przypadku, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Risperidon i jego czynny metabolit są wydzielane do mleka kobiecego - lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: pobudzenie, niepokój, bezsenność, ból głowy, uspokojenie, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: senność, zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, ślinotok, bradykinezja, akatyzja, ostra dystonia), niewyraźne widzenie, ortostatyczne zawroty głowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia, w tym tachykardia odruchowa i nadciśnienie tętnicze, nieżyt błony śluzowej nosa, zaparcia, niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, nietrzymanie moczu, priapizm, zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia orgazmu, wysypka oraz inne reakcje nadwrażliwości. Rzadko: zatrucie wodne z hiponatremią z powodu nadmiernego pragnienia lub niedostatecznego wydzielania hormonu antydiuretycznego, późne dyskinezy, zaburzenia termoregulacji, napady drgawek. Bardzo rzadko: neutropenia, trombocytopenia, hiperglikemia, zaostrzenie przebiegu istniejącej cukrzycy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, obrzęki. Rysperydon może powodować zależne od dawki zwiększenie stężenie prolaktyny we krwi, objawiające się mlekotokiem, ginekomastią, zaburzeniami cyklu miesiączkowego oraz brakiem miesiączki. Obserwowano także występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego oraz naczyniowo-mózgowe działania niepożądane (w tym udary mózgu i przejściowe napady niedokrwienne).
Po nagłym odstawieniu leków przeciwpsychotycznych stosowanych w dużych dawkach bardzo rzadko opisywano objawy odstawienne, w tym nudności, wymioty, pocenie się i bezsenność. Ponadto może wystąpić nawrót objawów psychotycznych oraz zaburzenia ruchów mimowolnych.

Interakcje
Rysperydon należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z lekami działającymi na o.u.n. Rysperydon może wpływać antagonistycznie na działanie lewodopy oraz innych agonistów receptorów dopaminowych. Karbamazepina i inne leki indukujące enzymy wątrobowe zmniejszają stężenie we krwi frakcji leku o działaniu przeciwpsychotycznym - rozpoczynając leczenie tymi preparatami należy rozważyć zwiększenie dawki rysperydonu; w przypadku odstawiania tych preparatów może być konieczne zmniejszenie dawki rysperydonu. Pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i niektóre β-adrenolityki mogą zwiększać stężenie rysperydonu we krwi, nie zmieniając jednak stężenia frakcji czynnej o działaniu przeciwpsychotycznym. Fluoksetyna i paroksetyna (inhibitory CYP2D6) mogą zwiększać stężenie rysperydonu we krwi, w mniejszym stopniu mogą wpływać na stężenie frakcji czynnej - należy dokonać ponownej oceny dawkowania rysperydonu podczas rozpoczynania lub zakończenia leczenia tymi preparatami. Opierając się na badaniach in vitro, podobnej interakcji można się spodziewać w przypadku rysperydonu i haloperydolu. Ranitydyna i cymetydyna zwiększają dostępność biologiczną rysperydonu, ale jedynie w minimalnym stopniu zwiększają dostępność biologiczną frakcji o działaniu przeciwpsychotycznym. Zaleca się ostrożność w przypadku przepisywania rysperydonu w skojarzeniu z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (leki przeciwarytmiczne klasy IA lub III, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwdepresyjne) oraz z lekami mogącymi wywoływać hipokaliemię lub hipomagnezemię (niektóre diuretyki). Nie należy podawać rysperydonu w połączeniu z furosemidem u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. Nie stwierdzono interakcji z amitryptyliną, erytromycyną, galantaminą, donepezylem, litem, walproinianem oraz lekami silnie wiążącymi się z białkami.

Dawkowanie
Schizofrenia. Dorośli: lek może być podawany 1 lub 2 razy na dobę. Dawka początkowa wynosi 2 mg na dobę. W drugiej dobie leczenia dawka może być zwiększona do 4 mg na dobę. Następnie dawkę należy zmieniać indywidualnie w zależności odpowiedzi klinicznej. Zazwyczaj stosowana dawka terapeutyczna wynosi 4-6 mg na dobę. W przypadku niektórych pacjentów odpowiedniejsze będzie wolniejsze tempo zwiększania dawki oraz mniejsze dawki początkowe i podtrzymujące. Dawki większe niż 10 mg na dobę nie zwiększają działania przeciwpsychotycznego, mogą natomiast spowodować wystąpienie objawów pozapiramidowych - dawki powyżej 10 mg na dobę mogą być stosowane jedynie po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Nie należy stosować dawek większych niż 16 mg na dobę ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W przypadku, gdy wymagane jest dalsze działanie uspokajające, należy raczej podać dodatkowy lek z grupy benzodiazepin zamiast zwiększać dawkę rysperydonu. Epizody maniakalne. Dorośli: lek należy przyjmować 1 raz na dobę. Dawka początkowa wynosi 2 mg na dobę. W razie potrzeby dawka może być zwiększana o 1 mg, nie częściej niż co 24 h. Zaleca się stosowanie dawki 2-6 mg na dobę. Zarówno w leczeniu schizofrenii jak i epizodów maniakalnych, u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg 2 razy na dobę. Dawkę można indywidualnie zwiększyć o 0,5 mg 2 razy na dobę do dawki 1-2 mg 2 razy na dobę.
Gdy jest to uzasadnione z medycznego punktu widzenia, w przypadku terapii rysperydonem zaleca się stopniowe odstawianie poprzednio stosowanego leku. W przypadku zmiany terapii środkiem przeciwpsychotycznym w postaci depot na terapię rysperydonem, zaleca się rozpoczęcie leczenia rysperydonem w momencie następnej planowanej iniekcji. Okresowo należy oceniać konieczność kontynuowania leczenia przeciw parkinsonizmowi.
Tabletkę należy umieścić na języku; w ciągu kilku sekund ulega ona rozpadowi w jamie ustnej, popijanie wodą nie jest konieczne.

Uwagi
Zaleca się stopniowe odstawianie leku. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko