Pietruszka zwyczajna (Petroselinum crispum) – jest gatunkiem rośliny dwuletniej pochodzącej z rodziny selerowatych. Dziką można spotkać na półwyspie Apenińskim i Bałkanach, w północno-zachodniej Afryce i na Wyspach Kanaryjskich. Zdziczała również rośnie w całej Europie, Ameryce, Afryce, Nowej Zelandii, Australii i Japonii. Od wieków jest uprawiana w Europie i innych częściach świata jako warzywo. Europa Środkowa zawdzięcza sprowadzenie pietruszki Karolowi Wielkiemu.

Charakterystyka
Pietruszka w pierwszym roku tworzy pewną przyziemną rozetę liści i korzeń spichrzowy. W drugim roku wyrasta naga i jest rozgałęziona w górnej części łodygi, która ma wysokości 50-90 cm.
Wszystkie liście lśnią. Rosną na dole łodygi z ogonkiem. Są trójkątne, potrójnie lub podwójnie pierzaste. Odcinki ogonkowe mają ząbkowaną krawędź. Liście łodygowe górne są mniejsze i pochwiaste. Kwiaty są drobne i mają barwę zielonożółtą. Są zebrane w baldach i złożone do 10 do 20 szypułek. Owoc jest rozłupnią o kolorze zielonkawobrunatnej i ma średnicę 2,5-3 mm. Korzeń natomiast jest jedną z elementów użytkowych rośliny.
Odmiany uprawiane:
- pietruszka korzeniowa
- pietruszka naciowa- w pierwszym roku uprawy stanowi niejadalny korzeń i rozetę jadalnych liści. Kształt liści pietruszki naciowej nie jest cechą charakterystyczną i ustaloną.

Znaczenie
Pietruszka jest rośliną uprawną. Od dawna jest uprawiana jako warzywo, a korzeń wykorzystywany jest jako dodatek do olejku używanego w lecznictwie.
Warzywo jest użytkowane w kuchni jako składnik zup. Wchodzi również w skład tzw. włoszczyzny. Nać pietruszki jest bogata w prowitaminę A. Korzystne jest również równoczesne występowanie żelaza i witaminy C. Zawiera chlorofil i dużo związków mineralnych. Wszystkie składniki występują w korzeniach, a jeszcze więcej można wyróżnić w nasionach. Naciowa jest o wiele bogatsza od korzeniowej w składniki odżywcze, ponieważ zawiera sód, potas, magnez, wapń, żelazo, miedź, fosfor, fluor, chlor, karoten, witaminy: B1, B2, B6, C (dużo) oraz kwas nikotynowy.
Pietruszka korzeniowa z kolei zawiera o wiele mniej tak cennego fosforu, w ogóle nie zawiera sodu, potasu, magnezu, wapnia, żelaza, miedzi, ma mniej witamin, czy też białka.
Pietruszka ma silnie pachnące liście, które są stosowane w kuchni do przyprawiania wielu potraw.
Warzywo jest roślina leczniczą. Korzeń, owoce i liście służą do wyciągów i olejków pietruszkowych. Jest rośliną mającą wielkie wartości lecznicze. Korzenie pietruszki, owoce i ich przetwory zwiększają przesączanie w kłębkach nerkowych, przy czym zwalniają zwrotną resorpcję w cewkach, dlatego też zwiększają ilość wydalanego moczu.
Pietruszka posiada również własności antyseptyczne oraz zmniejsza napięcie mięśni gładkich jelit i dróg moczowych (czyli wykazuje działanie wiatropędne). Dodatkowo pobudzają w niewielkim stopniu wydzielanie śliny i soku żołądkowego. Ułatwia więc trawienie i przyswajanie pokarmów.