Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Oxytocin - Grindex (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Oxytocin - Grindex

Skład: Oxytocinum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań
Dawka: 5 j.m./ml
Wielkość opakowania: 10 amp. 1 ml
Podmiot odpowiedzialny: Joint Stock Company GRINDEKS
Wytwórca: Joint Stock Company GRINDEKS
Kraj wytwórcy (kod kraju): LV



Działanie
Syntetycznie otrzymywany hormon tylnego płata przysadki mózgowej. Oksytocyna działa wybiórczo na mięsień macicy, szczególnie w końcowej fazie ciąży, w czasie porodu i natychmiast po porodzie. Pobudza rytmiczne skurcze macicy, zwiększa częstotliwość skurczów samoistnych oraz zwiększa napięcie mięśnia macicy. Wrażliwość macicy na oksytocynę zwiększa się stopniowo w miarę rozwoju ciąży, osiągając maksimum w jej końcowej fazie. Oksytocyna wykazuje niewielkie działanie antydiuretyczne. Po podaniu dożylnym reakcja macicy następuje natychmiast i utrzymuje się przez 1 h, po podaniu domięśniowym występuje w ciągu 3-7 min i utrzymuje się przez 2-3 h. Oksytocyna jest szybko eliminowana, głównie przez nerki i wątrobę. T0,5 wynosi 1-6 min. Niewielkie ilości oksytocyny przenikają do łożyska.

Wskazania
Zapoczątkowanie lub wzmocnienie skurczów macicy w celu przyspieszenia porodu. Stosowana jest do wywołania akcji porodowej, gdy zbliża się termin porodu, a jego przyspieszenie jest wskazane zarówno dla matki, jak i dziecka. Oksytocyna podawana jest w indukcji porodu u pacjentek z następującymi wskazaniami do zakończenia ciąży: stan przedrzucawkowy, rzucawka lub choroby układu krążenia, zaburzenia czynności nerek, erytroblastoza płodu, cukrzyca matki lub płodu, konflikt Rh, krwawienie przedporodowe lub przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego. Rutynowe wywołanie akcji porodowej z zastosowaniem oksytocyny może być wskazane w ciążach, które trwają ponad 42 tyg. Wywołanie akcji porodowej może być wskazane w przypadkach śmierci macicznej płodu, opóźnienia rozwoju płodu. W czasie pierwszego i drugiego okresu akcji porodowej można zastosować dożylny wlew oksytocyny w celu zwiększenia skurczów macicy w przypadku przedłużającego się porodu lub wystąpienia atonii macicy. Kontrola krwawienia poporodowego i atonii macicy. Leczenie wspomagające niepełnego lub dokonanego poronienia. Ocena płodowo-łożyskowej wydolności oddechowej w ciążach wysokiego ryzyka (test oksytocynowy).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Znaczna dysproporcja między główką płodu a miednicą matki. Poprzeczne lub ukośne położenie płodu wymagające obrotu przed porodem. Wszystkie stany zagrożenia położniczego, gdy ocena korzyści i ryzyka zarówno zarówno dla matki, jak i dla płodu wskazuje na konieczność interwencji chirurgicznej. Zagrażające pęknięcie macicy i stany ze wzmożonym napięciem mięśnia macicy. Łożysko przodujące. Niewskazane jest dłuższe stosowanie leku w atonii macicy oraz toksemii. Zaburzenia sercowo-naczyniowe. Wywołanie lub przyspieszenie akcji porodowej w przypadkach, gdy przeciwwskazany jest poród naturalny, jak przodowanie lub wypadnięcie pępowiny.

Środki ostrożności
Poza wyjątkowymi sytuacjami, oksytocyny nie powinno się podawać w następujących przypadkach: poród przedwczesny, graniczna dysproporcja główkowo-miedniczna, duży zabieg operacyjny w obrębie miednicy lub szyjki macicy w wywiadzie, w tym również cięcie cesarskie, nadmierne powiększenie macicy, stan po wielu porodach, inwazyjny rak szyjki macicy. Nie należy stosować oksytocyny do wywołania porodu zanim akcja porodowa nie obejmie głowy płodu i miednicy. Należy rozważyć potencjalne korzyści wynikające z zastosowania oksytocyny w stosunku do występującego ryzyka - wzmożonego napięcia lub skurczu tężcowego.

Ciąża i laktacja
W ciąży lek należy stosować zgodnie ze wskazaniami. Niewielka ilość leku przenika do mleka matki, w związku z czym należy rozpocząć karmienie piersią następnego dnia po przerwaniu podawania oksytocyny.

