Nazwa produktu leczniczego: Mirtastad tabletki powlekane 45 mg

Skład: Mirtazapinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 45 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: STADA Arzneimittel AG
Wytwórca: STADA Arzneimittel AG
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Lek przeciwdepresyjny. Mirtazapina jest presynaptycznym antagonistą receptora α2, zwiększającym noradrenergiczną i serotoninergiczną neurotransmisję w o.u.n. Działanie serotoninergiczne jest wynikiem specyficznego wpływu mirtazapiny na receptory 5-HT1, ponieważ mirtazapina blokuje zarówno receptory 5-HT2, jak i 5-HT3. Obydwa enancjomery mirtazapiny są substancjami czynnymi. Enancjomer S(+) blokuje receptory α2 i 5-HT2, natomiast enancjomer R(-) blokuje receptory 5-HT3. Działanie uspokajające mirtazapiny jest prawdopodobnie spowodowane antagonistycznym działaniem na receptor H1. Działanie przeciwcholinergiczne mirtazapiny jest nieznaczne i w dawkach terapeutycznych mirtazapina rzadko powoduje klinicznie znaczące działania niepożądane. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko i dobrze z przewodu pokarmowego (biodostępność około 50%). Maksymalne stężenie w osoczu występuje po około 2 h. Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę mirtazapiny. Około 85% leku wiąże się z białkami osocza. Stężenie w stanie stacjonarnym występuje po 3-4 dniach i po tym czasie nie następuje dalsza kumulacja leku. W zakresie zalecanych dawek farmakokinetyka mirtazapiny jest liniowa. Średni T0,5 wynosi 20-40 h; w pojedynczych przypadkach opisywano dłuższy okres półtrwania - do 65 h, a u młodych mężczyzn okres półtrwania był krótszy. Mirtazapina jest metabolizowana w wątrobie, głównie w procesie demetylacji i oksydacji, a następnie sprzęgania. Jest wydalana z moczem i kałem. Klirens mirtazapiny może być zmniejszony u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Wskazania
Epizod dużej depresji.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na mirtazapinę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności
Lek należy stosować z ostrożnością i należy prowadzić uważną obserwację pacjentów z: padaczką lub zespołem organicznego uszkodzenia mózgu; niewydolnością wątroby lub nerek; chorobami serca (np. zaburzenie przewodnictwa, dławica piersiowa lub niedawno przebyty zawał serca, które wymagają konwencjonalnych środków ostrożności podczas jednoczesnego podawania z innymi lekami); niedociśnieniem tętniczym. Należy zachować ostrożność u pacjentów z: zaburzeniami oddawania moczu (np. rozrost gruczołu krokowego), ostrą jaskrą z zamkniętym kątem i zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, cukrzycą. Leczenie preparatem należy przerwać w przypadku wystąpienia żółtaczki. Podczas stosowania preparatów przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią lub innymi psychozami może dojść do zaostrzenia objawów psychotycznych. W przypadku stosowania preparatu u pacjentów z fazą depresyjną zaburzenia dwubiegunowego, należy wziąć pod uwagę możliwość przejścia fazy depresyjnej choroby w fazę maniakalną. Ze względu na ryzyko próby samobójczej, szczególnie na początku leczenia, pacjenci powinni otrzymywać ograniczoną ilość tabletek preparatu. Ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku. Nie należy stosować mirtazapiny u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) nie były badane - nie zaleca się stosowania w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja
Leku nie należy stosować podczas ciąży, chyba że zastosowanie leku jest wyraźnie wskazane po wnikliwym rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści wynikających z leczenia. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane
Często (>1/100, <1/10): zwiększenie apetytu i zwiększenie masy ciała; senność (może osłabić czujność) zazwyczaj występująca podczas kilku pierwszych tygodni leczenia, ból i zawroty głowy; uogólniony lub obwodowy obrzęk i towarzyszące zwiększenie masy ciała, zmęczenie. Niezbyt często (>1/1000, <1/100): nudności. Rzadko (>1/10 000, <1/1000): ostre zahamowanie czynności szpiku kostnego (eozynofilia, granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia); mania, dezorientacja, omamy, lęk, bezsenność, koszmary senne lub malownicze sny; drgawki (napady), drżenia, mioklonie, parestezje, zespół "niespokojnych nóg"; hipotonia ortostatyczna, omdlenie; suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka; zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi; wysypka skórna; bóle stawów, bóle mięśni. Nagłe przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może czasami powodować objawy zespołu odstawiennego (najczęściej nudności, lęk i pobudzenie).

