Papryka (pieprzowiec)- jest to rodzaj roślin, które należą do rodziny psiankowatych. Główni przedstawiciele warzywa pochodzą z Ameryki Południowej i Centralnej. W Ameryce była używana jako roślina przyprawowa. W Hiszpanii, Bułgarii, Rumunii i na Węgrzech jest uprawiana od XVI w. Na Węgrzech zwana jest do dnia dzisiejszego "czerwonym złotem". Papryka przynosi ogromne dochody z eksportu. Węgrzy potrafią wykorzystać warzywo do tworzenia przeróżnych, najsmaczniejszych potraw(„leczo” pochodzi właśnie z przepisów kuchni węgierskiej). Obecnie papryka rozpowszechniona jest na całym świecie. Jest warzywem pożądanym w każdej kuchni.

"Kariera" papryki” zaczęła się wraz z odkryciem Indii Zachodnich przez Kolumba. Sprowadził on paprykę do Europy. Tutaj bardzo szybko znalazła wielbicieli i zaczęto ją uprawiać. Na samym początku uprawy paprykę można było znaleźć w Boliwii, Brazylii. Uprawiana była już 2500 lat p.n.e. w Peru.

Charakterystyka
Papryka należy do roślin rocznych. Jej system korzeniowy jest złożony z korzenia palowego i licznych korzeni bocznych. Łodyga rośliny w fazie siewek jest dość słaba. U roślin starszych robi się prosta i całkiem sztywna. Liście są całobrzegie w jajowatym kształcie, a na końcu są zaostrzone. Kwiaty małe rosną pojedynczo lub w gronach na zakończeniach pędów. Owocem jest „jagoda” o twardych, ale soczystych ścianach. Owoce są gładkie lub żebrowane. Występują w różnej wielkości i w różnym kształcie. Gdy już dojrzewają, zazwyczaj robią się całkowicie czerwone. Jednak mogą mieć również inne barwy jak zieloną, żółtą , bądź tez pomarańczową. Warzywem jest papryka wielkoowocowa (inaczej papryka słodka). Istnieje również papryka drobnoowocowa (zwana papryką ostrą) i jest rośliną przyprawową.

