Nazwa produktu leczniczego: Myfortic 360 mg powlekane tabletki dojelitowe

Skład: Acidum mycophenolicum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane dojelitowe
Dawka: 360 mg
Wielkość opakowania: 50 tabl. 120 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Novartis Pharma GmbH
Wytwórca: Novartis Pharma S.A.S
Kraj wytwórcy (kod kraju): F



Działanie
Kwas mykofenolowy (MPA) jest silnym, selektywnym, niekompetycyjnym i odwracalnym inhibitorem dehydrogenazy inozynomonofosforanu. MPA hamuje syntezę de novo nukleotydów guaninowych, bez wbudowywania się w strukturę DNA. Proliferacja limfocytów T i B jest w znacznym stopniu zależna od syntezy puryn de novo, natomiast inne typy komórek mogą wykorzystać alternatywną drogę syntezy. Z tego względu cytostatyczne działanie MPA jest silniejsze w stosunku do limfocytów niż innych komórek. Po podaniu doustnym mykofenolan sodu podlega znacznemu wchłanianiu, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1,5-2 h. Zarówno kwas mykofenolowy jak i glukuronid kwasu mykofenolowego (MPAG) wiążą się w znacznym stopniu z białkami osocza (odpowiednio w 97% i 82%). Stężenia wolnego MPA mogą zwiększyć się w warunkach zmniejszonego wiązania z białkami (mocznica, niewydolność wątroby, hipoalbuminemia, jednoczesne stosowanie leków o wysokim stopniu wiązania z białkami). Okres półtrwania MPA wynosi około 12 h. MPA jest metabolizowany głównie przez glukuronylotransferazę do formy fenolowego glukuronidu MPA - MPAG. MPAG jest głównym metabolitem kwasu mykofenolowego, nie wykazującym aktywności biologicznej. U pacjentów ze stabilną czynnością nerek po przeszczepieniu, otrzymujących leczenie immunosupresyjne na bazie cyklosporyny, około 28% doustnej dawki preparatu ulega przekształceniu do MPAG w wyniku przemian metabolicznych pierwszego przejścia. Okres półtrwania MPAG jest dłuższy niż okres półtrwania MPA i wynosi około 16 h. Większość MPA jest wydalana z moczem w postaci MPAG. Wydalanie MPAG z żółcią umożliwia proces dekoniugacji przez florę bakteryjną jelit, uwolniony w ten sposób MPA może podlegać reabsorpcji. Po 6-8 h od podania preparatu występuje drugi pik stężenia MPA.

Wskazania
Profilaktyka ostrego odrzucania przeszczepu u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali allogeniczny przeszczep nerki, stosowanie w skojarzeniu z cyklosporyną i kortykosteroidami.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na mykofenolan sodu, kwas mykofenolowy lub mykofenolan mofetylu lub na pozostałe składniki preparatu. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
U pacjentów stosujących preparaty immunosupresyjne, w tym kwas mykofenolowy, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienie zakażeń oportunistycznych, zakażeń zagrażających życiu i posocznicy. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłoszenia jakichkolwiek objawów zakażenia, niespodziewanego zasinienia skóry, krwawienia lub innych objawów upośledzenia czynności szpiku. Obserwowano przypadki związanej z wirusem BK nefropatii oraz związanej z wirusem JC postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), niekiedy kończącej się zgonem. U pacjentów leczonych immunosupresyjnie, u których stwierdzono pogarszającą się czynność nerek lub objawy neurologiczne należy uwzględnić te choroby w diagnostyce różnicowej. Donoszono o przypadkach wybiórczej aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA) u pacjentów leczonych pochodnymi kwasu mykofenolowego w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. PRCA może ustąpić poprzez zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia. Decyzję o zmianach w leczeniu preparatem należy podjąć po dokładnej obserwacji biorców przeszczepów w celu zminimalizowania ryzyka odrzucenia przeszczepu. Należy zachować ostrożność, stosując lek u pacjentów z czynną ciężką chorobą układu pokarmowego. Zaleca się, aby preparatu nie podawać jednocześnie z azatiopryną (równoczesne stosowanie tych leków nie zostało zbadane). Mykofenolan sodu i mykofenolan mofetylu nie powinny być bez rozróżnienia wzajemnie zastępowane ze względu na różny profil farmakokinetyczny. Preparat podawano w skojarzeniu z kortykosteroidami i cyklosporyną - dostępne są ograniczone dane dotyczące jednoczesnego jego stosowania z terapią indukcyjną, taką jak globulina antylimfocytarna lub bazyliksymab, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku z innymi lekami o działaniu immunosupresyjnym (np. takrolimusem) nie zostało zbadane. W przypadku wystąpienia neutropenii (bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1,5 x 103/µl) może być konieczne przerwanie lub całkowite zaprzestanie leczenia. Brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania preparatu u dzieci i młodzieży. Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki w populacji dzieci poddanych przeszczepieniu nerek. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Mykofenolan sodu jest inhibitorem IMPDH - należy unikać jego stosowania u pacjentów z rzadko występującym dziedzicznym niedoborem transferazy guaninofosforybozohipoksantynowej (HGPRT), np. w zespole Lesch-Nyhana i Kelly-Seegmillera. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu preparatu z lekami wpływającymi na krążenie jelitowo-wątrobowe.

Ciąża i laktacja
Zgłaszano przypadki wad wrodzonych (w tym zniekształcenie lub brak ucha zewnętrznego lub środkowego) u dzieci pacjentek, które stosowały w ciąży mykofenolan jednocześnie z innymi lekami immunosupresyjnymi. Zgłaszano przypadki spontanicznych poronień. Stosowanie preparatu nie jest wskazane w ciąży i powinno zostać ograniczone do przypadków, kiedy nie jest możliwy inny rodzaj terapii. Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia preparatem uzyskać negatywny wynik testu ciążowego. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem, w trakcie terapii, a także przez 6 tyg. po zakończeniu leczenia należy stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często: leukopenia, biegunka, zakażenia wirusowe, bakteryjne i grzybicze. Często: niedokrwistość, trombocytopenia, ból głowy, kaszel, wzdęcia również z oddawaniem wiatrów, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, zapalenie żołądka, luźne stolce, nudności, wymioty, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapaleniec płuc, uczucie zmęczenia, gorączka, nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby. Niezbyt często: tachykardia, obrzęk płuc, dodatkowe skurcze komorowe, torbiel limfatyczna, limfopenia, neutropenia, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, drżenie, bezsenność, zapalenie spojówek, nieostre widzenie, przekrwienie płuc, sapanie, tkliwość brzucha, krwotok z przewodu pokarmowego, odbijanie się, cuchnący oddech, niedrożność jelita, owrzodzenie wargi, zapalenie przełyku, podniedrożność jelita, przebarwienie języka, suchość jamy ustnej, refluks żołądkowo-przełykowy, przerost dziąseł, zapalenie trzustki, zamknięcie kanału ślinianki, wrzód trawienny, zapalenie otrzewnej, krwiomocz, martwica kanalików nerkowych, powikłania ze strony cewki moczowej, łysienie, urazy, zapalenie stawów, ból pleców, kurcze mięśni, jadłowstręt, hiperlipidemia, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipofosfatemia, zakażenia ran, posocznica, zapalenie szpiku, brodawczak skóry, rak podstawnokomórkowy, mięsak Kaposi'ego, choroba limfoproliferacyjna, rak płaskokomórkowy, objawy grypodobne, obrzęk kończyn dolnych, ból, dreszcze, pragnienie, osłabienie, impotencja, nieprawidłowe sny, złudne postrzeganie. Inne, dodatkowe działania niepożądane przypisywane związkom kwasu mykofenolowego (w tym MMF) obejmują: zapalenie okrężnicy, zapalenie żołądka wywołane przez CMV, perforację jelita, wrzody żołądka, wrzody dwunastnicy; ciężkie infekcje, niekiedy zagrażające życiu pacjenta, w tym zapalenie opon, zapalenie wsierdzia o podłożu zakaźnym, gruźlicę oraz zakażenia wywołane przez atypowe prątki; postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) związaną z zakażeniem wirusem JC; neutropenię, pancytopenię, wybiórczą aplazję układu czerwonokrwinkowego, przypadki nieprawidłowej morfologii neutrofili, w tym nabytą anomalię Pelgera-Hueta.

Interakcje
Potencjalne działanie hamujące na szpik kostny u pacjentów otrzymujących mykofenolan sodu jednocześnie z acyklowirem lub gancyklowirem nie zostało zbadane. Należy się spodziewać zwiększenia stężenia glukuronidu kwasu mykofenolowego (MPAG) oraz acyklowiru/gancyklowiru podczas jednoczesnego stosowania z mykofenolanem sodu. Zmiany w farmakokinetyce MPAG nie powinny mieć znaczenia klinicznego u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Związki zobojętniające sok żołądkowy, zawierające magnez i glin podane w pojedynczej dawce powodowały zmniejszenie AUC i Cmax dla MPA odpowiednio o około 37% i 25% - środki te można stosować z przerwami w leczeniu sporadycznie występującej niestrawności, nie zaleca się natomiast ich długotrwałego codziennego przyjmowania z preparatem ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności leczenia. Badania interakcji pomiędzy MMF (mykofenolan mofetylu) i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi nie wykazały żadnych interakcji. Biorąc pod uwagę metabolizm MPA, interakcje z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi są mało prawdopodobne. Jednoczesne podawanie preparatu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub węglem aktywowanym może spowodować zmniejszenie wartości AUC dla MPA i zmniejszenie skuteczności leku - należy zachować ostrożność w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania. Badania z zastosowaniem cyklosporyny u stabilnych pacjentów po przeszczepieniu nerek wykazały, że farmakokinetyka cyklosporyny nie była zmieniona przy dawkowaniu mykofenolanu sodu w stanie równowagi stacjonarnej. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny i preparatu może powodować zmniejszenie stężenia MPA, jednak badania skuteczności leczenia w skojarzeniu z cyklosporyną nie wskazują na konieczność modyfikacji zalecanego dawkowania mykofenolanu sodu. W przypadku czasowego przerwania lub całkowitego zaprzestania podawania cyklosporyny, należy ponownie ocenić dawkę mykofenolanu sodu, w zależności od stosowanego leczenia immunosupresyjnego. U pacjentów leczonych takrolimusem średnie wartości AUC da MPA były o 19% większe, podczas gdy AUC dla MPAG były około 30% mniejsze - należy prowadzić ścisłą obserwację kliniczną, jeśli planowana jest zmiana jednego inhibitora kalcyneuryny na inny. Pacjenci z zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej nie powinni otrzymywać żywych szczepionek (możliwość zmniejszonej skuteczności szczepień). Zaleca się, aby preparatu nie podawać jednocześnie z azatiopryną, ponieważ równoczesne stosowanie tych leków nie zostało zbadane.

Dawkowanie
Leczenie preparatem powinno być rozpoczynane i kontynuowane przez lekarzy transplantologów z odpowiednim doświadczeniem klinicznym.
Doustnie. Dorośli: zalecana dawka leku wynosi 720 mg 2 razy na dobę (dawka dobowa 1440 mg). Taka dawka mykofenolanu sodu odpowiada 1 g mykofenolanu mofetylu podawanemu 2 razy na dobę (dawka dobowa 2 g) w zakresie zawartości kwasu mykofenolowego (MPA). U pacjentów po przeszczepieniu de novo, podawanie preparatu należy rozpocząć w ciągu 72 h po transplantacji. Brak konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z opóźnioną czynnością przeszczepionej nerki po operacji. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR < 25 ml x min-1 x 1,73 m-2) powinni być starannie monitorowani, a dawka dobowa preparatu nie powinna być większa niż 1440 mg. Brak konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z przeszczepem nerki i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Odrzucanie przeszczepionej nerki nie powoduje zmian farmakokinetyki kwasu mykofenolowego (MPA), nie ma więc konieczności zmiany dawkowania lub odstawienia preparatu.
Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków (pacjenci mogą wybrać jedną z opcji, jednak ważne jest przestrzeganie przyjętego sposobu). Tabletek nie należy kruszyć lub rozgryzać.

Uwagi
Pacjenci otrzymujący preparat powinni być monitorowani w kierunku neutropenii. Należy wykonywać ocenę całkowitej liczby krwinek w odstępach tygodniowych podczas pierwszego miesiąca leczenia, 2 razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu leczenia, a następnie co miesiąc w pierwszym roku terapii. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia raka skóry należy ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i promieniowanie UV, osłaniając skórę odzieżą ochronną i stosując kremy z dużym filtrem ochronnym.