Nazwa produktu leczniczego: Mycomax 150

Skład: Fluconazolum
Postać farmaceutyczna: kapsułki
Dawka: 150 mg
Wielkość opakowania: 1 kaps. 3 kaps.
Podmiot odpowiedzialny: Zentiva k.s.
Wytwórca: Zentiva k.s.
Kraj wytwórcy (kod kraju): CZ



Działanie
Pochodna tiazolu, działająca grzybostatycznie, przez hamowanie syntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzyba. Działa na Candida spp, (z wyjątkiem Candida glabrata - oporność wtórna i Candida krusi - oporność pierwotna), Cryptococcus spp, Microsporum spp., Trichophyton spp., Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum. Lek wiąże się z białkami osocza w 11-12%. Łatwo przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Jego stężenia w ślinie i plwocinie są równe stężeniu w osoczu, natomiast w warstwie rogowej naskórka, skórze właściwej, pocie oraz komórkach fagocytarnych znacznie je przewyższają. Flukonazol jest w niewielkim stopniu metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej (około 80%). Długi okres półtrwania umożliwia dawkowanie raz na dobę.

Wskazania
Leczenie i profilaktyka następujących zakażeń grzybiczych u dorosłych, dzieci i noworodków: kryptokokoza, w tym kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, płuc, skóry (można stosować u pacjentów bez upośledzenia odporności, a także w leczeniu chorych na AIDS, pacjentów po transplantacjach narządów i w innych przypadkach upośledzenia odporności; można stosować w celu zapobiegania nawrotom zakażeń kryptokokowych u chorych na AIDS), drożdżyca układowa, drożdżyca rozsiana również z występowaniem drożdżaków we krwi oraz drożdżyce płuc, otrzewnej, wsierdzia, oka, dróg moczowych, opon mózgowych (można stosować u osób z chorobami nowotworowymi, otrzymujących leki cytostatyczne lub immunosupresyjne), drożdżyce błon śluzowych, w tym: infekcje jamy ustnej i gardła, przełyku, nieinwazyjne infekcje układu oddechowego, obecność drożdżaków w moczu, drożdżyce skóry i błon śluzowych oraz przewlekła atroficzna drożdżyca jamy ustnej, np. związana z noszeniem protez zębowych (można stosować zarówno u pacjentów z osłabioną odpornością jak i z prawidłowym układem odpornościowym), zapobieganie zakażeniom grzybiczym u osób z obniżoną odpornością, w tym u pacjentów z chorobami nowotworowymi oraz, gdy występuje większe ryzyko takich infekcji z powodu chemioterapii cytostatykami lub radioterapii.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na flukonazol, inne pochodne azolowe lub substancje pomocnicze preparatu. Jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT i metabolizowanymi z udziałem CYP3A4 (astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, chinidyną lub terfenadyną).

Środki ostrożności
Stosować ostrożnie u pacjentów, u których występują stany mogą prowadzić do arytmii: samoistne lub udokumentowane wrodzone wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia, szczególnie z obecnością niewydolności serca, bradykardia zatokowa, istniejąca objawowa arytmia, jednoczesne stosowanie leku niemetabolizowane z udziałem CYP3A4, ale o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT. Należy starannie obserwować pacjentów, u których występowały przed rozpoczęciem leczenia nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych lub u których wystąpiło znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych podczas leczenia. Należy przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia złuszczających reakcji skórnych, wysypki u pacjentów z powierzchniową grzybicą skóry lub w przypadku wystąpienia zmian pęcherzowych lub rumienia wielopostaciowego u pacjentów z grzybicami inwazyjnymi lub układowymi. U kobiet w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie antykoncepcji w przypadku, gdy wskazane jest długotrwałe leczenie flukonazolem.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. U pacjentek, które mogą zajść w ciążę, należy stosować odpowiednią antykoncepcję. Flukonazol przenika do mleka kobiecego. Nie zaleca się karmienia piersią podczas kuracji flukonazolem.

