Muchomor czerwieniejący- grzyb pospolicie występuje w Polsce. Grzyb jest jadalny i należy z rodziny drobnołuszczakowatych (Pluteaceae).

Charakterystyka
Kapelusz muchomora jest cielistoczerwonawy, bladoczerwonawy, brązowoczerwonawy lub jasnobrązowy z czerwonawym odcieniem. Ma średnicę do 15 cm. Powierzchnia jest sucha i pokryta brązoworóżowymi łatkami o różnej wielkości. U młodych egzemplarzy kapelusz jest półkolisty, a następnie płasko rozpostarty u starszych.
Blaszki białe mają 12 mm szerokości i są przyrośnięte lub zbiegające się. Po dojrzeniu czerwienieją. Uszkodzone zmieniają kolor na brązowoczerwonawy.
Trzon na początku staje się białawy, a później brązowoczerwonawy. U podstawy jest bulwiasty i zgrubiały. Ma wysokość do 15 cm. Otoczony jest resztkami pochwy w kształcie nieregularnych wałeczków. Wyposażony jest również w prążkowany pierścień.
Miąższ jest biały, ale uszkodzony zmienia barwę na czerwonawą. Jest także kruchy. Nie ma zapachu, ale jest o łagodnym smaku.
Występuje przede wszystkim w lasach iglastych oraz liściastych, a od czerwca do listopada.

Znaczenie
Jest grzybem jadalny, gdy się go odpowiednio ugotuje. W stanie surowym zawiera substancje, które powodują zaburzenia żołądkowe oraz anemię. Jest mylony z trującymi muchomorem czerwonym i muchomorem plamistym.