Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Paxtin 40 (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Paxtin 40

Skład: Paroxetinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 40 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. w blistrach (3 x 10) 30 tabl. w pojemniku
Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH
Wytwórca: LEK S.A. Lek Pharmaceuticals d.d. Salutas Pharma GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL, SLO, D



Działanie
Lek przeciwdepresyjny - silny i wybiórczy inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny w neuronach mózgowych. Paroksetyna ma niewielkie powinowactwo do receptorów muskarynowych, adrenergicznych (α1, α2 i β), dopaminowych (D2), serotoninowych (5HT1, 5HT2) i histaminowych (H1). Badania in vivo wykazały brak właściwości hamujących o.u.n. i właściwości hipotensyjnych. Po podaniu doustnym paroksetyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego i podlega efektowi pierwszego przejścia. Stężenie leku w stanie stacjonarnym osiągane jest po 7-14 dniach od rozpoczęcia terapii. W około 95% wiąże się z białkami osocza. Główne metabolity paroksetyny mają strukturę polarną i są skoniugowanymi produktami oksydacji i metylacji, są nieaktywne. 64% dawki leku wydalane jest z moczem w postaci metabolitów (poniżej 2% - w postaci niezmienionej), pozostałe 36% wydalane jest z kałem (poniżej 1% - w postaci niezmienionej). T0,5 jest zmienny, najczęściej wynosi ok. 1 doby.

Wskazania
Leczenie: epizodu depresyjnego, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia stresowego pourazowego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na paroksetynę lub pozostałe składniki preparatu. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami MAO. Leczenie paroksetyną może być rozpoczęte po 2 tyg. od zakończenia stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO lub co najmniej po 24 h od zakończenia stosowania odwracalnych inhibitorów MAO (np. moklobemidu). Co najmniej 1 tydz. powinien upłynąć od przerwania leczenia paroksetyną do rozpoczęcia leczenia inhibitorem MAO. Nie stosować jednocześnie z tiorydazyną.

Środki ostrożności
Lek nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W toku badań klinicznych zachowania samobójcze oraz wrogość (agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów samobójczych. Brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Zastosowanie paroksetyny nie było badane u dzieci poniżej 7 lat. Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstwa, ryzyko to utrzymuje się do czasu wystąpienia wyraźnej remisji - w przypadku braku poprawy w pierwszym lub następnych tygodniach leczenia, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą aż do wystąpienia poprawy. Ryzyko samobójstwa może zwiększać się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Podczas stosowania paroksetyny u pacjentów z innymi niż depresja zaburzeniami psychicznymi, należy zachować podobne środki ostrożności jak w przypadku leczenia pacjentów z epizodem depresyjnym. Pacjenci z dużym ryzykiem wystąpienia myśli i prób samobójczych (pacjenci z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie lub ci, którzy przed rozpoczęciem terapii wykazywali znacznego stopnia nasilenie myśli samobójczych) powinni podczas leczenia pozostawać pod ścisłą kontrolą. Wśród młodych dorosłych w wieku 18-29 lat występuje możliwość zwiększonego ryzyka zachowań związanych z samobójstwem - osoby te podczas leczenia powinny pozostawać pod ścisłą kontrolą. Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego nie należy stosować paroksetyny w leczeniu skojarzonym z prekursorami serotoniny (takimi jak L-tryptofan, oksytryptan). Należy zachować ostrożność podczas stosowania paroksetyny u pacjentów z manią w wywiadzie; leczenie paroksetyną należy przerwać u każdego pacjenta, u którego rozpoczyna się faza maniakalna. U pacjentów z cukrzycą leczenie lekami z grupy SSRI może wpływać na kontrolę glikemii - wymagane może być dostosowanie dawki insuliny i(lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych. Zalecana jest ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub niewydolnością wątroby, padaczką - lek należy odstawić w przypadku wystąpienia napadu drgawkowego, z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub jaskrą w wywiadzie, z zaburzeniami serca, u pacjentów z ryzykiem wystąpienia hiponatremii (np. z powodu jednocześnie stosowanych leków i marskości wątroby). Doświadczenie kliniczne dotyczące równoczesnego stosowania preparatu i leczenia elektrowstrząsami jest bardzo małe. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy SSRI z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub innymi lekami zwiększającymi ryzyko krwawienia (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne - klozapina, fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy, NLPZ, inhibitory COX-2), jak również u pacjentów z krwawieniem w wywiadzie lub stanami, które predysponują do wystąpienia krwawienia.

