Nazwa produktu leczniczego: Neurol SR 2,0

Skład: Alprazolamum
Postać farmaceutyczna: tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Dawka: 2 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. w blistrach 30 tabl. w butelce
Podmiot odpowiedzialny: Zentiva a.s.
Wytwórca: Zentiva a.s.
Kraj wytwórcy (kod kraju): SK


Działanie
Pochodna benzodiazepiny, o czasie działania krótkim do średniego, wykazująca przede wszystkim działanie przeciwlękowe, w mniejszym stopniu uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe oraz zmniejszające napięcie mięśni. Lek zwiększa aktywność układu GABA-ergicznego, który działa hamująco na struktury o.u.n. Po podaniu doustnym lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi jest osiągane po 1-2 h dla tabletek standardowych i w ciągu 5-11 h dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Stopień wiązania z białkami osocza wynosi 80%. Lek jest metabolizowany w wątrobie do hydroksyalprazolamu i pochodnej benzofenowej (nieaktywnej). Udział 4-hydroksyalprazolamu w aktywności i/lub skuteczności działania wynosi mniej niż 10%. Alprazolam i jego metabolity wydalane są głównie z moczem (20% w formie niezmienionej). Średni T0,5 dla tabletek standardowych wynosi 10-12 h, a dla tabletek o przedłużonym działaniu 12-15 h. U osób z chorobami wątroby, otyłych, w podeszłym wieku okres półtrwania ulega wydłużeniu.

Wskazania
Krótkotrwałe leczenie: zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii, zespołu lęku uogólnionego, zespołów lękowych ze współistniejącą depresją.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na alprazolam, inne benzodiazepiny lub pozostałe składniki preparatu. Miastenia. Jaskra z wąskim kątem. Przewlekła obturacyjna choroba płuc z niewydolnością oddechową. Bezdech senny. Ciąża i okres karmienia piersią. Ciężka niewydolność wątroby. Wiek poniżej 18 lat.

Środki ostrożności
Stosowanie benzodiazepin może prowadzić do rozwoju fizycznego i psychicznego uzależnienia od tych leków. Ryzyko uzależnienia zwiększa się z dawką i czasem leczenia. Benzodiazepiny mogą powodować niepamięć następczą, najczęściej występującą w ciągu kilku godzin po przyjęciu preparatu. Może wystąpić zmniejszenie działania uspokajającego benzodiazepin w przypadku wielokrotnego stosowania w ciągu kilku tygodni. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Benzodiazepiny nie są zalecane do leczenia podstawowego psychoz. Nie należy stosować benzodiazepin w monoterapii depresji lękowej związanej z depresją (u tych pacjentów może być przyczyną prób samobójczych). Stosowanie u pacjentów z ciężką depresją lub pacjentów o skłonnościach samobójczych wymaga szczególnej uwagi i odpowiedniej ilości przepisywanego leku. Należy zachować szczególną ostrożność, stosując benzodiazepiny u pacjentów nadużywających w przeszłości alkoholu lub leków. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Stosowanie alprazolamu jest przeciwwskazane w I trymestrze ciąży. Nie zaleca się stosowania leku w pozostałym okresie ciąży z wyjątkiem przypadków, w których ryzyko następstw ciężkiej nieleczonej choroby przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Stosowanie benzodiazepin w ostatnich tygodniach ciąży może hamować czynność o.u.n. u noworodka. Długotrwałe stosowanie w okresie ciąży może wywołać objawy uzależnienia u noworodka, a także rozwój zespołu odstawiennego. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Działania niepożądane występują częściej u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów wyniszczonych z zaburzeniami czynności wątroby oraz hipoalbuminemią. Bardzo często (>1/10): depresja, senność, osłabienie pamięci, niewyraźna mowa, zmęczenie. Często (>1/100, <1/10): trudności w oddawaniu moczu, zaburzenia libido, splątanie, lęk, pobudliwość, nerwowość, niepokój (zwłaszcza ruchowy), pobudzenie, zaburzenia koordynacji, osłabienie możliwości intelektualnych, dystonia, osłabienie koncentracji, ból i zawroty głowy, drżenia, bezsenność, niewyraźne widzenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, jadłowstręt; drażliwość, osłabienie mięśni, nieprawidłowa masa ciała, nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia seksualne. Niezbyt często (1/1000, <1/100): zapalenie skóry, chwiejny chód, omamy, niepamięć, złość, wrogość. Bardzo rzadko (<1/10 000): niezdolność kontrolowania defekacji, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe. Stosowanie benzodiazepin może prowadzić do rozwoju fizycznego i psychicznego uzależnienia. W przypadku rozwoju uzależnienia, nagłe odstawienie leczenia wiąże się z wystąpieniem objawów odstawiennych (m.in. ból głowy, ból mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość; w ciężkich przypadkach - poczucie nierealności, depersonalizacja, przeczulica słuchowa, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny, omamy lub napady drgawkowe). Benzodiazepiny mogą powodować niepamięć następczą (w celu zmniejszenia ryzyka należy zapewnić nieprzerwany sen trwający 7-8 h). Mogą wystąpić reakcje psychiczne i paradoksalne (większe ryzyko obserwowano u dzieci i u pacjentów w podeszłym wieku).

