Nazwa produktu leczniczego: Nakom

Skład: Levodopum Carbidopum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 250 mg 25 mg
Wielkość opakowania: 100 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH
Wytwórca: Lek Pharmaceuticals d.d.
Kraj wytwórcy (kod kraju): SLO



Działanie
Preparat zawierający lewodopę (prekursor dopaminy) i karbidopę (inhibitor obwodowy dekarboksylazy DOPA). Preparat łagodzi objawy choroby Parkinsona, głównie sztywność mięśni i bradykinezje. Wpływa także na drżenie, utrudnione połykanie, ślinotok i brak stabilności poprawy. Po podaniu doustnym lewodopa wchłania się gwałtownie, ale w różnym stopniu z przewodu pokarmowego. T0,5 we krwi wynosi około 1 h. Lewodopa metabolizowana jest przez dekarboksylację i O-metylację oraz pobocznymi szlakami. Z układu krążenia lewodopa przenika przez barierę krew-mózg i po wniknięciu do mózgu jest metabolizowana do dopaminy, magazynowanej i wydzielanej przez neurony presynaptyczne. Ponieważ lewodopa jest bardzo szybko metabolizowana w przewodzie pokarmowym i wątrobie, bardzo niewielka ilość niezmienionego leku ma możliwość dotarcia do mózgu. Obwodowa dekarboksylacja lewodopy zmniejsza skuteczność działania leku i odpowiada za większość działań niepożądanych. Z tego względu lewodopa jest stosowana z inhibitorem obwodowym dekarboksylazy DOPA, np. karbidopą. Karbidopa, która nie przenika przez barierę krew-mózg, hamuje dekarboksylację lewodopy poza o.u.n. Zastosowanie lewodopy z karbidopą powoduje znaczne zwiększenie dostępności lewodopy dla mózgu i pozwala zmniejszyć dawkę lewodopy, a tym samym zmniejsza ilość i nasilenie działań niepożądanych.

Wskazania
Choroba i (lub) zespół Parkinsona. Preparat jest zazwyczaj skuteczny w zmniejszaniu fluktuacji ruchowych, w sytuacjach, gdy reakcja organizmu na leczenie preparatami zawierającymi wyłącznie lewodopę jest niewystarczająca. Preparat jest także wskazany u pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy przyjmują preparaty witaminowe zawierające wit. B6.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie zaburzenia rytmu serca. Ostra faza udaru mózgu. Niezdiagnozowane zmiany skórne sugerujące czerniaka lub czerniak złośliwy w wywiadzie. Zaburzenia psychiczne z ciężkimi objawami psychotycznymi. Jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów MAO lub selektywnych inhibitorów MAO-A oraz okres 2 tyg. po zaprzestaniu ich stosowania. Można stosować w skojarzeniu z selektywnym inhibitorami MAO-B (np. selegiliną). Nie podawać, jeżeli istnieją przeciwwskazania do stosowania leków sympatykomimetycznych. Nie jest zalecane stosowanie preparatów złożonych lewodopa/karbidopa u pacjentów poniżej 18 lat.

Środki ostrożności
Preparat nie jest zalecany w leczeniu polekowych reakcji pozapiramidowych oraz pląsawicy Huntingtona. Ostrożnie stosować u pacjentów z psychozą występującą obecnie lub w przeszłości oraz u pacjentów przyjmujących leki psychotropowe, u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, chorobami układu oddechowego, astmą oskrzelową, chorobami nerek, wątroby, chorobami układu dokrewnego, chorobą wrzodową w wywiadzie lub drgawkami w wywiadzie, u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, u których utrzymuje się arytmia pochodzenia przedsionkowego, węzłowego lub komorowego (u tych pacjentów czynność serca powinno się monitorować szczególnie dokładnie podczas początkowego dostosowywania dawki). Pacjentów z przewlekłą jaskrą z szerokim kątem przesączania można leczyć preparatem z zachowaniem ostrożności, pod warunkiem, że ciśnienie wewnątrzgałkowe jest dobrze kontrolowane a występujące zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjenta są dokładnie monitorowane. U pacjentów, u których istnieje konieczność przeprowadzenie znieczulenia ogólnego, preparat może być podawany tak długo, jak pacjent może przyjmować doustnie płyny i leki.

Ciąża i laktacja
Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Często: jadłowstręt, omamy, splątanie, senność, ospałość, koszmary senne, uczucie zmęczenia, bezsenność, depresja, euforia, demencja, epizody psychotyczne, zwiększona motywacja, dyskinezy, pląsawica, dystonia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia ruchu, efekt "on-off", kołatanie serca, nieregularna czynność serca, niedociśnienie ortostatyczne, zasłabnięcia, omdlenia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, gorzki smak w ustach. Niezbyt często: zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała, ataksja, nasilone drżenie rąk, nadciśnienie tętnicze, chrypka, ból w klatce piersiowej, zaparcie, biegunka, ślinotok, dysfagia, wzdęcie, obrzęki, skurcz mięśni, drżenie mięśni, ciemne zabarwienie moczu. Rzadko: leukopenia, anemia hemolityczna i niehemolityczna, trombocytopenia, pobudzenie, lęk, zaburzenia myślenia, dezorientacja, ból głowy, zwiększenie libido, odrętwienie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, parestezje, zaburzenia chodzenia, szczękościsk, niewyraźne widzenie, kurcz powiek, uaktywnienie utajonego zespołu Hornera, podwójne widzenia, rozszerzenia źrenic, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, zapalenie żył, duszność, zaburzenia oddychania, niestrawność, ból w obrębie jamy brzusznej, ciemne zabarwienie śliny, bruksizm, czkawka, krwawienie z przewodu pokarmowego, pieczenie języka, owrzodzenie dwunastnicy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie twarzy, łysienie, wysypka, nadmierna potliwość, ciemne zabarwienie potu, uaktywnienie czerniaka złośliwego, plamica Schönleina-Henocha, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, priapizm, przewlekła erekcja, astenia, złe samopoczucie, uczucie zmęczenia, osłabienie, nawrót choroby. Bardzo rzadko: agranulocytoza, próby samobójcze, znaczne nasilenie senności w ciągu dnia oraz epizody nagłego zasypiania. U pacjentów leczonych agonistami dopaminy, zwłaszcza dużymi dawkami, opisywano patologiczną skłonność do gier hazardowych, zwiększenie popędu płciowego oraz nadmierną aktywność seksualną.
Zgłaszano następujące nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych w czasie leczenia lewodopą/karbidopą: przejściowe zwiększenie stężenia mocznika, bilirubiny, aktywności LDH, fosfatazy alkalicznej, transaminaz wątrobowych (AspAT, AlAT), zwiększenie stężenia glukozy, liczby białych krwinek; zmniejszenie wartości hematokrytu i stężenia hemoglobiny. Zgłaszano także obecność bakterii i krwi w moczu. Podczas leczenia preparatem obserwowano dodatni wynik testu Coombsa, fałszywie dodatnie wyniki w teście paskowym na obecność ciał ketonowych w moczu, fałszywie ujemny wynik testu do oznaczania glukozurii przy zastosowaniu oksydazy glukozowej. Po nagłym odstawieniu leku może wystąpić zespół objawów przypominający złośliwy zespół neuroleptyczny (sztywność mięśni, zwiększenie temperatury ciała, zaburzenia psychiczne oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi).

Interakcje
Preparatu nie należy stosować jednocześnie nieselektywnymi inhibitorami MAO lub selektywnymi inhibitorami MAO-A oraz przez okres 2 tyg. po zaprzestaniu ich przyjmowania. Można stosować w skojarzeniu z selektywnym inhibitorami MAO-B (np. selegiliną), jednak należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia ciężkiej hipotonii ortostatycznej. Preparat nasila działanie leków hipotensyjnych. Ostrożnie stosować z z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego i dyskinez. Leki cholinolityczne mogą opóźniać wchłanianie lewodopy z karbidopą. Antagoniści receptora dopaminowego D2 (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu i rysperydon) oraz izoniazyd mogą zmniejszać działanie terapeutyczne lewodopy. Fenytoina i papaweryna mogą znieść korzystne działanie lewodopy. Inhibitory COMT (np. tolkapon, entakapon) oraz metoklopramid mogą zwiększać biodostępność preparatu. Siarczan żelaza może zmniejszać biodostępność lewodopy. Amantadyna działa synergistycznie w stosunku do lewodopy i może nasilać jej działania niepożądane. Leki sympatykomimetyczne mogą nasilać działania niepożądane lewodopy ze strony układu krążenia. Preparat może być podawany z wit. B6. Jednoczesne spożywanie posiłków bogatych w białko może osłabiać wchłanianie lewodopy z przewodu pokarmowego.

Dawkowanie
Doustnie. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek stopniowo zwiększając do maksymalnej dawki dającej najlepszy efekt leczniczy przy najsłabiej wyrażonych działaniach niepożądanych.
Pacjenci nieleczeni dotychczas lewodopą. Początkowo 1/2 tabl. Nakom 1-2 razy na dobę lub 1 tabl. Nakom mite 3 razy na dobę. Następnie dawkę zwiększa się o 1/2 tabl. Nakom lub o 1 tabl. Nakom mite codziennie lub co 2. dzień do osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego. Całkowitą skuteczną dawkę ustala się zwykle w ciągu 7 dni terapii preparatem. Pacjenci stosujący dotychczas preparat zawierający wyłącznie lewodopę. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem złożonym lewodopa/karbidopa należy odstawić aktualnie stosowany preparat lewodopy co najmniej 12 h przed przyjęciem preparatu złożonego (co najmniej 24 h w przypadku stosowania preparatu lewodopy o przedłużonym uwalnianiu). Dawka preparatu Nakom lub Nakom mite powinna wynosić 20% dotychczas stosowanej dawki dobowej preparatu lewodopy. U pacjenta przyjmującego dotychczas mniej niż 1,5 g lewodopy na dobę, leczenie należy rozpocząć od preparatu Nakom mite, podając początkowo 1 tabl. 3-4 razy na dobę. U pacjenta przyjmującego dotychczas więcej niż 1,5 g lewodopy na dobę, leczenie należy rozpocząć od preparatu Nakom, podając początkowo 1 tabl. 3-4 razy na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa leku wynosi 2 g lewodopy i 200 mg karbidopy.

Uwagi
W trakcie leczenia należy okresowo kontrolować czynność układu krwiotwórczego, układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek. Wszystkich pacjentów leczonych preparatem należy dokładnie obserwować pod kątem zaburzeń psychicznych, zwłaszcza depresji ze skłonnościami samobójczymi. Konieczna jest staranna obserwacja pacjentów w trakcie dostosowywania dawki leku (szczególnie w trakcie zmiany dotychczas stosowanego preparatu lewodopy na preparat złożony lewodopa/karbidopa) oraz pacjentów, którym nagle zmniejszono dawki leku lub odstawiono preparat. Preparat może powodować senność i nagłe napady snu - podczas leczenia należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.