Nazwa produktu leczniczego: Raniberl 300

Skład: Ranitidinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 300 mg
Wielkość opakowania: 10 tabl. 20 tabl. 30 tabl. 50 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Berlin-Chemie AG
Wytwórca: Berlin-Chemie AG
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Antagonista kompetycyjny receptora histaminowego H2. Hamuje wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka zarówno w fazie spoczynkowej, jak i po pobudzeniu histaminą, gastryną, pentagastryną, insuliną, cholinomimetykami, kofeiną lub pokarmem. Silnie hamuje wydzielanie nocne. W dawkach terapeutycznych nie hamuje enzymów mikrosomalnych w wątrobie. Nie wpływa na wytwarzanie śluzu i wydzielanie enzymów trzustkowych. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Działa około 12 h. Jest wydalany z moczem, w 50% w postaci nie zmienionej. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki.

Wskazania
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Zapalenie przełyku wywołane refluksem żołądkowo-przełykowym. Zespół Zollinger-Ellisona.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu. W ciąży stosować jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności. Okres karmienia piersią. Nie podawać dzieciom poniżej 10 rż. (dzieci 10-14 rż. - stosować tylko w przypadku bezwzględnej konieczności). Ostrożnie stosować w zaburzeniach czynności wątroby i nerek.

Działania niepożądane
Bóle mięśniowe i stawowe, zmiany skórne, ból i zawroty głowy, biegunka lub zaparcie, nudności, nadmierne pobudzenie, halucynacje (u osób w podeszłym wieku), przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, splątanie i niewyraźne widzenie, głównie u osób w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek. Odnotowano przypadki zapalenia wątroby z żółtaczką lub bez, wypadania włosów, zmiany obrazu krwi (leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego). Rejestrowano bradykardię, tachykardię i blok przedsionkowo-komorowy. U osób przyjmujących duże dawki odnotowano przypadki ginekomastii, braku miesiączki, zaburzenia libido. Bardzo rzadko występują ostre reakcje alergiczne ze wstrząsem włącznie.

Interakcje
Ranitydyna zmniejsza wchłanianie ketokonazolu. Leki zobojętniające sok żołądkowy lub działające osłaniająco na błonę śluzową żołądka zmniejszają wchłanianie ranitydyny - należy je stosować co najmniej 2 h po przyjęciu preparatu. Podczas podawania dużych dawek ranitydyny może dojść do zmniejszenia wydalania i zwiększenia stężenie prokainamidu we krwi. Obserwowano pojedyncze przypadki interakcji ranitydyny z glipizydem, metoprololem, nifedypiną, metforminą, fenytoiną.

Dawkowanie
Doustnie. Czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy: 2 razy 150 mg lub 300 mg po kolacji lub przed snem; leczenie trwa zazwyczaj 4 tyg., może być przedłużone do 8 tyg. Zapalenie przełyku wywołane refluksem żołądkowo-przełykowym: 2 razy 150 mg lub 300 mg po kolacji lub przed snem, maksymalnie przez 8-12 tyg. Zespól Zollinger-Ellisona: początkowo 150 mg 3 razy na dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć i podawać 600-900 mg na dobę w 2-3 dawkach. Dawka maksymalna wynosi 6 g na dobę. Lek należy przyjmować podczas posiłku.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć złośliwy charakter zmian. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (przy klirensie poniżej 50 ml/min, dawkę dobową należy zmniejszyć do 150 mg). Pacjentom dializowanym lek należy podawać po dializie.