Nazwa produktu leczniczego: Mirtor

Skład: Mirtazapinum
Postać farmaceutyczna: tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Dawka: 30 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Orion Corporation
Wytwórca: Orion Corporation Orion Pharma
Kraj wytwórcy (kod kraju): FIN



Działanie
Lek przeciwdepresyjny. Mirtazapina jest antagonistą presynaptycznych receptorów α2, zwiększającym neuroprzekaźnictwo noradrenergiczne i serotoninergiczne w o.u.n. Działanie serotoninergiczne wynika ze swoistego działania na receptory 5-HT1, gdyż receptory 5-HT2 i 5-HT3 są blokowane przez mirtazapinę. Oba enancjomery mirtazapiny są aktywne. Enancjomer S(+) blokuje receptory α2 i 5-HT2, enancjomer R(-) blokuje receptory 5-HT3. Antagonistyczne działanie mirtazapiny na receptory H1 odpowiada za jej właściwości uspokajające. Aktywność antycholinergiczna mirtazapiny jest minimalna, a w dawkach terapeutycznych lek rzadko powoduje istotne klinicznie działania niepożądane dotyczące układu sercowo-naczyniowego. Po podaniu doustnym lek jest dobrze i szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego (biodostępność wynosi około 50%) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h. Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę mirtazapiny. Około 85% leku wiąże się z białkami osocza. Średni T0,5 wynosi 20-40 h; sporadycznie obserwowano wydłużone okresy półtrwania - do 65 h, a u młodych mężczyzn były one skrócone. Biotransformacja odbywa się głównie na drodze demetylacji i oksydacji, a następnie koniugacji. Biorą w niej udział enzymy cytochromu P450: CYP2D6, CYP1A2, CYP3A4. Lek wydalany jest z moczem i kałem. Klirens mirtazapiny może być zmniejszony u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Wskazania
Epizody ciężkiej depresji.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na mirtazapinę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności
Lek należy stosować ostrożnie i dokładnie monitorować pacjentów z: padaczką i organicznym uszkodzeniem mózgu (u pacjentów z drgawkami w wywiadzie leczenie mirtazapiną należy rozpoczynać ostrożnie, leczenie należy przerwać, jeśli u pacjenta wystąpią drgawki lub zwiększy się częstość występowania drgawek, należy unikać stosowania leku u pacjentów z niestabilnymi napadami drgawkowymi/padaczką, pacjentów z kontrolowaną padaczką należy uważnie monitorować); niewydolnością wątroby lub nerek; chorobami serca (np. zaburzenie przewodzenia, dławica piersiowa, niedawno przebyty zawał serca); niedociśnieniem tętniczym. Należy zachować ostrożność u pacjentów z: zaburzeniami oddawania moczu (np. przerost prostaty), ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania i zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym; cukrzycą (leki przeciwdepresyjne mogą zaburzać kontrolę glikemii - może zaistnieć potrzeba modyfikacji dawkowania insulin i (lub) doustnych leków hipoglikemizujących). Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpi żółtaczka. Podczas stosowania preparatów przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią lub innymi zaburzeniami psychotycznymi może wystąpić nasilenie objawów psychotycznych oraz myśli paranoidalnych. W czasie leczenia fazy depresyjnej w psychozie maniakalno-depresyjnej może wystąpić przejście do fazy maniakalnej. U pacjenta wchodzącego w fazę manii preparat należy odstawić. Ze względu na zwiększone ryzyko myśli i prób samobójczych należy uważnie monitorować pacjentów do uzyskania znaczącej remisji objawów depresji (pierwszych kilka tygodni terapii) i przepisywać im w tym okresie ograniczoną ilość tabletek preparatu. Ryzyko samobójstwa może wzrastać we wczesnych etapach powrotu do zdrowia. Ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku. Leku nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W toku badań klinicznych zachowania samobójcze oraz wrogość (agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli w oparciu o potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów samobójczych. Brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny - może być szkodliwy dla chorych na fenyloketonurię.

Ciąża i laktacja
Nie należy stosować preparatu w ciąży, z wyjątkiem przypadków gdy jest to jednoznacznie wskazane i po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści dla matki i ryzyka dla dziecka. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane
Często: zwiększenie apetytu i zwiększenie masy ciała, senność - która może prowadzić do pogorszenia koncentracji (występująca zwykle w kilku pierwszych tygodniach leczenia), ból i zawroty głowy, uogólnione lub miejscowe obrzęki. Niezbyt często: nudności. Rzadko: ostre zahamowanie czynności szpiku kostnego (eozynofilia, granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia), mania, splątanie, omamy, lęk, bezsenność, koszmary senne/intensywne sny, niepokój ruchowy, drgawki (napady padaczkowe), drżenie, drgawki kloniczne mięśni, parestezje, zespół niespokojnych nóg, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, wysypka, ból stawów, ból mięśni. Nagłe przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może czasami powodować objawy odstawienne (najczęściej nudności, lęk i pobudzenie).

Interakcje
Mirtazapiny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu 2 tyg. po zaprzestaniu terapii inhibitorami MAO. Mirtazapina może nasilać działanie uspokajające pochodnych benzodiazepiny i innych leków uspokajających - należy zachować ostrożność zapisując te leki jednocześnie z mirtazapiną. Mirtazapina może nasilać działanie hamujące alkoholu na o.u.n. W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych (np. SSRI, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny - SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tramadol) z mirtazapiną istnieje ryzyko wystąpienia interakcji, która może prowadzić do zespołu serotoninowego; w przypadku, gdy taka terapia jest konieczna, należy ostrożnie dokonywać zmian w dawkowaniu i dokładnie obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów rozpoczynającej się nadmiernej stymulacji serotoninergicznej. Mirtazapina w dawce 30 mg raz na dobę powodowała niewielkie, ale istotne statystycznie zwiększenie wartości INR u osób leczonych warfaryną, nie można wykluczyć silniejszego działania po stosowaniu większych dawek leku - zaleca się kontrolowanie wskaźnika protrombinowego w przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny i mirtazapiny. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych przy jednoczesnym stosowaniu mirtazapiny i litu. Mirtazapina jest w znacznym stopniu metabolizowana z udziałem CYP2D6 i CYP3A4, a w mniejszym stopniu z udziałem CYP1A2. Nie wykazano wpływu inhibitora CYP2D6 (paroksetyny) na farmakokinetykę mirtazapiny w stanie stacjonarnym. Jednoczesne stosowanie silnego inhibitora CYP3A4 - ketokonazolu, zwiększa maksymalne stężenie mirtazapiny w osoczu (o 40%) oraz zwiększa AUC mirtazapiny (o 50%). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania mirtazapiny i silnych inhibitorów CYP3A4, inhibitorów proteazy HIV, azolowych leków przeciwgrzybiczych, erytromycyny lub nefazodonu. Karbamazepina (induktor CYP3A4) zwiększa klirens mirtazapiny około dwukrotnie, powodując zmniejszenie stężenia mirtazapiny w osoczu o 45-60%. Należy odpowiednio zmodyfikować dawkę mirtazapiny w przypadku dołączania lub odstawiania induktorów metabolizmu wątrobowego (np. karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina). W przypadku jednoczesnego stosowania z cymetydyną, biodostępność mirtazapiny może zwiększyć się o ponad 50% - dawki mirtazapiny mogą wymagać zmniejszenia w przypadku rozpoczęcia jednoczesnego stosowania z cymetydyny, lub zwiększenia po odstawieniu cymetydyny.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 15-30 mg. Dawka podtrzymująca wynosi 15-45 mg na dobę. Lek należy przyjmować w pojedynczej dawce bezpośrednio przed snem. Dawka dobowa może być również podzielona na dwie dawki: rano i wieczorem. Większą dawkę należy przyjmować wieczorem. Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby mogą wymagać zmniejszenia zalecanych dawek leku. Działanie leku występuje zazwyczaj po 1-2 tyg. stosowania. Leczenie odpowiednią dawką powinno zapewnić korzystną odpowiedź w ciągu 2-4 tyg. Jeśli odpowiedź jest niewystarczająca, dawkę można zwiększać do dawki maksymalnej. Po uzyskaniu pożądanej reakcji i ustąpieniu objawów leczenie należy kontynuować przez 4-6 mies. Jeśli nie zaobserwowano odpowiedzi w ciągu kolejnych 2-4 tyg. leczenia maksymalną dawką, leczenie należy stopniowo przerwać.
Tabletkę należy wyjąć z zagłębienia w opakowaniu suchymi dłońmi i położyć na języku - tabletka ulegnie rozpadowi, należy ją połknąć popijając wodą.

Uwagi
Lek należy odstawiać stopniowo w celu uniknięcia objawów odstawiennych. Mirtazapina może umiarkowanie zaburzać koncentrację i uwagę (zwłaszcza na początku leczenia) co należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem czynności wymagających stałej koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn. Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu.