Pasternak zwyczajny
Pasternak zwyczajny jest to dwuletnia roślina z rodziny selerowatych. Jest to warzywo korzeniowe rosnące zazwyczaj dziko. Pospolicie występuje na całym niżu oraz w niższych partiach gór. Uprawiany jest także jako warzywo.
W XVIII wieku pasternak był bardzo popularny w Niemczech, a następnie rozpowszechnił się niemal na całym świecie. Najczęściej używany jest w USA, Anglii, Francji, Holandii i na Węgrzech.

Charakterystyka
Owocem pasternaku jest jajowato – okrągła żółtobrązowa rozłupka. Korzeń rośliny jest cienki, szybko drewnieje i ma wydłużony kształt. Charakterystyczny jest jego biały kolor oraz silny zapach. Łodyga jest krótko owłosiona oraz bruzdowata. Osiąga od 30 do 100 cm wysokości. Liście składają się z 4 – 7 par podługowatych listków mających ząbkowaty brzeg. Są one pojedynczo pierzaste i pochwiaste. Kwiaty mają złocistożółty kolor i są zebrane w 6 – 20 szypułkowe baldachy. Szypułki są owłosione i nierówne. Płatki kwiatów mają tępe końce oraz są zaokrąglone u nasady. Roślina kwitnie w drugim roku wzrostu.

Pasternak nie jest rośliną wymagającą i jego uprawa nie jest trudna. Ma małe wymagania glebowe, a także jest odporny na mróz i szkodniki. Zimą można przechowywać go np. w piwnicy.

Zastosowanie
Pasternak jest uprawiany jako warzywo, które następnie wykorzystuje się w sztuce kulinarnej. Używa się korzenia posiadającego aromatyczny, ostry smak. Najczęściej wykorzystuje się go jako roślinę przyprawową lub jako włoszczyznę. Zawiera on dużo białka, skrobi, pektyn i witaminę C.
Jest to również roślina wykorzystywana w lecznictwie. Z korzenia wytwarza się olejek pasternakowy, który zawiera furanokumaryny, flawonoidy i olejki eteryczne. Pasternak ma właściwości przeciwreumatyczne, moczopędne i odtruwające.