Nazwa produktu leczniczego: Mivacron

Skład: Mivacurii chloridum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań
Dawka: 2 mg/ml
Wielkość opakowania: 5 amp. 5 ml 5 amp. 10 ml
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Export Ltd.
Wytwórca: GlaxoSmithKline Manufacturing S.p.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): I



Działanie
Krótko działający środek zwiotczający mięśnie poprzecznie prążkowane o strukturze benzylizochinolinowej. Wywołuje konkurencyjny blok (o typie niedepolaryzacyjnym) przewodnictwa w złączu nerwowo-mięśniowym przez wiązanie się z receptorami cholinergicznymi na płytce motorycznej. Po podaniu dożylnie, w ciągu 90-150 sek występuje zwiotczenie (umożliwiające intubację i stosowanie oddechu kontrolowanego) utrzymujące się około 13-23 min (w zależności od podanej dawki - patrz dawkowanie). Od chwili wystąpienia pierwszych objawów samoistnego ustępowania bloku nerwowo-mięśniowego do całkowitego powrotu siły mięśniowej mija zazwyczaj około 15 min. Zastosowanie leków odwracających blok (inhibitorów cholinesterazy) skraca ten czas o 5-6 min. Podawany zgodnie z zaleceniami nie wykazuje właściwości blokowania nerwu błędnego i zwojów nerwowych; nie wykazuje istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy (nie powoduje tachykardii i nie przeciwdziała odruchowej bradykardii wywoływanej stymulacją mechaniczną przy intubacji lub śródoperacyjnie). Wykazuje tendencję stymulującą uwalnianie histaminy (zwłaszcza podany szybko i w dawce > 2 mg/kg m.c.). Mechanizm unieczynniania leku w organizmie w głównej mierze związany jest z hydrolizą przez cholinesterazę osoczową do czwartorzędowego alkoholu i czwartorzędowego monoestru. Metabolity pośrednie nie wykazują istotnego wpływu na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, autonomiczny układ nerwowy lub układ sercowo-naczyniowy. Uważa się, że istnieją inne szlaki metabolizmu miwakurium np. hydroliza przez estry wątrobowe, wydalanie z żółcią, wydalanie z moczem. Nie wykazuje tendencji do kumulacji w organizmie. T0,5 wynosi 1,7-2,6 min, wydłuża się u chorych z niewydolnością wątroby do około 4,4 min (prawdopodobnie z powodu niższego stężenia cholinesterazy osoczowej), a skuteczny blok wydłuża się o około 200%. Niewydolność nerek nie wpływa na farmakokinetykę miwakurium, w skrajnej niewydolności nerek efektywne zwiotczenie wydłuża się o około 150%.

Wskazania
Zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych w znieczuleniu ogólnym, do intubacji i prowadzenia wentylacji mechanicznej.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na lek. Nie stosować u chorych będących homozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinesterazę osoczową; przy braku możliwości intubacji i prowadzenia oddechu mechanicznego, bez anestezjologa.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność u chorych: z nadwrażliwością na histaminę (np. z astmą), hipowolemicznych, w miastenii i innych zaburzeniach przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ciężkich zaburzeniach równowagi kwasowo-zasadowej i jonowej, u chorych będących heterozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinesterazę osoczową (wydłużenie czasu zwiotczenia o około 10 min).

Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Nie ma doniesień dotyczących wydzielania leku z mlekiem kobiecym.

Działania niepożądane
Bardzo często (>1/10): zaczerwienienie skóry. Niezbyt często (>1/1 000, <1/100): przemijająca tachykardia, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, rumień, pokrzywka. Bardzo rzadko (<1/10 000): ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych zwiększa się przy dawkach > 0,2 mg/kg m.c. i szybkim (< 30 sek.) podaniu leku.

Interakcje
Jednoczesne stosowanie anestetyków wziewnych nasila blok nerwowo mięśniowy. Nasilenie/wydłużenie bloku płytki motorycznej może być większe u chorych otrzymujących: antybiotyki (aminoglikozydowe, polimyksyny, streptomycynę, tetracykliny, linkomycynę, klindamycynę), leki przeciwarytmiczne (propranolol, antagoniści wapnia, lidokainę, prokainamid, chinidynę), leki moczopędne (furosemid, tiazydy, mannitol, acetazolamid), sole magnezu, ketaminę, sole litu, blokery zwojowe (trimetafan, heksametonium), leki zmniejszające aktywność cholinesterazy osoczowej (leki przeciwwymiotne, inhibitory MAO, jodek ekostygminy, pankuronium, związki fosforoorganiczne, niektóre hormony, bambuterol), inhibitory cholinesterazy. Stosowanie u chorych niektórych leków (antybiotyków, β-adrenolityków, prokainamidu, chinidyny, chlorochiny, D-penicylaminy, steroidów, soli litu, fenytoiny) może wywołać, zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub zespół miasteniczny, czego następstwem będzie nadwrażliwość na środki zwiotczające. U chorych długotrwale leczonych fenytoiną lub karbamazepiną może wystąpić zmniejszenie efektu działania miwakurium (opóźnienie wystąpienia bloku, skrócenie czasu trwania). Nie należy stosować leków zwiotczających depolaryzujących (np. suksametonium) do kontynuacji zwiotczenia lekami niedepolaryzacyjnymi (miwakurium) ze względu na ryzyko wystąpienia bloku złożonego.
Roztwór firmowy o pH=4,5 - nie łączyć w strzykawce z lekami zasadowymi (np. barbituranami), nie podawać przez tę samą kaniulę dożylną bez przepłukiwania po każdym leku. Lek można rozcieńczać: 0,9% roztworem NaCl, 5% roztworem glukozy, 0,18% roztworem NaCl z 4% glukozą, płynem Ringera buforowanym mleczanami.

Dawkowanie
Podawać dożylnie, w dawce jednorazowej, powtarzanych bolusach lub we wlewie ciągłym.
Dorośli - średnio 0,07 mg/kg m.c. (0,06-0,09 mg/kg m.c.). Dawka do intubacji - 0,2 mg/kg m.c. podane w ciągu 30 sek. (odpowiednie zwiotczenie po około 2-2,5 min) lub zastosowanie metody dawek podzielonych: 0,15 mg/kg m.c. bolus + po 30 sek. dawka 0,1 mg/kg m.c. (odpowiednie zwiotczenie po 90-120 sek. od zakończenia pierwszego wstrzyknięcia). Czas trwania zwiotczenia zależy od podanej dawki: dla 0,07 - 0,15 - 0,2 - 0,25 mg/kg m.c. wynosi odpowiednio około 13 - 16 - 20 - 23 min. Dawka podtrzymująca zazwyczaj 0,1 mg/kg m.c. co około 15 min lub wlew ciągły (włączyć przy wystąpieniu wczesnych objawów samoistnego ustępowania bloku po dawce początkowej) 8-10 µg/kg m.c./min.
Dzieci w wieku 7 mies.-12 lat: dawka średnia jest większa (0,1 mg/kg m.c.); początek działania występuje szybciej a czas trwania bloku i okres ustępowania zwiotczenia są krótsze niż u dorosłych. Wstrzykiwanie dożylne powinno trwać 5-15 sek. Zalecana dawka wstępna 0,1-0,2 mg/kg m.c. (efektywne zwiotczenie 7-9 min.); dawka do intubacji 0,2 mg/kg m.c. (odpowiednie zwiotczenie po około 120 sek). Dawka podtrzymująca 0,1 mg/kg m.c. co około 6-9 min lub wlew. Dawki stosowane we wlewie: u dzieci w wieku 7-23 mies. średnio 11 µg/kg m.c./min (od 3 µg/kg m.c./min do 26 µg/kg m.c./min); w wieku 2-12 lat średnio 14 µg/kg m.c./min (od 5 µg/kg m.c./min do 31 µg/kg m.c./min).
Niemowlęta w wieku 2-6 mies.: we wstrzyknięciu dożylnym (5-15 sek.): dawka do intubacji - 0,15 mg/kg m.c. (maksymalny blok po około 1,4 min, utrzymujący się około 9 min); dawka podtrzymująca 0,1 mg/kg m.c. (utrzymuje klinicznie skuteczny blok o 7 min). We wlewie - średnio 11 µg/kg m.c./min (od 4 µg/kg m.c./min do 24 µg/kg m.c./min). Noworodki i niemowlęta poniżej 2 mies.: nie zakończono badań klinicznych, producent nie podaje zaleceń odnośnie dawkowania.
Podane dawki dotyczą pacjentów w znieczuleniu złożonym z użyciem opioidowych leków przeciwbólowych. Przy stosowaniu izofluranu lub enfluranu dawkę początkową miwakurium należy zmniejszyć o około 25%, szybkość wlewu zmniejszyć o około 40% (przy stosowaniu halotanu redukcja dawek może być zbędna). U osób z obciążonym układem krążenia oraz w podeszłym wieku - lek wstrzykiwać powoli (około 60 sek.). U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby należy dostosować dawkę do indywidualnej klinicznej reakcji pacjenta. U osób z nadwagą dawkę obliczać dla należnej masy ciała.