Nazewnictwo międzynarodowe - Herniaria głabra (łac.), Smooth Rupturewort (ang.)

Połonicznik nagi jest to występująca na piaszczystych polach, przydrożach i pastwiskach roślina, która należy do rodziny goździkowatych. Znane są gatunki jednoroczne lub dwuletnie. Rośnie w Europie, zachodniej Azji i północnej Afryce. W Polsce jest to roślina pospolita.
Charakterystyczną cechą połonicznika jest to, iż nie rośnie on w górę, lecz jest rośliną o rozesłanych łodygach. Roślina ta ma słaby, aromatyczny zapach i drapiący smak.

Surowiec zbiera się w okresie od czerwca do października. Roślinę ścina się przed pierwszym rozgałęzieniem, a następnie suszy w przewiewnym i zacienionym miejscu.

W skład połonicznika wchodzą mi?dzy innymi flawonoidy, saponiny, kumaryna, garbniki, antocyjany, olejek lotny i kwasy organiczne.
Połonicznik nagi ma działanie bakteriobójcze, moczopędne i przeciwskurczowe. Skutecznie obniża poziom mocznika oraz chlorku w organizmie. Naparu używa się przy kamienicy nerkowej i pęcherzowej, ponieważ aktywne substancje rozkruszają kamienie dzięki czemu są one wydalane razem z moczem. Pomaga także przy chronicznym nieżycie pęcherza, bolesnym parciu moczu oraz przy prostacie.
W zastosowaniu zewnętrznym połonicznik ma właściwości zmiękczające i wybielające. Usuwa również piegi.

Ziele to wchodzi w skład wielu mieszanek ziołowych. Często łączone jest z wilżyną ciernistą, pietruszką, zielem perzu, nawłoci i owocem jałowca. Można je także odnaleźć w paście Fitozyna.

Ciekawe przepisy

Napar:
Jedną łyżeczkę ziela połonicznika nagiego należy zalać jedną szklanką wrzątku. Parzyć pod przykryciem przez około 10 – 15 minut, a następnie całość przecedzić. Pije się po dwie łyżki 3 – 4 razy dziennie.