Olej z orzecha włoskiego - olej roślinny; jest pozyskiwany w wyniku tłoczenia na zimno miąższu owoców orzechów z gatunku orzechów włoskich (Juglans regia). Pochodzi z Europy, Ameryki i Australii. W Polsce jest rzadko spotykany i w związku z tym stosunkowo drogi (ponad 100 zł/litr). Jest łatwo dostępny i kilkakrotnie tańszy (można go kupić za mniej niż 6 euro za litr) w krajach śródziemnomorskich, zwłaszcza we Francji, w Australii i Nowej Zelandii. Jednak we Francji, w tłoczniach szczycących się produkcją tradycyjną i ekologiczną napotyka się ceny rzędu stu dolarów za litr. Jest olejem schnącym.


Właściwości oleju z orzecha włoskiego
Jest jasnożółty, czasem zielonkawy, a jego gęstość wynosi 0,926 - 0,927 g/cm³ i temperaturach: wrzenia +386°C i krzepnięcia –27°C.
W skład oleju z orzecha włoskiego wchodzi 5-15% kwasu linolenowego, 51-58% kwasu linolowego, 14-28% kwasu oleinowego, 8-16% nasyconych kwasów tłuszczowych, bogaty w witaminy: A, B i E.
Po otworzeniu opakowania oleju ważność produktu utrzymuje się przez około3 miesiące. Nie jest wytrzymały na wysokie temperatury.
Dla stabilności olej z orzecha włoskiego powinno mieszać się z innym olejem roślinnym- w proporcjach 1:1.

Znaczenie oleju z orzecha włoskiego
Olej z orzechu włoskiego jako artykuł spożywczy w przemyśle jest stosowany przez artystów malarzy, w przemyśle i rękodziele drzewnym oraz w przemyśle kosmetycznym.
Olej posiada specyficzny orzechowy smak i słodki aromat z nutą karmelu. Stosowany jest do sałatek z orzechami, sosów i dressingów, aby dodać im nutę zapachu orzechowego. Często jest używany w daniach kuchni chińskiej, francuskiej i włoskiej. Do smażenia używany jest o wiele rzadziej i ostrożniej. Niestety przy silnym smażeniu w wysokich temperaturach traci swój cenny aromat i ma skłonność do gorzknienia.

Oprócz zastosowań spożywczych, olej orzechowy już w XV i XVI wykorzystywany był przez malarzy. Przez lata udało się zachować recepturę otrzymywania oleju stosowaną przez Leonarda da Vinci' ego. Słynny malarz miazgę z dobrze wysuszonych orzechów włoskich łączył z niewielką ilością wody. W ten sposób otrzymywał gęstą papkę; papkę tę następnie rozrzedzał nieco wodą i wystawiał na działanie słońca. Olej, który gromadził się na powierzchni był zbierany przy pomocy waty. Dla malarzy olej orzechowy jest nieco gorszy od oleju lnianego, jednak jest o wiele lepszy od makowego, gdyż wysycha na całej powierzchni. Kiedy wystawia się go na działanie powietrza nie ciemnieje i nie żółknie. Negatywną strona jest dość szybkie gorzknięcie, a po wyschnięciu skłonności do mięknięcia.

Olej orzechowy jest cennym materiałem, który utrwala wyroby z drewna, zwłaszcza takie, które będą miały kontakt z żywnością typu deski do krojenia, łyżki, łopatki itp. albo drewniane misy i inne naczynia. Olej używał również Stradivarius, aby utrwalić swoje skrzypce. Obecnie używany jest także przez producentów rękojeści noży, bądź też kolb broni palnej.
W przemyśle kosmetycznym po przeróbce sprzedawany jest jako czysty olejek do ciała, który poleca się osobom, które mają tłustą i mieszaną cerę. Jest dobrze wchłanialny przez skórę.
Olej z orzechów zawiera dużą ilość kwasu linolenowego (omega-3) i linolowego (omega-6). Jedna jego łyżka pokrywa połowę dziennego zapotrzebowania na kwasy omega-3 oraz 1/10 zapotrzebowania organizmu na witaminę E. Olej orzechowy jest bogaty w witaminy A i B, a dzięki temu wydatnie obniża ciśnienie tętnicze i cholesterol (LDL – "złego"), a także działa przeciwzapalnie i przeciwstresowo. Olej jest odpowiedni dla osób, które mają problemy z nadciśnieniem i kłopoty z sercem.

Spożywanie oleju pobudza umysł, dlatego zalecany jest dzieciom i młodzieży, która się uczy oraz dorosłym pracującym intelektualnie. Wysoka zawartość witaminy E korzystnie działa na skórę (pomaga pozbyć się egzemy, opryszczki, łuszczy oraz opóźnia starzenie). Kwas elagowy, który występuje w tym oleju unieszkodliwia substancje rakotwórcze, jak również działa korzystnie w razie bólu żołądka i różnych zatruć.
Oleje z orzecha włoskiego mają silne właściwości bakteriobójcze, zwłaszcza w stosunku do gronkowca i paciorkowca. Wykazują silne właściwości przeciwgrzybicze.
Wyciągi z orzecha wpływają na obniżenie poziomu cukru we krwi.
Przetwory z liści i naowocni orzecha włoskiego w zalecanych dawkach leczniczych nie wywołują objawów szkodliwych dla zdrowia. W dawkach wyższych mogą powodować nudności i zaparcia
Wyciągi z liści lub naowocni orzecha włoskiego stosuje się w stanach nieżytowych przewodu pokarmowego.

Ciekawostki
Oleju orzechowego nie można mylić z olejem z orzechów kokosowych (olej kokosowy) ani z olejem z orzeszków ziemnych (olej arachidowy), ani z olejem z orzechów laskowych, gdyż w utrwalonej nazwie, ani orzechy kokosowe (z palmy kokosowej), ani orzeszki ziemne (z arachidów), ani orzechy laskowe (z leszczyny)biologicznie nic ze sobą wspólnego nie mają.
- orzechy należą do rodziny orzechowatych w rzędzie orzechowców
- kokosy do rodziny palm w rzędzie palmowców
- arachidy do rodziny bobowate (motylkowate) w rzędzie bobowce (strączkowce)
- leszczyna do rodziny leszczynowatych w rzędzie bukowców.

Przetwory z liści i naowocni orzecha włoskiego w zalecanych dawkach leczniczych nie wywołują objawów szkodliwych dla zdrowia. W dawkach wyższych mogą powodować nudności i zaparcia
Wyciągi z liści lub naowocni orzecha włoskiego są stosowane w stanach nieżytowych przewodu pokarmowego.