Choruje na nerwice depresyjno-lękową,niby nic, ale to coś poważnego. Ostatnio daje mi w kość.Mam lęki na przykład przed wychodzeniem z domu, kontaktami z innymi,nowymi sytuacjami itp.Czesto płacze,czuje sie źle i jest mi smutno. Mimo, że biore leki.Mam też kontakt z psychologiem. Jednak mam wrażenie, że nikt mnie nie rozumie,nikt i nic nie jest w stanie mi pomoc. Nie wiem,co robic,by przetrwac ten kryzys?Jak Wy sobie radzicie w podobnych sytuacjach?Bede wdzieczna za kazda odpowiedz.Pozdrawiam.

Cześć. Nie martw się. Wszystko będzie dobrze. Masz kontakt z psychologiem - to dobrze bo on Ci pomoże. Musisz jednak więcej zwierzac się przyjaciołom. Zajmij się czymś i postaraj się nie myślec o nieprzyjemnych stresujących rzeczach. Rozmowa z przyjaciółką. Ty nie wychodzisz z domu to może ktoś przyszedłby właśnie do Ciebie. Podobno psychoterapia grupowa działa cuda.

Doskonale cię rozumiem, mam ta samą sytuację, poniewaz mam nerwicę lękowa. Nie jest mi smutno, ale za to cały czas czuje strach przed wszystkim i wszystkimi. Brałem leki i często mnie od nich boli głowa. W pracy staram się zachować spokój, bo inaczej nie będe w stanie siebie utrzymać.