KFD.PL: Pochrzyn chiński - Forum KFD.pl

Pochrzyn chiński
Pochrzyn chiński jest to pnąca bylina, która tworzy bulwiaste kłącza i należy do rodziny pochrzynowatych. Inne używane nazwy to np. jam czy chiński ziemniak. Pochodzi z Azji Wschodniej, a obecnie rośnie na całym świecie w strefie klimatów tropikalnych. Jest to bardzo popularna roślina zwłaszcza w Afryce Zachodniej, Ameryce Południowej i na Karaibach.

Charakterystyka
Pochrzyn rośnie na bardzo ciepłych, słonecznych i wilgotnych stanowiskach. Łatwo jest go przechować.
Pędy pochrzynu chińskiego owijają się wokół podpór. W zależności od gatunku wiją się zgodnie lub nie ze wskazówkami zegara. Osiągają one nawet do 3 metrów, lecz często zamierają na zimę. Liście mają sercowaty kształt i są ciemnozielone. Kwiaty są drobne, dwupienne i mają biały kolor. Ich zapach może być kojarzony z zapachem cynamonu. Roślina kwitnie od czerwca do sierpnia. Bulwiaste kłącza mają kulisty lub maczugowaty kształt oraz podzielone są przewężeniami. Ich masa może dochodzić nawet do 50 kg. Skóra bulw jest brązowa, spękana o korkowej strukturze. Jedne gatunki pochrzynu wytwarzają jedną bulwę, zaś inne kilka.

Znanych jest wiele odmian pochrzynu mi?dzy innymi:
- pochrzyn skrzydlaty – zazwyczaj sadzony przy drzewach, na których się wije;
- pochrzyn cebulowy – oprócz bulw tworzy również powietrzne kłącza, których masa to około 2 kg; są one także jadalne;
- pochrzyn trójdzielny – pochodzi z Ameryki;
- Dioscorea cayensis - odmiana uprawiana szeroko w Afryce Zachodniej;
- Dioscorea esculenta – rośnie tylko w Azji i w rejonie Pacyfiku;
- Dioscorea rotunda ta - najczęściej uprawiany w Afryce Zachodniej.

Zastosowanie
Bulwy pochrzyny swoim składem przypominają ziemniaki. W ich skład wchodzi mi?dzy innymi skrobia, żelazo, wapń, potas oraz witaminy A i C. W 100 gramach bulw jest około 105 kalorii.
Używane są one w kuchni. Można je zarówno gotować, jak i smażyć lub piec. Konieczne przed spożyciem jest wymoczenie bulw w wodzie, aby pozbyć się toksycznych alkaloidów. W Afryce Zachodniej bulwy są składnikiem bardzo popularnej potrawy „fufu”.
Dawnej bulwy pochrzynu, dzięki temu, iż łatwo jest je przechować były częstym pokarmem niewolników przewożonych na statkach z Afryki Zachodniej. Podobno chroniły one przed szkorbutem. Jedzono je również podczas okresu głodu.