Ogórek- należy do warzyw. Jest to rodzaj rośliny jednorocznej wywodzącej się z rodziny dyniowatych. Należy do gromady okrytonasiennych. Pochodzi z Indii. Obecnie rośnie na południowych stokach Himalajów jako roślina dzika. Uprawiano go w starożytnym Egipcie, Grecji oraz Rzymie. W Polsce uprawa ogórka rozpowszechniła się dopiero w XVI wieku.

Charakterystyka
Ogórek to roślina roczna. Jest obcopylny, a zapylają go owady -przeważnie pszczoły. System korzeniowy ogórka jest nieco płytki, lecz bardzo mocno rozgałęziony. Pędy rośliny są zwiotczałe, płożące się lub wspinające po odpowiednich podporach.
Liście są zwykle 3-5 klapowe, owłosione z meszkiem oraz długim ogonkiem. Kwiaty są zazwyczaj rozdzielnopłciowe i wyrastają w kątach liści na jednej roślinie. Owocem można nazwać rzekomą jagodę, która powstała z mięsistych ścian zalążni zrośniętej z dnem kwiatowym.
Ogórek jest gatunkiem warzyw popularnie uprawianych w Polsce. Wyróżnia się najwyższymi wymaganiami klimatycznymi. Żeby prawidłowo rosnąć i rozwijać się potrzebuje wysokiej temperatury powietrza oraz dobrze nagrzanej gleby. Kiełkowanie nasion dokonuje się dopiero przy temperaturze gleby 15-18 stopni C. Optymalna temperatura wzrostu ogórka wynosi 20-25 stopni C. Ogórek należy do roślin wrażliwych na zimne wiatry. Wymaga światła intensywnego, ale raczej rozproszonego. Ma wysokie wymagania wodne i glebowe. Najlepszymi są gleby strukturalne piaszczysto- gliniaste i gliniaste. Gleby te wykazują wysoką zawartość substancji organicznych o odczynie zbliżonym do obojętnego.

Znaczenie
Owoce ogórka spożywa się w bardzo różnych fazach ich wzrostu i rozwoju. Najczęściej na surowo, bądź w postaci różnych przetworów, jak również gotowane. Są bardzo soczyste i zawierają dużo wody, gdyż aż 96%.
Cenione są ze względu na swoje wysokie wartości smakowe oraz zawartości soli mineralnych oraz witamin.
Ogórek w swoim składzie zawiera małe ilości witamin z grupy B, prowitaminę A i C. Są niskokaloryczne (dzięki małej zawartości cukrów i innych węglowodanów), dlatego idealne są jako dodatek do diety odchudzającej. Zawartość cukrów w ogórkach wynosi od 1 do 2,5%. Od zawartości cukrów zależy udany proces kwaszenia lub konserwowania. W ogórkach znajdują się niewielkie ilości białka i liczne sole mineralne. Zawierają dużo potasu, sodu, wapnia, magnezu, żelaza, fosforu, siarki, krzemu i chloru. Ogórek w kryterium zawartości soli zasadowych przewyższa inne warzywa. Dlatego działa odkwaszająco na sok żołądkowy.
Ogórek działa korzystnie na organizm człowieka. Wypłukuje kwas moczowy, przez co zapobiega chorobom artretycznym. Ogórek oczyszcza również organizm i wpływa pozytywnie na procesy trawienne. Wykazuje także działanie lekko moczopędne. Codzienne spożywanie ogórków wpływa na poprawę apetytu i poziom przyswajalności niektórych składników (np. witamin z grupy B). Uzyskany sok z ogórków zalecany jest przy schorzeniach nerek, niedomaganiach wątroby i przy cukrzycy.
Świeże ogórki stosuje się w kosmetyce. Sok i plasterki ogórka poprawiają urodę. Tuszują niedoskonałości skóry, a zastosowane w postaci maseczki rozjaśniają cerę, ujędrniają skórę policzków i czoła oraz działają wygładzająco. Starty ogórek ułożony na twarz oczyszcza skórę.

Ciekawostka
Dieta ogórkowa- stosowana jest dla oczyszczenia organizmu ze zbędnych toksyn, wzmocnienia organizmu i poprawienia jego wyglądu. Do każdego posiłku dodawany jest ogórek. Na śniadanie ogórek może być jedzony na kanapkach. Na deser zamiast jabłka należy zjeść średniej wielkości ogórka. Obiad musi być złożony z mięsa- kotlet, plus sałatka z ogórkiem w różnej postaci. Na kolacje poleca się kwaszone ogórki. Rezultaty w postaci lepszego samopoczucia i wzmocnienia organizmu widoczne są po 5 dniach. Dieta ogórkowa może być stosowana wyłącznie, gdy nie zauważy się reakcji alergicznych lub zatruć.