KFD.PL: Papaja - Forum KFD.pl

Papaja- pochodzi z rodziny melonowcowatych. Jest to owoc rośliny zielnej, wieloletniej, szybko rosnącej (o wysokości 2-10 m), która zwana jest melonowcem właściwym. Jest najczęściej dwupienna (ponieważ kwiaty męskie i żeńskie występują na osobnych roślinach), jednak można spotkać formy obojnacze. Papaja wywodzi się z Ameryki Środkowej, obecnie jest uprawiana w całych tropikach i subtropikach.


Charakterystyka
Owoce jagodowe mają kształt owalny i gruszkowaty (o długości do 25 cm). Mają żółto - pomarańczową skórkę, a w środku miąższ z komorą nasienną, która zawiera setki nasion, które pokryte są śluzowatą otoczką.
Miąższ i skórka są jadalne, a spożywa się je najczęściej na surowo.

Znaczenie i zastosowanie
Każdy owoc papai zawiera 9% cukrów (w równych ilościach glukozę, fruktozę i sacharozę), dużo karotenów i witaminy C (60 mg/100 g) i A, z grupy B, a mało kwasów (0,2% - są to kwasy: cytrynowy i jabłkowy) – zapewnia to mniejszą cierpkość. W owocu można znaleźć związki mineralne takie jak cynk, potas, magnez, żelazo.
W liściach i owocach papai znajduje się papaina. Jest to enzym, który wspomaga trawienie. Enzym jest wykorzystywany w lecznictwie.
Głównymi enzymami w papai są:
- papaina - substancja bardzo podobna do ludzkiej pepsyny (enzym wstępnie trawiący białka)
- enzymy podobne do ludzkiej renniny (enzym, który wywołuje koagulację białek mleka)
- pektazy (enzymy, które rozkładają pektyny).

Dzięki zawartym w papai substancji wpływa korzystnie i łagodząco na błonę śluzową żołądka. Papaję stosuje się zapobiegawczo u pacjentów, którzy cierpią z powodu problemów stawowych czy tych, którzy stosują kwas acetylosalicylowy w profilaktyce chorób krążenia. Jest polecana pacjentom, którzy przyjmują sterydy. Uczestniczy w rozkładzie białek (szczególnie pochodzenia zwierzęcego) i dlatego zapobiega wzdęciom i ogólnemu zatruciu organizmu w wyniku procesów gnilnych zachodzących na skutek trawienia reszt białkowych przez bakterie. Ze względu na słabą trwałość owoców, papaja należy do owoców trudno dostępnych na polskim rynku. W ostatnich latach wyszedł suplement diety, który zawiera sproszkowaną papaję, który zapobiega zaparciom.
Stosuje się go również do zmiękczania mięsa, klarowania piwa oraz w kosmetyce do kremów przeciwko cellulitowi.
Żeby uzyskać papainę nacina się skórkę niedojrzałych owoców i zebrany biały mleczny sok suszy się na proszek. Do skruszenia mięsa dodaje się także liście papai.
Indianie z rejonu Morza Karaibskiego już dawno temu spostrzegli, że mięso owinięte wielkimi liśćmi papai szybko mięknie. Głównym materiałem w większości używanych przypraw kuchennych zmiękczających mięso jest właśnie wyciąg z papai. Podstawowe działanie papai to wstępny proces trawienia mięsa (tj. zmiękczanie go jeszcze przed strawieniem w żołądku).
Rdzenni mieszkańcy Ameryki Środkowej i Południowej rozcinali niedojrzałe owoce papai, aby uzyskać mleczny płyn. Używano go do leczenia ran, chorób grzybiczych skóry i innych stanów zapalnych skóry. Kobiety, które spożywały niedojrzałe owoce papai, uważały, że tym samym pobudzą menstruację lub wywołają poronienie, bądź poród.
Filipińczycy również stosowali papaję. Wywarem leczyli żylaki odbytu. Natomiast Jawajczycy wierzyli, że spożycie owocu chroni przed problemami stawowymi. W Japonii stosowano sok z papai w zaburzeniach trawienia.
Papaję dodaje się do sałatek owocowych, dżemów i lodów oraz do napojów bezalkoholowych. Owoce papai podlegają konserwacji ( puszki), są kandyzowane oraz suszone.
Niedojrzałe owoce gotuje się jak warzywa.
W Meksyku Indianie używają liści papai zamiast mydła.