Witam jak widać jestem nowy na forum i mam pewien problem. Mianowicie mam skurcze oskrzelowe i jestem astmatykiem , w dodatku jestem też alergikiem....

Mój problem polega na tym że podczas niektórych treningów mam straszne problemy z oddychaniem.
Leki które obecnie przyjmuje to "serevent dysk" ,"flixotide dysk 250" i zapobiegawczo "alertek".
Leki te otrzymałem na swoją prośbe ponieważ przy poprzednich nie mogłem nabrać masy.
Wracając do problemu: chociażby podczas wczorajszego treningu przy ćwiczeniu na uda (wypychanie na suwnicy skośnej) gdy wykonywałem ostatnią serie nie zabrakło mi siły tylko oddechu. Mówiąc szczerze przestraszyłem się przerwałęm w połowie seri... Wyglada to tak że poprostu brak oddechu wywołuje wrażenie mdlenia.
Lekarz z którego porad obecnie korzystam twierdzi że nie ma przeciwskazań do dalszego trenowania i powinienem
ćwiczyć oddech tak żeby w przyszłósci nie zdarzały sie takie sytuacje.
Prosił bym o pomoc jeśłi ktoś wie jak się z tym problemem uporać. Lub jeśli ktoś zna ćwiczenia na poprawe wydolności oddechowej.
Z góry dziękuje.

Witam. Jeżeli jesteś astmatykiem to powinieneś mieć lek przerywający skurcz oskrzeli np. Atrovent, wielu lekarzy zaleca przyjęcie wziewu przed treningiem. Zapytaj o to swojego. Zastanów się czy, prawidłowo oddychasz, nie zatrzymujesz powietrza w płucach przy wstawaniu, wydychając nie dmuchaj wypuszczaj powietrze otwartymi ustami, wdmuchując zwiększasz ciśnienie. Jeśli chodzi o ćwiczenia oddechowe to najprostszym jest dmuchanie przez słomkę do butelki z wodą. Mój syn jest też astmatykiem i alergikiem dobrze prowadzony nie ma napadów duszności.
Pozdrawiam.

Napewno zapytam swojego lekarza o wskazany lek. Dzięki za rade. A jeśli chodzi o oddychanie to nie napisałem
o tym że przez niemal cały rok mam tak zwany "katar sienny"(nie wiem jak to się pisze). Przez co prawie cały czas oddycham przez usta. Staram się z tym jakoś walczyć ale jak na razie żaden środek nie spełnił moich oczekiwań w 100% bo po tygodniu stosowania katar wraca z podwojoną siłą.

Sorry. Ten lek to VENTOLIN w dysku. Zapytaj też o "FLIKSONASE" jeżeli masz katar, na mojego młodego działa rewelacyjnie, jest to aerozol do nosa, jeżeli nie brałeś powinno pomóc.

na necie znalazlem cos w tym stylu...obadaj sobie...moze sie przyda



„Astma a wysiłek fizyczny”.
Astma jest przewlekłym procesem zapalnym dróg oddechowych, który rozwija się u
ludzi w różnym wieku i na całym świecie.
Powtarzające się stany zapalne dróg oddechowych prowadzą do ich nadwrażliwości, czego
wynikiem jest nawracający świszczący oddech, duszności, ucisk w klatce piersiowej i kaszel.
Objawy te występują zwłaszcza w nocy lub we wczesnych godzinach rannych i towarzyszy
im ograniczenie przepływu powietrza przez drogi oddechowe, które jest odwracalne
samoistnie lub pod wpływem leczenia.
Astma oskrzelowa jest chorobą cechującą się długoletnim przebiegiem i skłonnością
do nawrotów dolegliwości, które trwają przez całe życie.
Trudności w wydychaniu powietrza mogą powodować takie czynniki jak: zakażenia dróg
oddechowych, alergeny, zimne powietrze, kurz, dym, silne zapachy, wysiłek, stres lub ich
różne połączenia.
W zasadzie choroba ta jest nieuleczalna, ale dzięki wczesnemu rozpoznaniu i prawidłowemu
prowadzeniu osoby z tymi dolegliwościami, można osiągnąć dobre efekty zdrowotne.
Dzięki wczesnemu rozpoznaniu choroby udaje się uniknąć ciężkich stanów i zaostrzeń oraz
zapobiec nieodwracalnemu postępowi choroby.
Astma oskrzelowa występuje na całym świecie. Prowadzone badania pozwalają
stwierdzić, że wzrasta liczba zachorowań w najmłodszych grupach wiekowych.
W Polsce jest to choroba dość częsta i występowanie jej zwłaszcza u dzieci ciągle wzrasta.
Pojęciem pokrewnym, ale nie tożsamym dla astmy jest alergia. Można mieć alergię z
objawami astmy lub bez takich objawów.
Alergia jest nadmierną reakcją na określone czynniki takie jak: pyłki, sierść zwierząt, niektóre
leki czy składniki pokarmów. Reakcja ta może przybierać różne postaci: łzawienie i
swędzenie oczu, zatkany nos lub katar, rumień skóry lub wywoływać objawy astmy –
zwężenie dróg oddechowych, świszczący oddech i trudności z oddychaniem. Astma jest więc
jedną z reakcji jaka może wystąpić w alergii.
Można też mieć astmę nie będąc uczulonym na żaden określony czynnik, lecz mając, po
prostu nadwrażliwe drogi oddechowe.
U osób chorujących na astmę występują lepsze i gorsze okresy choroby. Nagle
pojawiające się nasilenie objawów zwane jest napadem (lub zaostrzeniem) astmy. Napady
mogą być różne od łagodnie przebiegających do bardzo silnych i są wywoływane przez takie
czynniki jak: alergeny, stres, ćwiczenia fizyczne i.t.p. W przypadku astmy drogi oddechowe
są nadwrażliwe (nadreaktywne), co oznacza, że znacznie silniej reagują na różne czynniki
takie jak: pyłki, wirusy, kurz, dym itp. Ta reakcja prowadzi do kaszlu i nasilających się
świstów powietrza w drogach oddechowych. Przepływ powietrza staje się wtedy tak
ograniczony, że ma się wrażenie, jakby oddychało się przez słomkę przy zatkanym nosie. Jest
to właśnie napad astmy (może on wystąpić również w nocy).
Zatkanie dróg oddechowych jest spowodowane:
- zwężeniem oskrzeli (zaciśnięciem mięśni wokół dróg oddechowych),
- obrzękiem ścian,
- nadmiernym wydzielaniem śluzu, który zatyka drogi oddechowe.
Zależnie od nasilenia objawów może być konieczny kontakt z lekarzem w celu podjęcia
leczenia lub dostosowania leczenia do nasilenia objawów.



