Nazwa produktu leczniczego: Navirel

Skład: Vinorelbinum
Postać farmaceutyczna: koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Dawka: 10 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 fiol. 1 ml 1 fiol. 5 ml 10 fiol. 1 ml 10 fiol. 5 ml
Podmiot odpowiedzialny: medac GmbH
Wytwórca: medac GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): D


Działanie
Lek przeciwnowotworowy z grupy alkaloidów barwinka. Hamuje polimeryzację tubuliny i wiąże się preferencyjnie z mikrotubulami mitotycznymi. Na mikrotubule aksonalne działa tylko w dużych stężeniach. Blokuje mitozę w fazie G2-M i powoduje śmierć komórki w interfazie lub w trakcie następnej mitozy. Po podaniu dożylnym w bolusie lub infuzji, eliminacja leku przebiega trójfazowo. Odzwierciedleniem końcowej fazy eliminacji jest długi okres półtrwania, większy niż 40 h. Lek wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (13,5%), natomiast w znacznym stopniu z płytkami krwi (78%). Winorelbina jest pierwotnie metabolizowana przez CYP3A4 cytochromu P-450. Metabolity nie wykazują aktywności, z wyjątkiem 4-O-deacetylowinorelbiny, która jest głównym metabolitem. Lek jest wydalany głównie z żółcią, w małym stopniu z moczem ( poniżej 20%).

Wskazania
Monoterapia przerzutowego raka piersi (stadium IV) zaawansowanego lub opornego na chemioterapię zawierającą antracykliny i taksany. Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuc (stadium III lub IV) w skojarzeniu z cisplatyną.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na winorelbinę lub inne alkaloidy barwinka. Neutropenia < 2000/mm3 lub ciężka, trwająca lub przebyta w ciągu ostatnich 2 tyg., infekcja. Małopłytkowość < 75 000/mm3. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby niezwiązane z chorobą nowotworową. Ciąża i okres karmienia piersią. Nie stosować w połączeniu ze szczepionką przeciw żółtej febrze.

Środki ostrożności
Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży. Lek należy podawać wyłącznie dożylnie (z dużą precyzją ze względu na ryzyko wynaczynienia), stosowanie dokanałowe jest przeciwwskazane. Winorelbina nie powinna być stosowana łącznie z radioterapią, jeśli pole napromieniania obejmuje okolice wątroby. Preparat nie jest zalecany w połączeniu z żywymi szczepionkami.

Ciąża i laktacja
Badania na zwierzętach wykazały, że preparat wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne oraz powoduje śmierć płodu. Leku nie należy stosować w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Mężczyźni poddani leczeniu winorelbiną muszą stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. Należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem leczenia preparatem.

Działania niepożądane
Bardzo częste (>1/10): neutropenia, niedokrwistość; zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej żołądka i przełyku, anoreksja); osłabienie głębokich odruchów ścięgnistych; przemijające zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby; łysienie; zmęczenie, gorączka, bóle o różnym umiejscowieniu, astenia, zaczerwienienie w miejscu podania leku, ból i zapalenie żyły. Częste (>1/100, <1/10): zakażenia; małopłytkowość, neutropenia z gorączką, posocznica neutropeniczna z potencjalnym zgonem; reakcje alergiczne; parestezje, zaburzenia neuroczuciowe i neuroruchowe, zespół Guillaina-Barre'a; duszność, skurcz oskrzeli; bóle mięśni i stawów; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Rzadkie (>1/10 000, <1/1000): znaczna hiponatremia; osłabienie kończyn dolnych, niedrożność porażenna jelit; choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa, przejściowe zmiany zapisu EKG, zawał mięśnia sercowego; śródmiąższowe zapalenie płuc (szczególnie u pacjentów leczonych winorelbiną w połączeniu z mitomycyną); zapalenie trzustki, ból szczęki; martwica w miejscu wstrzyknięcia. Bardzo rzadkie (<1/10 000): zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego.

Interakcje
Jednoczesne stosowanie winorelbiny i cisplatyny nie wywiera wpływu na parametry farmakokinetyczne, jednak przy tym połączeniu występowanie granulocytopenii jest częstsze niż podczas monoterapii winorelbiną. Winorelbina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, w związku z tym jednoczesne stosowanie leków wpływających pobudzająco (np. fenytoina, ryfampicyna) lub hamująco na ten enzym (np. itrakonazol, ketokonazol) może zmieniać farmakokinetykę winorelbiny. Stosowanie winorelbiny i mitomycyny C zwiększa ryzyko skurczu oskrzeli, duszności i śródmiąższowych chorób płuc. Winorelbina jest substratem glikoproteiny P i jej stosowanie z lekami hamującymi lub pobudzającymi tę proteinę może wpływać na stężenie winorelbiny.

Dawkowanie
Lek musi być stosowany pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w chemioterapii onkologicznej. Lek podaje się wyłącznie dożylnie w postaci wlewu dożylnego na drodze infuzji.
Dorośli. Monoterapia raka piersi z przerzutami: zazwyczaj 25-30 mg/m2 pc. raz na tydzień. Niedrobnokomórkowy rak płuca: zazwyczaj 25 mg/m2 pc. raz w tyg. w połączeniu z cisplatyną w dawce 100 mg/m2 pc. co 4 tyg. U pacjentów z dużą ilością przerzutów do wątroby (tj. >75% wątroby zajęte przez nowotwór) sugeruje się redukcję dawki o 1/3 oraz zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Maksymalna tolerowana dawka w przypadku jednorazowego podania wynosi 35,4 mg/m2 pc. Maksymalna łączna dawka w przypadku jednorazowego podania wynosi 60 mg.
Przed podaniem w powolnym bonusie (5-10 min) lek należy rozcieńczyć w 20-50 ml roztworu soli fizjologicznej lub 5% roztworze glukozy; przed podaniem w postaci krótkiej infuzji - rozcieńczyć w 125 ml soli fizjologicznej lub 5% roztworze glukozy.

Uwagi
W trakcie leczenia - przed każdym podaniem leku, należy regularnie kontrolować obraz morfologiczny krwi. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu leku z oczami (istnieje ryzyko silnego podrażnienia, a nawet owrzodzenia rogówki).