Nazewnictwo międzynarodowe - Saponaria officinalis (łac.), Common Soapwort (ang.)

Mydlnica lekarska jest to wieloletnia roślina z rodziny goździkowatych. Osiąga 30 ? 80 cm wysokości i najczęściej rośnie na miedzach, nieużytkach, w zaroślach, a także nad brzegami rzek. Znaleźć ją można w całej Europie i Azji.
Białe lub różowe kwiaty mydlnicy mają lekko migdałowy zapach, a roślina ma słodkawo ? gorzki smak.

Surowiec tj. kłącza i korzenie wykopuje się wiosną lub późną jesienią. Należy go dokładnie umyć, a następnie pokroić na kawałki. Suszy się w temperaturze nie przekraczającej 50 stopni C.

W skład mydlnicy wchodzą saponiny, glikozydy, węglowodany i sole mineralne.
Mydlnica lekarska znalazła zastosowanie w lecznictwie. Pobudza ona czynności wydzielnicze błon śluzowych górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Ma właściwości wykrztuśne i żółciopędne. Usprawnia pracę żołądka oraz trzustki. Poprawia przyswajanie przez organizm trudnych związków, a zarazem unieszkodliwia cholesterol.
Należy pamiętać, aby preparaty w których skład wchodzi mydlnica lekarska stosować pod kontrolą lekarza.
Mydlnica lekarska jest również używana zewnętrznie. Ma właściwości przeciwgrzybiczne, przez co często polecana jest zamiast mydła. Doskonale pielęgnuje cerę, nadając jej aksamitny i gładki wygląd. Stosuje się ją także do mycia włosów. Najczęściej łączona jest wtedy z korzeniem tartaku czy zielem pokrzywy. Nadaje włosom połysk, zapobiega łupieżowi i wzmacnia cebulki włosów.

W kosmetyce roślina ta jest składnikiem wielu past do zębów, odżywek i maseczek.

Preparaty zawierające mydlnicę lekarską często używane są do prania jedwabiu i innych delikatnych tkanin.

Ciekawostką jest, iż mydlnica spożywana doustnie uważana jest przez niektóre ludy za odtrutkę po ukąszeniu węża.

Ciekawe przepisy

Odwar:
Należy jedną łyżkę rozdrobnionego korzenia mydlnicy lekarskiej zalać 2 szklankami wrzątku. Parzyć pod przykryciem przez około 30 minut, a następnie odcedzić. Pije się po jednej łyżce stołowej 2-3 razy dziennie.