Do niedawna uważano, że wysiłek fizyczny ujemnie wpływa na stan zdrowia chorych
na astmę, także dzieci. Dzieci często zwalniano z zajęć wychowania fizycznego ze względu
na ryzyko wystąpienia ataku astmy.
W świetle obecnych badań astmatykom zalecany jest wysiłek fizyczny z pewnymi
zastrzeżeniami.
Na zajęciach wychowania fizycznego należy zachować kilka zasad:
- zawsze przeprowadzić kilkuminutową rozgrzewkę,
- dążyć do oddychania ustami,
- unikać wysiłku krótko po napadzie duszności,
- unikać wysiłku podczas infekcji,
- unikać wysiłku przez osoby uczulone w okresie wysokiego stężenia pyłku roślin.
Dzieci chore na astmę powinny brać czynny udział w zajęciach wychowania
fizycznego.
Wskazówki do prowadzenia zajęć z dziećmi chorymi na astmę:
1). Przy ćwiczeniach oddechowych należy:
- nauczyć dzieci oddychania torem brzusznym (przeponowym),
- skupić się na nauczaniu pełnego, głębokiego, przedłużonego wydechu (zapewni on
automatycznie głęboki wdech),
- uczyć dzieci pogłębionego oddychania, zwłaszcza w przerwach między ćwiczeniami,
- wdech zawsze wykonuje się nosem, a wydech ustami,
- stosunek wdechu do wydechu – 3do 1.
2). Cel ćwiczeń oddechowych:
- nauka prawidłowego rytmu oddychania,
- rozwinięcie i usprawnienie układu oddechowego,
- utrzymanie kondycji i sprawności fizycznej,
- zachowanie prawidłowej postawy ciała,
- zapobieganie deformacjom klatki piersiowej,
- poprawa ruchomości i kształtu klatki piersiowej,
- zwiększenie pojemności życiowej i wentylacji płuc.
3). Stosując ćwiczenia oddechowe należy pamiętać o dwóch zasadach:
a. Nie powinno się stosować ćwiczeń pogłębionego oddychania w narzuconym, wspólnym dla
całego zespołu rytmie, niezgodnym z indywidualnym zapotrzebowaniem tlenowym
organizmu – dzieci wykonują ćwiczenia oddechowe we własnym tempie.
b. Nie powinno się stosować jednorazowo dużej ilości ćwiczeń pogłębionego oddychania.
4). Dzieci chore na astmę tak jak dzieci zdrowe powinny brać udział w grach i
zabawach prowadzonych na zajęciach wychowania fizycznego takich jak: zabawy ze
śpiewem, zabawy i gry orientacyjno-porządkowe, zabawy i gry na czworakach, zabawy i gry
z mocowaniem, zabawy i gry bieżne, wyścigi na wesoło, zabawy i gry rzutne, zabawy i gry
skoczne, zabawy i gry kopne, gry drużynowe.
Dzieci chore na astmę mogą również wykonywać ćwiczenia związane z intensywnym
wysiłkiem: trening interwałowy (przerywany) – krótki czas wysiłku (1-2 minuty) i dłuższy
czas przerwy.
Z astmą można także czynnie uprawiać sport. Należy jednak pamiętać o ograniczeniach
związanych z tą chorobą. Oto kilka zaleceń dla uprawiających sport chorych na astmę:
• Zawsze robić rozgrzewkę, unikać tzw. „zimnego startu”.
• Wykonywać wysiłek z przerwami, trening interwałowy.
• Wybór odpowiedniej dyscypliny (warunki, motywacja).
• Nigdy nie pozostawiać ćwiczącego bez opieki, szczególnie w sportach walki.
• Ćwiczyć z obciążeniem submaksymalnym (na początku tyle ile potrafi).



