Nazwa produktu leczniczego: Ranigast Max

Skład: Ranitidinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 150 mg
Wielkość opakowania: 10 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Wytwórca: Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Specyficzny, szybko działający antagonista receptorów histaminowych H2. Hamuje zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego oraz zmniejsza wydzielanie pepsyny w soku żołądkowym. Po podaniu dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2-3 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Działa około 12 h. Jest wydalany z moczem, głównie w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi około 2,5-3 h.

Wskazania
Objawowe leczenie dolegliwości żołądkowych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego: niestrawność, zgaga, dodatkowo tabl. 150 mg: nadkwaśność i ból w nadbrzuszu.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Dzieci poniżej 16 lat.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, u pacjentów podeszłym wieku. Należy unikać stosowania u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie. Tabletki zawierają żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Działania niepożądane
Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, wysypka skórna. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza lub pancytopenia z aplazją lub hipoplazją szpiku, wstrząs anafilaktyczny, stany splątania, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku), ból i zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle przemijające, rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, impotencja, ginekomastia.

Interakcje
Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszać jej wchłanianie, dlatego należy je przyjmować co najmniej 1 h przed lub po podaniu ranitydyny. Równoczesne stosowanie sukralfatu w dużych dawkach (2 g) z ranitydyną może zmniejszyć jej wchłanianie, dlatego sukralfat należy przyjmować 2 h po przyjęciu ranitydyny. Ranitydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwasowości soku żołądkowego. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.

Dawkowanie
Doustnie. Dawka 75 mg: dorośli i dzieci powyżej 16 lat: 1 tabl. w przypadku wystąpienia objawów niestrawności, po 1 h można przyjąć następną tabl. Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg. Dawka 150 mg: dorośli i dzieci powyżej 16 lat: 1 tabl. na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Stosować nie dłużej niż 2 tyg. U chorych z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki o połowę, u pacjentów przewlekle dializowanych należy podawać preparat bezpośrednio po dializie.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby (preparat maskuje objawy nowotworu żołądka i opóźnia właściwe rozpoznanie). Pacjenci leczeni jednocześnie NLPZ powinni być poddawani regularnej kontroli (dotyczy szczególnie pacjentów w podeszłym wieku i z chorobą wrzodową). W przypadku wystąpienia bólu i zawrotów głowy lub niewyraźnego widzenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.