Ciąża i laktacja
Lek można stosować w ciąży jedynie w przypadku ścisłych wskazań. Przepisując lek kobiecie w ciąży lub planującej ciążę należy rozważyć możliwość alternatywnego leczenia. Należy unikać nagłego przerywania leczenia paroksetyną podczas ciąży. Należy obserwować noworodki, których matki przyjmowały paroksetynę w późnym okresie ciąży, zwłaszcza w III trymestrze. Nie należy stosować leku podczas karmienia piersią, chyba że oczekiwane korzyści dla matki uzasadniają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Działania niepożądane
Bardzo często: nudności, zaburzenia seksualne. Często: senność, bezsenność, pobudzenie, zawroty głowy, drżenie, niewyraźne widzenie, ziewanie, zaparcia, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie apetytu, pocenie się, osłabienie, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: splątanie, omamy, objawy pozapiramidowe, tachykardia zatokowa, przemijające obniżenie lub podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi, zatrzymanie moczu, wysypka, świąd, nieprawidłowe krwawienie (najczęściej dotyczące skóry i błon śluzowych - wybroczyny). Rzadko: mania, lęk, depersonalizacja, napady paniki, akatyzja, drgawki, bradykardia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, ból stawów, ból mięśni, hiperprolaktynemia i(lub) mlekotok, hiponatremia (przeważnie u osób w podeszłym wieku, czasami związana z zespołem niewłaściwego wydzielania ADH). Bardzo rzadko: zespół serotoninowy (pobudzenie, splątanie, pocenie się, omamy, hiperrefleksja, mioklonie, dreszcze, tachykardia, drżenie), ostra jaskra, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby (tj. zapalenie wątroby czasami związane z żółtaczką i(lub) niewydolnością wątroby), priapizm, nadwrażliwość na światło, obrzęki obwodowe, trombocytopenia, zespół niewłaściwego wydzielania ADH, reakcje alergiczne (w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy). Istnieją doniesienia o objawach pozapiramidowych (dystonie ustno-twarzowe) u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami ruchowymi lub u pacjentów, którzy stosowali neuroleptyki.
Objawy obserwowane podczas odstawiania (zwłaszcza nagłego) paroksetyny: często - ból i zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, lęk; niezbyt często - pobudzenie, nudności, drżenie, stany splątania, pocenie się, chwiejność emocjonalna, zaburzenia wzroku, palpitacje, biegunka, drażliwość.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży obserwowano następujące objawy niepożądane (u co najmniej 2 % pacjentów i 2 razy częściej niż w grupie placebo): wzmożenie zachowań związanych z samobójstwem (w tym próby samobójcze i myśli samobójcze), samouszkodzenia, zwiększona wrogość. Ponadto obserwowano: zmniejszenie apetytu, drżenie, pocenie się, hiperkineza, pobudzenie, chwiejność emocjonalna (w tym płaczliwość, wahania nastroju). Objawy obserwowane podczas odstawiania paroksetyny lub po zaprzestaniu podawania u dzieci i młodzieży (u co najmniej 2 % pacjentów i 2 razy częściej niż w grupie placebo): chwiejność emocjonalna (w tym: płaczliwość, wahania nastroju, samouszkodzenia, myśli i próby samobójcze), nerwowość, zawroty głowy, nudności i ból brzucha.

