Nektarynka- jest pewną odmianą (a właściwie grupa odmian) brzoskwini zwyczajnej. Jednak nektarynka charakteryzuje się gładką skórką owoców. Istniały kontrowersje dotyczące pochodzenia nektarynek. Pierwsza sugestia mówiła, że jest mieszaniną brzoskwini i śliwy. Jednak podjęte badania genetyczne wskazały na brak charakterystycznego omszenia. Jest to skutek ujawnienia się genu recesywnego odpowiedzialnego za tę cechę rośliny. Jest uprawiana w granicach Polski.

Charakterystyka
Nektarynki posiadają gładką i błyszczącą skórkę z czerwonym rumieńcem. W niej znajduje się najczęściej żółty, bądź też biały miąższ, który łatwo daje się oddzielić od pestki.
Nektarynki swoim wyglądem przypominają nieowłosioną formę brzoskwini. Miąższ zawarty w poszczególnych odmianach smakuje słodko jak miąższ brzoskwini, w innych zaś pikantnie kwaskowato jak śliwka. Miąższ jest soczysty i ma przyjemny aromat.

Znaczenie i zastosowanie
Nektarynka jest rośliną uprawianą we Francji, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Kalifornii, Chile, a także w Południowej Afryce. W Polsce również jest uprawiana, ale jej uprawa jest związana z dużymi wymaganiami cieplnymi. Jej kwiaty są dość często niszczone przez przymrozki wiosenne.
Brzoskwinia jest idealnym owocem jadalnym. Stała się popularna dopiero od około 100 lat. Brzoskwinia zachwyca aromatycznym i soczystym miąższem, o żółtej lub pomarańczowej barwie. Jest zwarta, więc łatwiej niż w brzoskwini wydobywa się z niej pestkę.
Nektarynki spożywa się jako owoc deserowy. Stosowana jest również jako dodatek do lodów i ciast. Robi się z niej także różne przetwory typu dżemy, soki, kompoty, likiery oraz galaretki. Czasami są poddawane suszeniu.
Jedzenie nektarynek jest zdrowe i dostarcza organizmowi dużo witamin i substancji mineralnych. Nektarynki zawierają węglowodany, potas, sód, wapń, fosfor, magnez, żelazo, cynk, miedź, mangan, witaminę C, witaminę A, β-karoten, witaminę E, B1, B2 oraz PP.