Od jakiegoś czasu mam tzw. napady lękowe(paniczne). Objawia się to u mnie tak, że strasznie się pocę, mam kołatanie serca na takim poziomie, że dosłownie cały się trzęsę i problemy z oddychaniem, w głowie to prawie,że mam wir od natłoku myśli skupić się nie idzie w ogóle. Oczywiście byłem już z tym u lekarza, dostałem odpowiednie leki. Tylko następną wizytę mam dopiero za jakieś 2 miesiące a nasunęło mi się następujące pytanie:

Czy coś takiego jest uleczalne po odpowiednim leczeniu, czy objawy już zawsze będą się pojawiać i czy już zawszę będę musiał przyjmować leki, aby temu zapobiec?

Użytkownik ironek93 edytował ten post 06 wrzesień 2011 - 15:47

podbijam.

Masz po prostu nerwicę... za dużo się denerwujesz, za dużo stresowych sytuacji wokół ciebie... Miałem to samo przed maturą (lęk przed oblaniem), jak tylko zdałem wszystko było ok. Jeśli nie będziesz przewrażliwiony to wszystko minie. bo problem leży w psychice a nie w sferze fizycznej.

Znam to uczucie pędzących myśli w głowie. To przypadłość ludzi, którzy za dużo myślą.

Spróbuj technik medytacyjnych albo zapisz się na jogę.
Rzuć okiem (czyt. uchem) na ten wykład:



Ponadto szczerze polecam matę z kolcami kushimat. Nie chcę robić reklamy, ale to jedna z najlepszych rzeczy, w jakie w życiu zainwestowałem (najpierw pieniądze, a teraz czas). Leżę na tym prawie codziennie - poprawia krążenie jednocześnie obniżając ciśnienie krwi, przyspiesza regenerację organizmu, relaksuje, etc.

Gadanie gadaniem, ale na relaks i wyciszenie to jednak najlepsze jest cardio z kobietą.

Dzięki za odpowiedź, mam nadzieję, że minie to po jakimś czasie.

^Siedząc w spoczynku mam takie napady, a wyobraź sobie co się dzieje jak podchodzę do kobiety

Może ktoś jeszcze się wypowie?

Użytkownik ironek93 edytował ten post 06 wrzesień 2011 - 18:58

Napisz Kolego jakie masz te leki to obadam o co kaman.Czy masz cos z tego: LUKSETA, RUDOTEL,SETALOFT,ZOMIREN, AFOBAM? Czy masz problemy z zasypianiem i od kiedy chorujesz.Czy te objawy poprzedziło jakies wążne wydarzenie, zawód miłosny, śmierć w rodzinie? Czy rozmawiałeś z psychologiem? Jaki lekarz Cie badał chodzi mi o specjalizacje czy był to rodzinny medyk czy tez psychiatra?

A ja mam to samo tylko , że miałem coś takiego :
Pierwsze w wieku około 8-10 lat byłem normalnym chłopcem tzn. dużo biegałem - może nawet bardzo dużo trenowałem piłkę nożną od małego no ale cóż... Przyszła moda na gry MMO itd... więc trzy lata do tych wakacji przesiedziałem przed PC ... Naprawdę wychodziłem tylko do szkoły na WF się tylko ruszałem ... Po 3 latach takiego życia też dopadła mnie nerwica . Byłem u lekarza , kazał odstawić PC a więc dobra na wakacje posprzedawałem konta kupiłem BMX odżywki na siłkę i oje&%^ komputer . Całe wakacje miałem spokój aż do rozpoczęcia roku ... Z myślami typy : zaraz umrę , ze strachem już sobie poradziłem . Denerwuje mnie tylko oddychanie ... Na początku roku już mi się zaczęło po najmniejszym stresie nie mogę ogarnąć oddechu ... Mam wrażenie , że nie biorę pełnego oddechu , łyknę się wtedy Neospazminki i problem jak ręką odjąć ...
Także nie jesteś sam ... Tylko nie pokoi mnie to kołatanie też miałem i chce się zapytać czy to może się odbić w jakiś sposób na zdrowiu. ??

http://www.kfd.pl/progress-test-hitec-mateo1995-194896.html

Z góry dzięki.
No więc tak...
Dostałem lek o nazwie CITOBAX. Choruję od około roku, ale na początku to nie było takie uciążliwe, jak teraz. Objawy chyba nie są związane z jakimś konkretnym wydarzeniem. Maturę wykluczam bo w ogóle się tym nie przejmuję, a rok temu w ogóle o tym nie myślałem. Na razie byłem u lekarza rodzinnego, dopiero za ok. miesiąc idę do psychiatry.

ps. po chwili zastanowienia przyszła mi pewna myśl, że może to mieć lekki związek z lekcjami polskiego w naszej szkole, bo jest taka baba , że nie daje się wysiedzieć na lekcji , ale nie wiem , czy to od tego się zaczęło. Chodzi o to , że nie można nawet drgnąć na lekcji, bo od razu jest się przepytywanym.
Kulturystyka mnie też trochę przytłacza, te napięcie treningowe, ciągłe kombinowanie posiłków itp. Ale może nie o to chodzi...

Użytkownik ironek93 edytował ten post 06 wrzesień 2011 - 19:40

Nie to nie o to chodzi.Na moje oko masz dość często spotykaną nerwice wieku dojrzewania .Odnośnie pytania zawartego w pierwszym poście to nie będziesz musiał cały czas brać leków.Minie jak i przyszło.Taki wiek jeden jest bardziej podatny , drugi mniej.Odnośnie Citabaxu to sie troche dziwie bo lekarze nie powinni tego przepisywać młodym ludziom.Lek ten łagodzi objawy ale nie leczy przyczyny.Po wizycie u psychiatry będziesz miał jasny obraz dolegliwości , przez forum tego nie wyleczy.Za dużo zbyt osobistych pytań. Ja sądze że rozmowa z psychologiem by wystarczyła.Na medykamenty przyjdzie czas.Na podstawie wywiadu, opisu fobii, lęków, natręctw łatwo Cie zdiagnozują.Ja bym sie nie przejmował.Uważaj na leki , abys nie ujrzał w nich antidotum na wszystkie problemy.Nerwica przejdzie a uzaleznienie pozostanie.

Super dzięki, podbudowałeś mnie swoją odpowiedzią :)

Sugerujesz abym odstawił leki? Mniej więcej kiedy mogę się spodziewać, że mi to przejdzie? 19-25 lat?

Nie odstawiaj.Czekaj na wizyte i zobaczysz co powie psychiatra.Nie moge precyzyjnie określic terminu bo jedni dojrzewają wcześniej inni póżniej.To jest tak jak z menopauzą.Jedna kobieta przekwita w wieku 50 lat a druga w wieku 40lat.Hormony wpływaja na zmiane nastrojów, samopoczucie, chęć do życia, jakość snu itd itp.Moim zdaniem wraz z zakończeniem dojrzewania Twój system nerwowy sie ustabilizuje.Nie dnerwuj sie na zapas. Do czasu wizyty leki Cie nie uzależnią a potem wraz z rozsadnym lekarzem ustalicie dalszy program leczenia.Pozdrawiam

Dziękuję , od razu widać , że znasz się na rzeczy. Doradziłeś mi lepiej niż ten lekarz rodzinny
Oczywiście + uzupełnione.

Miałem to samo
O objawach i gehennie jaką przeszedłem w związku z chorobą mógłbym napisać książkę, lecz książki nie będę pisał tylko napiszę w dużym skrócie jak to u mnie się zaczęło i i kiedy skończyło...

Mianowicie objawy zaczęły się pół roku po maturze w pierwszym semestrze studiów. Siedząc w fotelu dostałem kołatania serca gorzej niż po maratonie, duszności, pot zalał mnie kompletnie, nie czułem nóg i dłoni, byłem pewny że to koniec przyjechała na sygnale karetka i do szpitala ze mną gdzie nie stwierdzono wady serca itp i odesłano mnie po zastrzyku ze srodkiem uspokajającym do domu. Następnego dnia objawy powróciły, zaczęło się żmudne chodzenie i wydawanie pieniędzy po lekarzach i robienie badań we własnym zakresie bo na państwową służbę zdrowia nie można było liczyć. Badanie za badaniem z które nie wskazywały na żadną chorobę poza ....nerwicą. Objawy po ok 8 miesiącach minimalnie ustały a całkowicie objawy przeszły po ok 2 latach.

Jeśli chcesz coś więcej się dowiedzieć pisz na PW, mogę cię aby zapewnić że od tego nie umrzesz, a aby objawy ustały trzeba po pierwsze trochę olać ich (wiem że to trudne i raczej nie wykonalne jak serce kołacze jak oszalałe a w głowie 1000 myśli i życie staje przed oczami) i dobrze zająć się hobby.

Użytkownik dolek zx edytował ten post 07 wrzesień 2011 - 20:03