• Na zakończenie treningu stopniowe zmniejszanie intensywności ćwiczeń (odwrotność
rozgrzewki).
Dla chorych na astmę zalecane jest uprawianie kilku dyscyplin sportowych m.in.:
pływanie, dyscypliny rzutowe, surfing, golf, gimnastyka, sporty zespołowe.
Nie zaleca się natomiast uprawiania m.in. biegów narciarskich, łyżwiarstwa figurowego,
biegów przełajowych, hokeja na lodzie, kolarstwa.
Astma jest chorobą przewlekłą, w zasadzie nieuleczalną, ale przy odpowiednim
postępowaniu można z nią prawie normalnie żyć.
Astmatycy mogą, a właściwie powinni brać udział w zajęciach sportowych, oczywiście po
konsultacjach z lekarzem i przy pełnej swojej świadomości co do tego jakie zagrożenia ta
choroba niesie

W artykule jest błąd. Od niedawna, uznaje się, że kolarstwo - ale nie wyczynowe- jest jednym z lepszych sportów dla astmatyków, natomiast należy unikać sportów zespołowych. Można łatwiej rozłożyć wysiłek planując trasę jazdy na rowerze niż grając w piłkę. Ale nie jest to regułą, ponieważ astma wynika z czegoś. Jeżeli ktoś jest uczulony na roztocza i na tym tle ma astmę to piłka na hali go dobije, rowerzysta uczulony na pyłki roślin może jeździć na rowerze tylko po deszczu i w czasie gdy jego alergenu nie ma w powietrzu. Tak więc sprawa jest niestety bardziej złożona niż w artykule.

Faktem jest że wskazówki dotyczące ćwiczeń oddechu napewno się przydadzą. Moja "przygoda' z astmą została wykryta w podstawówce , a że mieszkam w małym mieście jakim był dawny Kołobrzeg napewno mi nie pomógł ,ponieważ nie ukrywam ze nie było odpowiednich lekarzy w tamtym okresie.
Wyglądalo to mniej wiecej tak:
W klasie 2 podstawowej trafiłem do szpitala w K-gu z bardzo dziwną wysypka(dosłownie fioletowe plamy bądz krosty na całym ciele) podczas tych 14 dni nikt nie postawił diagnozy co to jest. Owej wysypce towarzyszyły następujące objawy 1) bardzo wysoka tęperatura(granice 43 st cl) 2)częste osłabienia(przez co cały czas pobytu w szpitalu byłem wożony na wózku). Lekarze mieli duży problem ze zbiciem wysokiej tęperatury. Pamiętam jak dziś że suszyli na mnie pieluchy:).
Po wyżej wymienionej wysypce zaczęły się problemy z nosem. Później wszystko postępowało coraz szybciej.
Wysypki pojawiające sie coraz częściej , zapalenie oskrzeli , ciągłe zaburzenia oddechu(lekarz twierdził ze to po przebytym zapaleniu).
W 1997 roku moja Mama nie wytrzymała i zaczęła sie kłócić z lekarzami że nie mają zielonego pojęcia co robią (co 2-3 tydzień przyjmowałem antybiotyki....) . Po rozmowie z ciocią załatwiła adres do lekarza od chorób oddechowych. Ten bez najmniejszych wątpliwości stwierdził iż są to objawy skurczy oskrzelowych(styczeń 1998).
W miesiąc pózniej przeprowadzono testy alergologiczne. Wyniki byly o tyle dobre , ze nie jestem uczulony na artykuły spożywcze. Od tamtej pory trwa ciągłe szukanie odpowiedniego leku. Do niedawna miałem ogromny problem z przybraniem na wadze. Przez dlugi okres moja waga wynosiła ok 50 kg. W roku 2004 przy 177 cm. wzrostu 63 kg. Przez cały ten okres żaden z lekarzy nie zalecał nic , żadnych ćwiczeń rozwijających płuca , ćwiczeń z oddychaniem ....po prostu zero reakcji.
W chwili obecnej moja waga wacha sie w granicach 90 kg. I z czystym sumieniem moge napisać ze dzieki treningą moje samopoczucie jest coraz lepsze.
Niestety jedną rzeczą z która do tej pory sobie nie radze jest właściwe oddychanie. Dlatego poprosiłem o pomoc w dobraniu właściwych ćwiczeń oddechowych , które pomogą zniwelować uczucie dyskomfortu podczas niektórych ćwiczeń.