Nazwa produktu leczniczego: Quamatel

Skład: Famotidinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 20 mg
Wielkość opakowania: 28 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Gedeon Richter Plc
Wytwórca: Gedeon Richter Plc
Kraj wytwórcy (kod kraju): H



Działanie
Kompetycyjny inhibitor receptorów histaminowych H2. Famotydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Zmniejsza zarówno kwaśność, jak i objętość soku żołądkowego, natomiast zmniejszenie wydzielania pepsyny jest proporcjonalne do ilości wydzielonego soku żołądkowego. Famotydyna hamuje podstawowe i nocne wydzielanie kwasu solnego, a także stymulowane pentagastryną, betazolem, kofeiną, insuliną i fizjologicznym odruchem z nerwu błędnego. Czas zahamowania wydzielania po dawkach 20 i 40 mg wynosi 10-12 h. Biodostępność wynosi 40-45%. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 1-3 h. Z białkami osocza wiąże się w 15-20%. Jest metabolizowana w wątrobie. Wydala się z moczem (65-70%) oraz na drodze przemian metabolicznych (30-35%). 25-60% dawki doustnej jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 we krwi wynosi 2,3-3,5 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) okres półtrwania może przekroczyć 20 h.

Wskazania
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (leczenie i profilaktyka), refluks żołądkowo-przełykowy i inne stany przebiegające z nadmiernym wydzielaniem soku żołądkowego (np. zespół Zollinger-Ellisona).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu oraz inne leki z grupy antagonistów receptora H2. Dzieci.

Środki ostrożności
Szczególne ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek. Ze względu na zawartość laktozy, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, nietolerancją laktozy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
W ciąży lek może być stosowany tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Famotydyna przenika do mleka matki - w okresie karmienia piersią należy dokonać wyboru między przerwaniem karmienia a dalszym podawaniem leku.

Działania niepożądane
Niezbyt często: zmęczenie, przemijające zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, splątanie, niepokój, pobudzenie i halucynacje), nudności, wymioty, dyskomfort lub bóle w obrębie jamy brzusznej, anoreksja, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna, wysypka, świąd, pokrzywka, anafilaksja, obrzęk naczynioworuchowy, bóle stawów i mięśni, kurcze mięśni. Rzadko: ból i zawroty głowy, zaparcie, biegunka. Bardzo rzadko: toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, blok przedsionkowo-komorowy oraz ginekomastia, która ustępuje po odstawieniu leku. Ponadto obserwowano rzadkie przypadki leukopenii, pancytopenii, trombocytopenii i agranulocytozy oraz nasilenia istniejącej choroby wątroby, jednak nie potwierdzono związku przyczynowego pomiędzy leczeniem famotydyną a występowaniem tych działań niepożądanych.

Interakcje
U pacjentów z nadwrażliwością na inne leki z grupy antagonistów receptora H2 istnieje ryzyko wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej po podaniu famotydyny. Famotydyna nie wpływa na wątrobowy układ enzymatyczny związany z cytochromem P-450 i w związku z tym nie powoduje zwiększenia stężenia warfaryny, teofiliny, fenytoiny, diazepamu, propranololu, aminofenazonu i fenazonu. Może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego.

Dawkowanie
Doustnie. Choroba wrzodowa dwunastnicy: leczenie - 40 mg raz na dobę przed snem lub 20 mg 2 razy na dobę (rano i wieczorem) przez 4-8 tyg.; zapobieganie - 20 mg raz na dobę przed snem. Choroba wrzodowa żołądka: 40 mg raz na dobę przed snem przez 4-8 tyg. Refluks żołądkowo-przełykowy: 20 mg 2 razy na dobę (rano i wieczorem) przez 6-12 tyg.; w przypadku, gdy refluks żołądkowo-przełykowy wiąże się z występowaniem nadżerek lub zapaleniem przełyku zaleca się dawkę 40 mg 2 razy na dobę przez 12 tyg. Zespół Zollinger-Ellisona: dawka początkowa wynosi zazwyczaj 20 mg co 6 h u pacjentów, u których wcześniej nie stosowano innego leczenia hamującego wydzielanie soku żołądkowego, następnie dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od stanu pacjenta; u pacjentów leczonych wcześniej innym antagonistą receptorów H2 można zwiększyć dawkę początkową. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny poniżej 10 ml/min dawkę dobową należy zmniejszyć do 20 mg.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka należy upewnić się, że zmiana nie ma charakteru nowotworowego. Preparat może zaburzać zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi i obsługiwania maszyn będących w ruchu.