Interakcje
Alprazolam nasila działanie alkoholu i leków hamujących czynność o.u.n. (takich jak leki przeciwbólowe, przeciwpadaczkowe, neuroleptyczne, nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe) - podczas jednoczesnego stosowania należy zmniejszyć dawkę jednego lub obu leków. W przypadku jednoczesnego stosowania benzodiazepin i opioidów, ich dawki muszą być zmniejszone co najmniej o 1/3, a następnie powoli zwiększane. Jednoczesne stosowanie imipraminy lub dezipraminy zmniejsza ich stężenie we krwi w stanie stacjonarnym. Alprazolam może zmniejszać klirens digoksyny, zwiększając w ten sposób jej stężenie we krwi. Alprazolam może zwiększać stężenie we krwi stosowanego jednocześnie litu. Cymetydyna zmniejsza klirens alprazolamu i wydłuża jego okres półtrwania. Etynyloestradiol również wydłuża okres półtrwania alprazolamu. Substancje hamujące określone enzymy wątrobowe (szczególnie enzym P450 3A4) mogą zwiększyć stężenie alprazolamu i nasilić jego działanie. Interakcje dotyczące inhibitorów proteazy HIV (np. rytonawir) i alprazolamu są złożone i zależne od czasu. Małe dawki rytonawiru powodowały znaczne zaburzenie klirensu alprazolamu, wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz nasilenie działania; podczas długotrwałej ekspozycji na rytonawir indukcja CYP3A4 spowodowała zniesienie tego zahamowania - interakcja ta wymaga dostosowania dawki lub odstawienia alprazolamu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania alprazolamu i ketokonazolu, itrakonazolu lub innych azolowych leków przeciwgrzybiczych. W przypadku jednoczesnego stosowania alprazolamu z nefazodonem, fluwoksaminą i cymetydyną należy zachować zwiększoną ostrożność i w razie potrzeby odpowiednio zmniejszyć dawki. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania alprazolamu z fluoksetyną, propoksyfenem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, sertraliną, diltiazemem lub antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyna, troleandomycyna).

Dawkowanie
Optymalną dawkę należy ustalać indywidualnie w zależności od nasilenia objawów i reakcji pacjenta na leczenie. Leczenie należy rozpoczynać od dawki początkowej i stopniowo zwiększać dawkę w celu uniknięcia nadmiernej sedacji. W przypadku konieczności stosowania większych dawek, początkowo należy zwiększać tylko dawkę wieczorną, a następnie zwiększać dawki stosowane w ciągu dnia. Pacjenci nieleczeni dotychczas lekami psychotropowymi powinni zwykle otrzymywać mniejszą dawkę w porównaniu do pacjentów stosujących wcześniej leki uspokajające, przeciwdepresyjne lub nasenne, lub w porównaniu do pacjentów nadużywających w przeszłości alkoholu. Czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy, w zależności od wskazania, jednak nie powinien przekraczać 8-12 tyg., włączając czas zmniejszania dawki. Zalecane jest przeprowadzanie okresowej kontroli pacjentów, co ułatwi ewentualną konieczną modyfikację dawkowania.
Doustnie. Zaburzenia lękowe. Tabletki standardowe: dawka początkowa wynosi 0,25-0,5 mg 3 razy na dobę. Dawkę można zwiększać o 1 mg co 3 dni. Największa dawka zalecana to 4 mg a dobę w dawkach podzielonych. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu: dawka początkowa wynosi 1 mg na dobę; zazwyczaj stosowany zakres dawek wynosi 0,5-4 mg na dobę w 1-2 dawkach. Zespół lęku napadowego. Tabletki standardowe: dawka początkowa wynosi 0,5 mg 3 razy na dobę. Dawkę można zwiększać o 1 mg co 3 dni. U większości pacjentów skuteczna dawka to 4-6 mg na dobę w dawkach podzielonych jednak w niektórych przypadkach może być konieczna dawka 10 mg na dobę. Zazwyczaj leczenie trwa 4-10 tyg. (ze stopniowym zmniejszaniem dawek włącznie). Tabletki o przedłużonym uwalnianiu: dawka początkowa wynosi 0,5-1 mg na dobę w 1-2 dawkach. Zwiększenie dawki jest zalecane jedynie w przypadkach ciężkich i obezwładniających napadów paniki spełniających określone kryteria diagnostyczne oraz pod warunkiem, że lek jest dobrze tolerowany przez pacjenta. U większości pacjentów przeciętna dawka podtrzymująca wynosi 4-6 mg na dobę, nie należy przekraczać dawki 6 mg na dobę. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zalecane jest zmniejszenie dawki.
U pacjentów w podeszłym wieku (> 65 lat), u pacjentów osłabionych oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby dawka początkowa wynosi 0,5-1 mg na dobę w 1-2 dawkach dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu, w razie potrzeby dawkę można zwiększać, jeśli jest dobrze tolerowana przez pacjenta. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Uwagi
Leczenie należy odstawiać ostrożnie, stopniowo zmniejszając dawkę leku - zalecane jest zmniejszanie dawki dobowej alprazolamu nie więcej niż o 0,5 mg co 3 dni. Schemat stopniowego odstawiania leczenia u niektórych pacjentów wymaga wydłużenia. W razie wystąpienia nasilonych objawów odstawiennych, należy powrócić do poprzednio stosowanej dawki, a następnie wydłużyć czas odstawiania leczenia. Z powodu działania uspokajającego, lek może, zwłaszcza na początku leczenia i w okresie zwiększania dawki, mieć niekorzystny wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu.