Nazwa produktu leczniczego: Neloren

Skład: Lincomycinum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań i infuzji
Dawka: 300 mg/ml
Wielkość opakowania: 10 amp. 2 ml
Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH
Wytwórca: Lek Pharmaceuticals d.d.
Kraj wytwórcy (kod kraju): SLO



Działanie
Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od stężenia i wrażliwości drobnoustroju działa bakteriostatycznie lub bakteriobójczo na Staphylococcus aureus (także szczepy oporne na penicylinę), Streptococcus pyogenes, S. pneumoniae i S. viridans, Corynebacterium diphtheriae, Bacillus anthracis, niektóre szczepy Clostridium spp. i Bacteroides fragilis. Nie działa na Enterococcus spp. i tlenowe bakterie Gram-ujemne. Wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną i erytromycyną. Bardzo dobrze wchłania się po podaniu domięśniowym. Wiązanie z białkami osocza wynosi w zależności od stężenia 28-86%. Linkomycyna przenika do tkanek i płynów ustrojowych, osiągając zwłaszcza duże stężenia w płynie stawowym, tkance kostnej i tłuszczowej, skórze i chrząstce; przenika także przez barierę łożyska i do mleka matki. Po podaniu pozajelitowym jest wydalana w 10-30% z moczem oraz w około 4-14% z kałem. T0,5 we krwi wynosi 5 h.

Wskazania
Ciężkie zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na linkomycynę (głównie gronkowce i paciorkowce) u pacjentów z nadwrażliwością na penicylinę lub gdy stosowanie penicyliny jest przeciwwskazane z innych względów, tj. zakażenia dróg oddechowych, kości i tkanki łącznej, skóry i tkanek miękkich, zakażenia w obrębie jamy brzusznej (w skojarzeniu z antybiotykiem aktywnym wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych). Zapobiegawczo w zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na linkomycynę, klindamycynę lub alkohol benzylowy.

Środki ostrożności
Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego nie stosować u wcześniaków i noworodków oraz zachować ostrożność u niemowląt i dzieci poniżej 3 lat. Ostrożnie stosować u pacjentów z przebytymi chorobami przewodu pokarmowego (zwłaszcza z zapaleniem okrężnicy), astmą oskrzelową i reakcjami alergicznymi w wywiadzie, u pacjentów w podeszłym wieku, z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Unikać zbyt szybkiego wlewu lub podawania dawek większych niż zalecane (ryzyko zaburzeń rytmu serca).

Ciąża i laktacja
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu lub karmionego dziecka.

Działania niepożądane
Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są biegunka i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które mogą wystąpić zarówno na początku leczenia, jak i po kilku tygodniach od jego zakończenia (lek należy odstawić). Ponadto obserwowano: nudności, wymioty, kurcze w jamie brzusznej, ból i zawroty głowy, szumy uszne, napady astmy, bóle mięśniowe, żółtaczkę cholestatyczną i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi (objawy uszkodzenia wątroby), reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, wysypka skórna, pokrzywka, świąd, fotonadwrażliwość), przemijające zaburzenia hematologiczne, nadkażenia drożdżakami (np. zapalenie języka, jamy ustnej, pochwy), albuminurię, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, odczyny w miejscu podania (rumień, ból, zapalenie żyły). Zbyt szybki wlew dożylny może spowodować komorowe zaburzenia rytmu, zatrzymanie akcji serca i czynności oddechowych.

Interakcje
Linkomycyna może nasilać działanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. W skojarzeniu z makrolidami lub klindamycyną może wystąpić działanie antagonistyczne, zmniejszające skuteczność działania linkomycyny. Linkomycyna wykazuje niezgodność z niektórymi lekami (np. z benzylopenicyliną i ampicyliną); preparat można mieszać wyłącznie z lekami o potwierdzonej zgodności.

Dawkowanie
Domięśniowo. Dorośli i dzieci >14 lat: 600 mg co 24 h; w ciężkich zakażeniach 600 mg co 12 h. Dzieci od 2 mż.: 10 mg/kg mc./dobę co 24 h; w ciężkich zakażeniach: 20 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach co 12 h. Dożylnie (po odpowiednim rozcieńczeniu, z szybkością wlewu nie większą niż 50 mg/kg mc./h). Dorośli: 600 mg co 8-12 h; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć (w stanach zagrożenia życia do 8 g/dobę). Dzieci od 2 mż.: 10-20 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach co 8-12 h. W niewydolności nerek podaje się dawkę wynoszącą 25-30% zwykle stosowanej dawki; w niewydolności wątroby dawkę także należy zmniejszyć i monitorować stężenie linkomycyny w surowicy).

Uwagi
Podczas długotrwałego leczenia należy okresowo kontrolować czynność wątroby i obraz krwi (zwłaszcza u dzieci). W przypadku stosowania dużych dawek należy monitorować stężenie linkomycyny w surowicy.