Interakcje
Nie stosować jednocześnie z inhibitorami MAO. Leczenie paroksetyną może być rozpoczęte po 2 tyg. od zakończenia stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO lub co najmniej po 24 h od zakończenia stosowania odwracalnych inhibitorów MAO (np. moklobemid). Co najmniej 1 tydz. powinien upłynąć od przerwania leczenia paroksetyną do rozpoczęcia leczenia inhibitorem MAO. Nie stosować jednocześnie z tiorydazyną. Jednoczesne podawanie paroksetyny i leków serotoninergicznych (w tym inhibitorów MAO, L-tryptofanu, tryptanów, tramadolu, linezolidu, leków z grupy SSRI, soli litu i preparatów zawierających ziele dziurawca) może powodować objawy związane z działaniem serotoniny (zespół serotoninowy) - konieczna jest ścisła kontrola i zachowanie ostrożności. W przypadku podawania paroksetyny w skojarzeniu z lekami hamującymi aktywność enzymów metabolizujących leki, dawki paroksetyny powinny mieścić się w dolnym zakresie dawkowania. Nie ma konieczności modyfikowania początkowej dawki leku, jeśli ma być podawany jednocześnie z lekami indukującymi enzymy metabolizujące leki (np. karbamazepiną, ryfampicyną, fenobarbitalem, fenytoiną); późniejszych zmian dawki leku należy dokonywać na podstawie oceny jego działania klinicznego. Paroksetyna powoduje znaczne zwiększenie stężenia procyklidyny we krwi (jeśli wystąpią objawy antycholinergiczne, dawkę procyklidyny należy zmniejszyć). U pacjentów z padaczką leczonych karbamazepiną, fenytoiną lub walproinianem sodu, jednoczesne podawanie paroksetyny nie zmieniało parametrów farmakokinetycznych i farmakodynamicznych leków przeciwpadaczkowych. Paroksetyna hamuje aktywność CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu innych jednocześnie podawanych leków, metabolizowanych przez ten izoenzym, np. niektórych trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (np. klomipraminy, nortryptyliny i dezypraminy), neuroleptyków z grupy pochodnych fenotiazyny (np. perfenazyny, tiorydazyny), rysperydonu, atomoksetyny, niektórych leków przeciwarytmicznych z grupy 1c (np. propafenonu, flekainidu) i metoprololu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania paroksetyny i metoprololu podawanego w niewydolności krążenia, ze względu na jego wąski indeks terapeutyczny w tym wskazaniu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy SSRI z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub innymi lekami zwiększającymi ryzyko krwawienia (np. atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi - klozapiną, fenotiazyną, większością trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwasem acetylosalicylowym, NLPZ, inhibitorami COX-2) ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Epizod depresyjny. Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Zazwyczaj poprawa stanu chorych następuje po tygodniu leczenia, ale widoczna staje się dopiero od 2. tyg. terapii. Dawkowanie preparatu należy zweryfikować i jeśli to konieczne dostosować do potrzeb klinicznych w ciągu 3-4 tyg. od rozpoczęcia leczenia oraz w późniejszym okresie, jeśli będzie to klinicznie uzasadnione. U niektórych chorych, u których odpowiedź na dawkę 20 mg jest niewystarczająca, dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta. Leczenie depresji powinno trwać co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić ustąpienie objawów. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę. Leczenie należy rozpoczynać od dawki 20 mg na dobę. Dawkę tę można stopniowo zwiększać o 10 mg, aż do uzyskania dawki zalecanej. Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, u niektórych pacjentów może być korzystne dalsze stopniowe zwiększanie dawki, maksymalnie do 60 mg na dobę. Leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego może trwać kilka miesięcy lub dłużej. Lęk napadowy. Zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg. Leczenie należy rozpoczynać od dawki 10 mg na dobę i zwiększać ją stopniowo o 10 mg w zależności od reakcji pacjenta na leczenie, aż do dawki zalecanej. Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, u niektórych pacjentów może być korzystne dalsze stopniowe zwiększanie dawki, maksymalnie do 60 mg na dobę. Leczenie lęku napadowego może trwać kilka miesięcy lub dłużej. Fobia społeczna. Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, u niektórych pacjentów może być korzystne dalsze stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Długoterminowa terapia powinna być regularnie oceniana. Zaburzenie lękowe uogólnione. Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, u niektórych pacjentów może być korzystne dalsze stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Długoterminowa terapia powinna być regularnie oceniana. Zaburzenie stresowe pourazowe. Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, u niektórych pacjentów może być korzystne dalsze stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Długoterminowa terapia powinna być regularnie oceniana.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub u pacjentów z niewydolnością wątroby dawkowanie powinno być ograniczone do dolnego zakresu dawek. U osób w podeszłym wieku dawka początkowa leku powinna być taka sama jak u osób dorosłych, u niektórych pacjentów może być potrzebne zwiększenie dawki, maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 40 mg.
Zaleca się podawanie preparatu raz na dobę, rano, w trakcie posiłku; tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania.

Uwagi
Należy unikać nagłego odstawiania preparatu - zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (w przeprowadzonych badaniach klinicznych dawkę dobową leku zmniejszano stopniowo co tydzień o 10 mg). W okresie leczenia preparatem należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy unikać spożywania alkoholu podczas przyjmowania paroksetyny.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):


  • San Launch Reloaded - 278gSan Launch Reloaded - 278g 189.00 zł 129.00 zł
  • Scitec Jumbo 4400gScitec Jumbo 4400g 169.00 zł 169.00 zł
  • Profesjonalna Bluza KFD - GranatowaProfesjonalna Bluza KFD - Granatowa 89.00 zł 69.00 zł
  • Trec Mass XXL - 2000 gTrec Mass XXL - 2000 g 75.00 zł 69.00 zł
  • MHP NO-Bomb 96 kap.MHP NO-Bomb 96 kap. 159.00 zł 149.00 zł
  • Brutal Nutrition BLOX - 360gBrutal Nutrition BLOX - 360g 149.00 zł 105.00 zł


  • Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



    0 użytkowników czyta ten temat

    0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


    Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
     Zamknij okienko