Działania niepożądane
Często (≥1/100, <1/10): ból głowy; wysypka skórna; nudności i wymioty, ból brzucha, biegunka; klinicznie znaczące zwiększenie aktywności AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): zmęczenie, niepokój, osłabienie mięśniowe, gorączka; skurcze, zawroty głowy, parestezje, drżenia, zaburzenia smaku; świąd, zwiększona potliwość; jadłowstręt, zaparcia, dyspepsja, wzdęcia, suchość błon śluzowych jamy ustnej; ból mięśni, bezsenność, senność; cholestaza, uszkodzenie wątroby, żółtaczka, klinicznie znaczące zwiększenie poziomu bilirubiny całkowitej; zaburzenia smaku; niedokrwistość. Rzadko (≥1/10000, <1/1000): złuszczające zmiany skórne (zespół Stevensa-Johnsona); martwica wątroby; anafilaksja. Częstość występowania badań klinicznych była większa u pacjentów HIV-pozytywnych. Odnotowano także występowanie następujących działań niepożądanych, których związek przyczynowy związany ze stosowaniem leku był niejasny (np. w badaniach otwartych po wprowadzeniu leku na rynek): rzadko (≥1/10000, <1/1000): wydłużenie odstępu QT, drgawki, łysienie, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie lub martwica wątroby, leukopenia, w tym neutropenia i agranulocytoza, małopłytkowość, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia; bardzo rzadko (<1/10000): złuszczające zmiany skórne (zespół Stevensa-Johnsona), anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy i świąd. Dożylne podanie flukonazolu może spowodować podrażnienie żyły w okolicy miejsca podania z zaczerwienieniem i bólem, które znikają w kilka godzin po zakończeniu wlewu. Rzadko obserwowano zakrzepowe zapalenie żył.

Interakcje
Ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kardiologicznych przeciwwskazane jest stosowanie flukonazolu łącznie z cyzaprydem, terfenadyną i astemizolem. Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu C29 cytochromu P450 i słabym inhibitorem CYP3A4, może zatem nasilać działanie i toksyczność następujących leków: alfentanilu, amitryptyliny, leków przeciwzakrzepowych np. warfaryny (możliwość wydłużenie czasu protrombinowego i związane z tym ryzyko krwawień), benzodiazepin (należy rozważyć zmniejszenie dawki benzodiazepin), antagonistów kanału wapniowego (nifedypiny, isradypiny, nikardypiny, amlodypiny i felodypiny - ryzyko wystąpienia obrzęków), celekoksybu (należy zmniejszyć dawkę celekoksybu), cyklosporyny, halofantryny, losartanu (zalecane monitorowanie ciśnienia), inhibitorów reduktazy HMG-CoA (atorwastatyny, fluwastatyny, simwastatyny - zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii, należy rozważyć zmniejszenie dawki reduktazy HMG-CoA), fenytoiny, prednizolonu (należy monitorować wystąpienie objawów niedoczynności tarczycy), ryfabutyny (ryzyko wystąpienia zapalenia błony naczyniowej oka), sulfonylomocznika (należy kontrolować stężenie glukozy we krwi - możliwość wystąpienia hipoglikemii), takrolimusu i syrolimusu (ryzyko nefrotoksyczności), teofiliny (należy odpowiednio zmodyfikować dawkę teofiliny), trimetreksatu i zydowudyny. Podczas jednoczesnej kuracji flukonazolem i wyżej wymienionymi lekami należy uważnie monitorować pacjenta. Hamujące działanie flukonazolu na cytochrom P450 może utrzymywać się jeszcze przez 4-5 dni po zaprzestaniu jego stosowania. Hydrochlorotiazyd zwiększa stężenie flukonazolu w osoczu. Ryfampicyna skraca okres półtrwania flukonazolu - zaleca się zwiększenie dawki flukonazolu. Flukonazol może wykazywać działanie addycyjne z innymi lekami działającymi wydłużająco na odstęp QT. Flukonazol i amfoterycyna B wykazują działanie antagonistyczne względem siebie.

Dawkowanie
Preparat podaje się dożylnie we wlewie kroplowym z szybkością 10 ml/min. Leczniczo. Dorośli z prawidłową czynnością nerek: w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych: pierwszy dzień - 400 mg, następnie 200-400 mg raz na dobę zazwyczaj przez 6-8 tyg; w drożdżycy układowej i rozsianej: pierwszy dzień - 400 mg, następnie 200-400 mg raz na dobę zazwyczaj przez 10-14 dni (max. 90 dni); w drożdżycy jamy ustnej i gardła u pacjentów z prawidłową odpornością bez granulocytopenii: 50 mg raz na dobę przez co najmniej 14 dni, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami odporności 100-200 mg raz na dobę przez dłuższy okres czasu; w przypadku atroficznych pleśniawek jamy ustnej związanych z noszeniem protez zębowych, zwykle 50 mg raz na dobę przez 14 dni z jednoczesną dezynfekcją protez zębowych, w kandydozie przełyku, powierzchownych kandydozach dróg oddechowych, skóry i błon śluzowych oraz w kandydurii: 100-200 mg raz na dobę przez 14-30 dni. Zapobieganie zakażeniom grzybiczym u osób z obniżoną odpornością: zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon u chorych na AIDS: 100-200 mg/dobę; zapobieganie drożdżycy: 50-400 mg/dobę; u pacjentów z wysokim ryzykiem infekcji układowej, np. z przewidywaną neutropenią dużego stopnia lub długotrwałą: 400 mg raz na dobę (wskazane jest rozpoczęcie leczenia flukonazolem na kilka dni przed przewidywanym momentem pojawienia się neutropenii i kontynuowanie przez kolejne 7 dni, od chwili, gdy liczba granulocytów obojętnochłonnych osiągnie wartość 109/l (=1000/mm3). Pacjenci z niewydolnością nerek: pierwsza dawka 50-400 mg, a następnie u pacjentów z klirensem kreatyniny 11-50 ml/min podaje się dawkę zmniejszoną o połowę. U pacjentów długotrwale leczonych dializami, dawkę należy powtórzyć po każdej dializie. Przy dializie otrzewnowej (CAPD) podaje się 150 mg flukonazolu na każde 2 litry roztworu do dializy; przy hemodializie z dostępu tętniczo-żylnego nie modyfikuje się dawki. Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby: Jeśli wartość testów wątrobowych wzrasta należy zmniejszyć dawkę lub zakończyć leczenie. Dzieci od 2 mż.: kandydoza błon śluzowych: 3 mg/kg mc./dobę, pierwszego dnia można podać podwójną dawkę; leczenie drożdżyc układowych i zakażeń kryptokokowych 6-12 mg/kg mc./dobę; u pacjentów z osłabioną odpornością i ryzykiem neutropenii po chemioterapii lub radioterapii powinni w celu zapobieżenia infekcji grzybiczej otrzymywać 3-12 mg/kg mc./dobę. Dawkę dobową u dzieci z zaburzeniami czynności nerek można zmniejszać w zależności od stopnia niewydolności nerek. Nie podawać dzieciom większej dawki dobowej niż 600 mg. Zwykle lek podaje się raz na dobę, choć w niektórych ciężkich stanach można podawać dwa razy na dobę. Noworodki: zaleca się taką samą dawkę w mg/kg mc. jak u dzieci od 2 mż., lecz podawaną w wydłużonych odstępach czasu, tj. noworodki poniżej 2 tygodnia życia - co 72 h; 2-4 tydzień życia - co 48 h.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać poziom elektrolitów. Leczenie można rozpocząć przed wykonaniem posiewu i innych badań laboratoryjnych, jednak natychmiast po ich otrzymaniu leczenie należy odpowiednio zmodyfikować. Lek należy podawać do całkowitego ustąpienia objawów klinicznych i laboratoryjnych parametrów świadczących o zakażeniu. Przedwczesne zakończenie terapii może spowodować nawrót infekcji. U chorych z AIDS, kryptokokowym zapaleniem opon i nawrotami drożdżycy jamy ustnej, gardła lub przełyku, zwykle konieczne jest leczenie podtrzymujące, w celu uniknięcia nawrotów zakażenia.