Nazwa produktu leczniczego: Petinimid

Skład: Ethosuximidum
Postać farmaceutyczna: kapsułki
Dawka: 250 mg
Wielkość opakowania: 100 kaps.
Podmiot odpowiedzialny: Gerot Pharmazeutika GmbH
Wytwórca: Gerot Pharmazeutika GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): A


Działanie
Lek przeciwdrgawkowy, skuteczny zwłaszcza w leczeniu napadów nieświadomości. Preparat zawiera substancję czynną hamującą neurony wzgórzowe i przypuszczalnie działającą na pobudzenie obwodów wzgórzowo-korowych. Hamuje powstawanie napadów nieświadomości, ale nie wpływa na inne rodzaje napadów. Lek wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 1-4 h. Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym w przybliżeniu odpowiada stężeniu w surowicy. Wiązanie z białkami osocza wynosi poniżej 10%. Wydalany jest przez nerki, 20% w postaci niezmienionej, reszta w postaci nieczynnych metabolitów. T0,5 w osoczu wynosi 48-60 h u dorosłych i 16-58 h u dzieci.

Wskazania
Pierwotnie uogólniona padaczka z typowymi i nietypowymi napadami nieświadomości.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na etosuksymid lub inne sukcynimidy lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność u pacjentów z dysfuncją nerek lub wątroby. W celu uniknięcia poważnych napadów z towarzyszącą piknolepsją oraz jeśli pojawią się napady uogólnione typu Grand mal lub odpowiadające objawy w zapisie EEG, preparat powinien być podawany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdrgawkowymi działającymi na ten typ padaczki.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i matki. Dawkowanie w okresie ciąży utrzymać na możliwie najniższym poziomie, szczególnie do 40 dnia ciąży. W ciąży najlepiej stosować monoterapię. Stężenie etosuksymidu w mleku ludzkim jest zbliżone do stężenia w surowicy.

Działania niepożądane
W początkowym okresie leczenia: nudności, wymioty, anoreksja, bóle żołądka, zmniejszenie masy ciała, biegunka, zmęczenie, ból i zawroty głowy, ataksja, światłowstręt. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić: zaburzenia snu, zaburzenia koncentracji, czkawka, białkomocz, pokrzywka, wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, liszaj rumieniowaty układowy, twardzina skóry, nadmierne owłosienie, zespół parkinsonowski, drażliwość, pobudzenie, agresja, krótkowzroczność, krwawienia z dróg rodnych, obrzęk języka i podniebienia, zwiększenie stężenia transaminazy glutaminowo-szczawiooctowej i urobilinogenu, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, eozynofilia, niedokrwistość aplastyczna.

Interakcje
Etosuksymid zwiększa stężenie fenytoiny we krwi i zmniejsza stężenie pirydoksyny we krwi. Karbamazepina zmniejsza stężenie etosuksymidu we krwi. Izoniazyd i kwas walproinowy zwiększają stężenie etosuksymidu we krwi. Podczas stosowania preparatu działanie doustnych środków antykoncepcyjnych może zostać zmniejszone. Alkohol i leki działające hamująco na o.u.n. nasilają działanie uspokajające etosuksymidu.

Dawkowanie
Doustnie. Dawkowanie powinno być ustalone indywidualnie. Proponowany jest następujący schemat (ogólne wytyczne): dorośli: w 1 tyg. leczenia - 2 kaps. na dobę, w 2 tyg. - 4 kaps., w 3 tyg. - 6 kaps., w 4 tyg. 6-8 kaps. Dzieci w wieku szkolnym (od 6 rż.): w 1 tyg. leczenia - 1 kaps. na dobę, w 2 tyg. - 2 kaps., w 3 tyg. - 4 kaps., w 4 tyg. - 4-6 kaps. Dzieci od 3 do 6 rż.: w 1 tyg. leczenia 1 kaps. na dobę, w 2 tyg. - 2 kaps., w 3 tyg. - 3 kaps., w 4 tyg. - 3 kaps.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując dawki powyżej 750-1000 mg u dzieci i dawki powyżej 1500 mg u dorosłych. Dawki podtrzymujące wynoszą zazwyczaj 20 mg/kg mc. u dzieci i 15 mg/kg mc. u dorosłych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny wynosi poniżej 10 ml/min, dawki leku należy zmniejszyć. Całkowita dawka dobowa zazwyczaj podzielona jest na 2 dawki. Stężenie terapeutyczne w surowicy wynosi ok. 40-100 mg/l (280-700 µmol/l).
Kaps. należy połykać w całości popijając odpowiednią ilością płynu, przyjmować podczas posiłku.

Uwagi
Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem. W trakcie terapii należy regularnie przeprowadzać badania morfologii krwi i badania moczu: na początku leczenia co 4 tyg., później co 8-12 tyg. Zalecane jest również okresowe badanie czynności wątroby. W trakcie leczenia nie należy pić alkoholu. Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.