Odmiany papryki
- Anaheim- należy do papryk ostrych. Jej długość sięga około 10-12 cm. Świeża ma barwę od jasnozielonej, aż do czerwonej. Posiada też cienką skórkę.
- Banana- jest to rodzaj słodkiej papryki. Jej długość sięga 8-15 cm.
- Bell- jest jedną z najpopularniejszych papryk słodkich. Z niej przyrządza się „leczo”. Posiada barwę żółtą, pomarańczową, zieloną, czerwoną lub brązową.
- Cascabel- papryka ostra. Jej długość to około 3 cm. Jest zazwyczaj używana w postaci suszonej. Jeśli potrząchamy tą papryczką można usłyszeć coś na wzór dzwonka( "cascabel" z hiszpańskiego oznacza dzwonienie dzwonków)
- Cayenne- to papryka ostra, z której produkuje się pieprz kajeński.
- Cherry- to papryka słodka.
- Chilaca- jest rodzajem ostrej papryki. Posiada skórkę o barwie czekoladowej. Występuje też suszona i zwana jest "pasilla"( czyli rodzynek). Zwana jest tak przez swoją ciemną i pomarszczoną skórkę
- Chiltepin- jest to papryka ostra o długości 3-8 cm. "Chiltepin" po meksykańsku oznacza słowo pchła - nazwę tę zawdzięczają wyglądowi. Papryki są drobne i okrągłego kształtu.
- Cubanelle- to papryka słodka.
- Datil- jest ostrą papryką. Ma długość 1-10 cm. Gdy dojrzeje ma jasnopomoarańczową skórkę.
- De Arbol- należy do papryki ostrej. Ma długość od 5 do 8 cm. Papryki są wąskie i zakrzywione. "De arbol" oznacza „drzewiaste'. Często używa się tego rodzaju papryki w postaci suszonej.
- Fresno- papryka ostra
- Habanero- to papryka ostra. Jej długość sięga 5 cm. Jest najostrzejszą papryczką z tego gatunku.
- Jalapeno- należy do papryk ostrych. Jej długość wynosi od 5 do8 cm. Dojrzałe Jalapeno mają jasny, czerwony kolor i są słodsze od niedojrzałych. Papryka dostała swą nazwę na cześć znajdującego się w prowincji Vera Cruz miasta Xalapa (pisane także Jalapa). "Suszone" ( tak naprawdę są duszone w piecach. Na początku były suszone na powietrzu, ze względu na zbyt cienką skórkę.) nazywane są chipotle i w smaku są ostrzejsze w smaku od jalapeno.
- Mirasol- jest rodzajem papryki ostrej. Idealnie nadaje się do suszenia. Suszona również posiada swoją nazwę – guajillo. Jej skórka wystepuje w postaci gładkiej lub pomarszczonej.
- Pepperoncini - należy do papryk słodkich
- Pimento- należy do papryk słodkich. Jej długość sięga od 8 do13 cm. Jest używana przede wszystkim w postaci marynowanej
- Poblano- są to ciemnozielone papryczki. Gdy zjadane są świeże mają dwa razy więcej witaminy C niż owoce cytrusowe. Ilość witaminy C zmniejsza się przy przetwórstwie papryczek.
- Rocoto- papryka ostra
- Santa Fe Grande- jest papryką ostrą i jest najlepsza do spożycia, kiedy nabierze żółtej barwy (dojrzała jest czerwona). W smaku jest delikatna, trochę cytrynowa.
- Scotch Bonnet- należy do papryk ostrych. Jest bardzo pikantna jak Habanero. Różnica między tymi odmianami tkwi w wyglądzie. Habanero jest dość prosta, natomiast Scotch Bonnet nieco zakrzywiona, bądź też zakręcona- jak księżyc. Kiedy dojrzeje przyjmuje żółtą lub pomarańczową barwę.
- Serrano- należy do papryk ostrych. Z hiszpańskiego słowo oznacza"serranias" - z gór, z pogórza. Serrano wywodzi się z Meksyku i południowo- zachodniej Ameryki.
- Tabasco- należy do papryk ostrych. Jej długość sięga 5 cm. Słowo tabasco oznacza wilgotna ziemia. Słowo jest popularne dzięki "sosowi Tabasco".
- Tomato- należy do papryki słodkiej. Jej długość sięga około 8 cm. Z niej jest produkowana przyprawa zwana papryką.

Znaczenie
Owoce papryki rocznej mogą być spożywane w postaci świeżej lub konserwowanej jako warzywo. Względnie świeża, konserwowana, suszona lub zmielona (papryka w proszku) jest używana jako przyprawa lub pewien dodatek do potraw. Może być stosowana do potraw surowych jak i gotowanych. Papryka słodka jest ogromnym źródłem witaminy C wapnia i żelaza. Cukry mogą występować w postaci glukozy, fruktozy i sacharozy. Określony smak jest nadawany przez związek zwany kapsaicyną. Ilość kapsaicyny w papryce wpływ na smak papryki, który jest mniej lub bardziej ostry.
Papryka jest bogatym źródłem witaminy C. Kiedy jest poddawana obróbce termicznej następuje ogromna utrata tej witaminy. Z tego powodu najzdrowsze jest spożywanie papryki na surowo. Papryka dostarcza również prowitaminy i witaminy A (beta karotenu).

Ciekawostki
Paprykę trzeba przechowywać w lodówce. Chili musi być zawinięta w papierowy ręcznik, pozostałe rodzaje w plastikowej torebce, aby zapobiec utracie przez paprykę wilgoci. Optymalną temperaturą jest 7,5° C - paprykę zieloną można przechowywać 3-5 tygodni, natomiast w temperaturze 5° C około dwóch tygodni. Po tym czasie papryka zaczyna się psuć. Robi się miękka, pomimo zachowania wilgoci, a nasionka zmienią swoją barwę. W przypadku papryki dojrzałej i kolorowej zepsucie będzie następowało po krótszym czasie niż w przypadku wcześniej wymienionych. Ponieważ sprzedawcy z reguły nie przechowują papryki we wspomnianych temperaturach paprykę dojrzałą trzeba przechowywać góra 3-4 dni. Papryki nie można myć przed włożeniem do lodówki.
Zezwala się również na mrożenie papryki. Trzeba wtedy umyć ją, usunąć nasiona, pokroić, włożyć do plastikowej torebki i zamrozić. Niestety mrożona papryka nie posiada tak wspaniałego smaku jak świeża.