Działania niepożądane
U matki: krwotok poporodowy (działanie to może być związane z występowaniem trombocytopenii, afibrynogemii, hypoprotrombinemii wywołanych podaniem oksytocyny), nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne); rzadko - krwiak w obrębie miednicy mniejszej. Po podaniu dużych dawek oksytocyny może wystąpić arytmia z przedwczesnymi skurczami komorowymi, obniżenie ciśnienia krwi, a następnie podwyższenie ciśnienia krwi oraz odruchowa tachykardia. Zbyt duża dawka leku lub nadmierna reaktywność macicy mogą spowodować nadmierne napięcie mięśnia macicy, kurcz, skurcz tężcowy lub pęknięcie macicy. Przy przedłużonym podawaniu oksytocyny (40-50 mU/min) w dużych objętościach płynów oraz przy powolnym wlewie oksytocyny trwającym ponad 24 h obserwowano ciężkie zatrucie wodne ze śpiączką, drgawkami i zgonem włącznie. U płodu lub noworodka: wskutek indukowania skurczów macicy - bradykardia zatokowa, tachykardia, przedwczesne skurcze komorowe i inne zaburzenia rytmu, trwałe uszkodzenie o.u.n., zamartwica; wskutek stosowania oksytocyny u matki - małe wartości punktowe w skali Apgar w ciągu pierwszych 5 minut, żółtaczka noworodków, krwawienie w obrębie siatkówki u noworodków. Opisywano śmierć matki z powodu nadciśnienia, krwotoku podpajęczynówkowego, pęknięcia macicy oraz śmierć płodu przy zastosowaniu oksytocyny w celu wywołania porodu lub przyspieszenia akcji porodowej w pierwszym i drugim okresie porodu.

Interakcje

Obserwowano wystąpienie ciężkiego nadciśnienia, gdy oksytocyna została podana w ciągu 3-4 h po profilaktycznym zastosowaniu leków obkurczających naczynia w połączeniu ze znieczuleniem nadoponowym. Środki znieczulenia ogólnego (cyklopropan, enfluran, halotan i izofluran) mogą modyfikować działanie oksytocyny na układ sercowo-naczyniowy, powodując nagłe znaczne obniżenie ciśnienia lub zaburzenia rytmu serca np. cyklopropan może powodować bradykardię zatokową lub nieprawidłowy rytm przedsionkowo-komorowy u matki. Inne preparaty indukujące poród lub pobudzające poronienie, używane jednocześnie z oksytocyną mogą spowodować hipertonię macicy, pęknięcie macicy lub uszkodzenie szyjki macicy (prostaglandyny mogą nasilać działanie oksytocyny na mięsień macicy). W opisanych wyżej przypadkach należy kontrolować u pacjentki następujące parametry: równowagę kwasowo-zasadową; częstotliwość, czas trwania i siłę kurczów macicy; rytm serca płodu; rytm serca i ciśnienie krwi matki; spoczynkowe napięcie macicy; objętość przyjętych i wydalanych płynów.

Dawkowanie
Indywidualnie, na podstawie reakcji matki i płodu. Indukcja i stymulacja porodu: w dożylnym wlewie kroplowym w warunkach szpitalnych, pod ścisłą kontrolą lekarza - dawka początkowa 0,5-4 mU/min, dawkę należy stopniowo zwiększać o 1-2 mU/min co 20-40 min aż do ustalenia się prawidłowej siły skurczu. Szybkość wlewu można zmniejszyć w podobny sposób, wtedy gdy macica osiągnie odpowiednią częstość skurczów niezbędną do przeprowadzenia prawidłowej akcji porodowej bez występującego zagrożenia dla płodu i gdy rozwarcie macicy osiągnie wartość 4-6 cm. Podczas porodu można zwiększyć szybkość wlewu, zachowując szczególną ostrożność. Rzadko zwiększa się szybkość wlewu > 8-9 mU/min; natomiast sporadycznie, przed ustalonym terminem porodu, może być konieczne zwiększenie szybkości wlewu >20 mU/min. Należy kontrolować częstość akcji serca płodu i matki, ciśnienie krwi matki, napięcie spoczynkowe macicy oraz częstotliwość, czas trwania i siłę skurczów macicy. Wlew oksytocyny powinien być natychmiast przerwany w przypadku nadmiernej czynności skurczowej macicy lub wystąpienia objawów zagrożenia dla płodu. Rodzącej matce należy podać tlen. Do bezpiecznego podawania oksytocyny podczas wywoływania lub stymulowania akcji porodowej konieczna jest pompa infuzyjna lub podobne urządzenie. Kontrola krwawienia poporodowego: w dożylnym wlewie kroplowym zwykle 10-40 j.m. oksytocyny w 1000 ml bezwodnego rozpuszczalnika z szybkością 20-40 mU/min w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli macicy. Po urodzeniu łożyska można podać domięśniowo 5 j.m. oksytocyny. Leczenie wspomagające niepełnego lub niedokonanego poronienia (poronienie w toku): w dożylnym wlewie kroplowym podaje się 10 j.m. oksytocyny rozpuszczonej w 500 ml roztworu NaCl lub 5% roztworze glukozy z szybkością 20-40 kropli na min. Diagnostyka niewydolności maciczno-płodowej (test oksytocynowy): w dożylnym wlewie kroplowym - dawka początkowa wynosi 0,5 mU/min, jeśli to konieczne dawkę podwaja się co 20 min, aż do otrzymania dawki skutecznej (zwykle 5-6 mU/min, maksymalnie 20 mU/min). Po wystąpieniu 3 umiarkowanych skurczów macicy (trwających 40-60 s) w okresie 10-minutowym, należy przerwać wlew i następnie kontrolować zmniejszoną częstość akcji serca płodu.

Uwagi
Podczas podawania preparatu pacjentki należy nieustannie obserwować.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko