Nazwa produktu leczniczego: Nebilet

Skład: Nebivololum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 5 mg
Wielkość opakowania: 7 tabl. w blistrze 28 tabl. w blistrach (2 x 7) 28 tabl. w blistrach (4 x 7)
Podmiot odpowiedzialny: Berlin-Chemie AG
Wytwórca: Berlin-Chemie AG (Menarini Group)
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Nebiwolol jest racematem dwóch enancjomerów: SRRR nebiwololu (d-nebiwolol) i RSSS nebiwololu (l-nebiwolol) o podwójnym działaniu farmakologicznym. Jest kompetycyjnym i wybiórczym lekiem β

Wskazania
Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Leczenie stabilnej łagodnej i umiarkowanej przewlekłej niewydolności serca, jako uzupełnienie standardowej terapii u pacjentów w podeszłym wieku (≥70 lat).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Niewydolność lub zaburzenie czynności wątroby. Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub epizody dekompensacji niewydolności serca wymagające leczenia dożylnego lekami inotropowymi. Dodatkowo, tak jak w przypadku stosowania innych leków beta-adrenolitycznych, nebiwolol jest przeciwwskazany w przypadku: wstrząsu kardiogennego, nie leczonej niewydolności serca, zespołu chorego węzła zatokowego, w tym bloku zatokowo-przedsionkowego, bloku przedsionkowo-komorowego II i IIIst., stanów skurczowych oskrzeli lub astmy oskrzelowej w wywiadzie, nie leczonego guza chromochłonnego nadnerczy, kwasicy metabolicznej, bradykardii (tętno <60 uderzeń/min przed rozpoczęciem leczenia), niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg), ciężkich zaburzeń krążenia obwodowego.

Środki ostrożności
Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci. Nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca. Zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (zespół Raynaud'a, chromanie przestankowe; możliwe zaostrzenie choroby), blokiem przedsionkowo-komorowym Ist. (ujemny efekt dromotropowy), dławicą Prinzmetal'a (ryzyko skurczu tętnic wieńcowych). Jeśli wystąpi konieczność przerwania podawania preparatu u pacjentów z choroba niedokrwienną serca, od leczenia należy odstępować stopniowo, zmniejszając dawkę w okresie np. 1-2 tyg i w razie potrzeby wprowadzić odpowiednie leczenie zapobiegające zaostrzeniu się objawów dławicy piersiowej. Przy leczeniu niewydolności serca należy regularnie monitorować pacjenta. Nebiwolol może maskować objawy nadczynności tarczycy oraz hipoglikemii (zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą). Zachować ostrożność podając preparat u pacjentów z przewlekłymi obturacyjnymi chorobami układu oddechowego (ryzyko nasilenia skurczu dróg oddechowych) oraz łuszczycą. Lek może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne. Preparat zawiera laktozę - nie stosować u pacjentów z rzadką dziedziną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Preparatu nie stosować w ciąży, chyba że jego zastosowanie jest konieczne. Leki β-adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co może spowodować wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, poronienie lub poród przedwczesny. Działania niepożądane tj. hipoglikemia i bradykardia mogą wystąpić u płodu i noworodka. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania preparatu.

Działania niepożądane
Nadciśnienie tętnicze. Często: ból i zawroty głowy, parestezje, duszność, zaparcia, nudności, biegunka, zmęczenie, obrzęki. Niezbyt często: koszmary senne, depresja, zaburzenia widzenia, bradykardia, niewydolność serca, zwolnienie przewodzenia i (lub) bloki przedsionkowo-komorowe, niedociśnienie tętnicze, wystąpienie i (lub) nasilenie chromania przestankowego, skurcz oskrzeli, dyspesja, wzdęcia, wymioty, świąd, wysypka, rumień skóry, impotencja. Bardzo rzadko: omdlenie, nasilenie objawów łuszczycy. Częstość nie znana: obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość. Ponadto, podczas stosowania niektórych β-adrenolityków obserwowano: omamy, psychozy, dezorientację, oziębienie i (lub) zasinienie kończyn, zespół Raynaud

Interakcje
Połączenia nie zalecane: leki antyarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cibenzolina, flekainid, disopiramid, lidokaina, meksyletyna, propafenon) - możliwy wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększenie negatywnego działania inotropowego; antagoniści kanału wapniowego typu werapamil/diltiazem - negatywny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe (dożylne podanie werapamilu pacjentom stosującym leki β-adrenolityczne może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego); ośrodkowo działające leki hipotensyjne (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metyldopa, rilmenidyna) - równoczesne stosowanie może nasilać objawy niewydolności serca poprzez zmniejszenie ośrodkowego napięcia współczulnego (zmniejszenie częstości tętna i rzutu serca, rozszerzenie naczyń), nagłe przerwanie stosowania leku, szczególnie w przypadku wcześniejszego odstawienia leku blokującego receptory β-adrenergiczne, może zwiększać ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Połączenia stosowane ostrożnie: leki antyarytmiczne klasy III (amiodaron) - możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego; leki anestetyczne - lotne pochodne fluorowcowane - możliwe łagodzenie odruchowej tachykardii i zwiększenie ryzyka niedociśnienia tętniczego, należy unikać nagłego przerwania stosowania β-adrenolityku; insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - ryzyko maskowania niektórych objawów hipoglikemii (kołatanie serca, tachykardia). Połączenia do rozważenia: glikozydy naparstnicy - jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, badania kliniczne z zastosowaniem nebiwololu nie wykazały interakcji z glikozydami naparstnicy, lek nie wpływa na kinetykę digoksyny.; antagoniści wapnia w rodzaju dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacidypina, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina) - u pacjentów z niewydolnością serca, jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego, nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dalszego upośledzenia zdolności pompowania przez komorę; leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe, barbiturany i fenotiazyny) - jednoczesne stosowanie może nasilać hipotensyjne działanie leków β-adrenolitycznych (działanie addycyjne); NLPZ - brak wpływu na hipotensyjne działanie nebiwololu; leki sympatykomimetyczne - jednoczesne stosowanie może przeciwdziałać działaniu β-adrenolityków, leki β-adrenergiczne mogą prowadzić do niepowstrzymanej aktywności α-adrenergicznej leków sympatykomimetycznych z działaniem, zarówno α-, jak i β-adrenergicznym (ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego, ciężkiej bradykardii i bloku serca). Ze względu na to, że metabolizm nebiwololu obejmuje izoenzym CYP2D6, jednoczesne podawanie z substancjami hamującymi aktywność tego enzymu, a w szczególności z paroksetną, fluoksetyną, tiorydazyną i chinidyną, może prowadzić do zwiększenia stężenia nebiwololu w osoczu, co wiąże się ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia nadmiernej bradykardii i działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie z cymetydyną powoduje zwiększenie stężenia nebiwololu w osoczu, bez wpływu na działanie kliniczne. Jednoczesne zastosowanie z ranitydyną nie miało wpływu na farmakokinetykę nebiwololu. Możliwe jest jednoczesne stosowania preparatu i leków zobojętniających kwasy żołądkowe pod warunkiem, że nebiwolol jest przyjmowany z posiłkiem, a lek zobojętniający - pomiędzy posiłkami. Jednoczesne zastosowanie nebiwololu z nikardypiną powodowało niewielkie zwiększenie stężenia obu leków w osoczu, bez wpływu na działanie kliniczne. Jednoczesne podanie alkoholu, furosemidu lub hydrochlorotiazydu nie miało wpływu na farmakokinetykę nebiwololu. Lek nie ma wpływu ani na farmakokinetykę, ani farmakodynamikę warfaryny.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze: 5 mg na dobę o stałej porze (działanie występuje po 1-2 tyg. leczenia, w niektórych przypadkach - po 4 tyg.). Możliwe jest stosowanie leków β-adrenolitycznych w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi jak dotąd, addycyjne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwowano jedynie po podaniu nebiwololu i hydrochlorotiazydu (12,5-25 mg). W niewydolności nerek oraz u pacjentów >65 rż. zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 5 mg. Przewlekła niewydolność serca. Stan pacjentów powinien być stabilny (bez ostrej niewydolności przez 6 tyg. przed rozpoczęciem leczenia). U pacjentów otrzymujących leki działające na układ sercowo-naczyniowy, w tym leki moczopędne, digoksynę, inhibitory ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, dawki tych leków powinny być ustalone podczas 2 tyg. przed rozpoczęciem leczenia nebiwololem. Rozpoczęcie leczenia i zwiększanie dawki powinno być wykonywane pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, pacjent powinien być pod obserwacją przez co najmniej 2 h. Początkowe zwiększanie dawki powinno odbywać się według poniższego schematu w odstępach 1-2 tyg. stosownie do indywidualnej tolerancji wykazywanej przez pacjenta: dawkę 1,25 mg należy zwiększać do 2,5 mg raz na dobę, następnie do 5 mg raz na dobę, aż do 10 mg raz na dobę. Maksymalna dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Tabletkę należy popić szklanką wody, przyjmować niezależnie od posiłków.


Uwagi
Należy przerwać podawanie preparatu na 24 h przed znieczuleniem ogólnym.