Ozorek dębowy (Fistulina hepatica (Schaeff.)- jest to gatunek grzyba pasożytniczego należący z rodziny ozorkowatych. Ozorek to jedyny gatunek występujący w Polsce i należy do rodzaju ozorek. Występuje w Australii, Ameryce Północnej, a także w Europie.

Charakterystyka
Kapelusz ozorka jest jednoroczny i ma 10-20 cm szerokości, a 2-6 cm grubości. Początkowo jest guzkowaty, następnie staje się poduszkowaty, aż w końcu łopatkowaty, półkolisty i nerkowaty. Górna powierzchnia jest nieznacznie promienista, pręgowana i brodawkowata. U młodych egzemplarzy jest barwy różowej, pomarańczowoczerwonej, później jednak zmienia kolor na krwistoczerwony do purpurowobrunatnej.
Miąższ ma od 2 do 6 cm grubości, za młodu jednak jest miękki, mięsisty, pełen krwistego soku, cielistoczerwony z marmurkowymi żyłkami. Ma przyjemnym zapachu i kwaskowaty smak.
Rurki mają do 15 cm długości. Są zbite i gęste. Mają kolor białawy, żółtawy, później rdzawobrązowe. Pory są drobne, kuliste o 0,2-0,3 mm średnicy.
Trzon jest krótki, ponieważ ma 2-4 cm długości i jest słabo zauważalny. Zarodniki ozorka są jajowate, gładkie, jasnoróżowe do prawie bezbarwnych.

Ozorek dębowy występuje pojedynczo lub w skupieniach po kilka zrośniętych owocników u podstawy pni żywych dębów.

Znaczenie
Grzyb jest objęty ochroną gatunkową. W Polsce jest dość rzadko spotykany. Należy do jadalnych grzybów. W smaku jest łagodny i delikatny. Jeśli grzybiarze spotkają grzyba przyrządzają wszelkiego rodzaju sose i stosują do zup.

Ciekawostki
Pasożytuje zazwyczaj na dębach i wywołuje brunatną zgniliznę drewna. Proces rozkładu postępuje powoli i początkowo drewno dębu nabiera czerwonego odcienia ,a to podnosi jego wartość w meblarstwie.
Młode kapelusze wydzielają obfity krwisty sok. Sok do złudzenia wygląda jak zwierzęca wątroba.