Naparstniczka stożkowata – jest to bardzo rzadki jadalny grzyb. Można go zaliczyć do klasy workowców i jest blisko spokrewniony ze smardzami.

Charakterystyka
Grzyb jest zbudowany z główki i trzonka. Osiąga wysokość nawet do 20 cm.
Główka jest dzwonkowata i szeroko stożkowana. W dotyku jest gładka lub nieregularnie jamkowata. 2-4 cm wysoka, 1-1,5 cm szeroka. Barwa główki jest orchawobrązowa do brązowej. Główka przyrośnięta jest do trzonu w górnej części.
Trzon ma od 5 do 10 cm i jest dość długi. Jest bladożółty z poprzecznymi zmarszczkami i brązowymi ziarenkami. Wewnątrz jest pusty. Miąższ naparstniczki jest kruchy, woskowaty i cienki. Smak ma łagodny, a zapach przyjemny. Zarodniki są gładkie i bezbarwne.

Naparstniczka czeska ma większe owocniki, a jej powierzchnia jest silnie pofałdowana.

Rośnie pojedynczo, bądź w grupach od kwietnia do mają. Naprstniczka stożkowata występuje na brzegach lasów i zarośli oraz w miejscach trawiastych.
Nazwa anglojęzyczna naparstniczki stożkowatej to thimble morel, a słowo thimble znaczy właśnie naparstek. Słowo morel znaczy smardz.
Analogicznie można się dopatrzeć w języku niemieckim, gdzie Fingerhut w Fingerhutverpel także oznacza naparstek.

Grzyb objęty jest w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. W opracowaniu Czerwonej listy roślin i grzybów Polski jest przypisany do kategorii grzybów rzadkich.

Znaczenie
Grzyb objęty jest w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. W opracowaniu Czerwonej listy roślin i grzybów Polski jest przypisany do kategorii grzybów rzadkich.
Grzyb jest jadalny, ale ze względu na ścisłą ochronę raczej nie jest spożywany. Choć można go przygotowywać podobnie jak grzyby smardz.