Interakcje
Mirtazapiny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO, a także przez 2 tyg. po zaprzestaniu leczenia inhibitorami MAO. Mirtazapina może nasilać działanie uspokajające benzodiazepin i innych leków uspokajających - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych preparatów. Mirtazapina może nasilać hamujący wpływ alkoholu na o.u.n. W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych (np. SSRI) z mirtazapiną istnieje ryzyko wystąpienia interakcji, które mogą powodować wystąpienie zespołu serotoninowego; jeśli stosowanie skojarzone tych leków jest konieczne, należy zachować ostrożność i uważnie obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów nadmiernego pobudzenia serotoninergicznego podczas zmiany dawkowania. Mirtazapina jest prawie całkowicie metabolizowana przez CYP2D6 i CYP3A4 oraz, w mniejszym stopniu, przez CYP1A2. Nie wykazano wpływu inhibitora CYP2D6 (paroksetyny) na farmakokinetykę mirtazapiny w stanie stacjonarnym. Równoczesne podawanie silnego inhibitora CYP3A4 (ketokonazolu) powoduje zwiększenie maksymalnego stężenia w osoczu i AUC mirtazapiny, odpowiednio o około 40% i 50% - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania mirtazapiny i silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna lub nefazodon. Karbamazepina - induktor CYP3A4, powoduje około 2-krotne zwiększenie klirensu mirtazapiny, powodując zmniejszenie jej stężenia w osoczu o 45-60% - należy rozważyć zwiększenie lub zmniejszenie dawki mirtazapiny w przypadku dołączania lub odstawiania induktorów metabolizmu wątrobowego (np. karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina). Podczas jednoczesnego podawania cymetydyny, biodostępność mirtazapiny może się zwiększyć o ponad 50% - podczas leczenia skojarzonego może być konieczne zmniejszenie dawki mirtazapiny po rozpoczęciu leczenia cymetydyną lub zwiększenie dawki mirtazapiny po zakończeniu stosowania cymetydyny. Mirtazapina stosowana w dawce 30 mg raz na dobę powodowała niewielkie, ale istotne statystycznie zwiększenie wartości INR u pacjentów leczonych warfaryną, nie można wykluczyć bardziej znaczącego wpływu podczas stosowania większych dawek mirtazapiny - zaleca się kontrolę czasu protrombinowego u pacjentów leczonych równocześnie warfaryną i mirtazapiną.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 15-30 mg, najlepiej przyjmowane wieczorem. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 15-45 mg na dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby mogą wymagać zmniejszenia zalecanych dawek leku. Preparat najlepiej przyjmować w pojedynczej dawce, bezpośrednio przed snem; można przyjmować także w 2 dawkach - rano i przed snem (większą dawkę preparatu należy przyjmować wieczorem). Działanie przeciwdepresyjne mirtazapiny występuje zwykle po 1-2 tyg. stosowania. Leczenie odpowiednią dawką preparatu powinno dać pozytywną reakcję na leczenie po 2-4 tyg. Jeśli reakcja na leczenie nie jest wystarczająca, dawkę preparatu można zwiększyć do maksymalnej dawki. Po uzyskaniu optymalnego działania klinicznego i ustąpieniu objawów, leczenie należy kontynuować przez 4-6 mies., a następnie można rozważyć stopniowe przerwanie leczenia. Jeśli po 2-4 tyg. stosowania maksymalnej dawki preparatu nie wystąpi odpowiedź kliniczna, lek należy stopniowo odstawić. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu.

Uwagi
Lek należy odstawiać stopniowo w celu uniknięcia objawów odstawienia leku. Mirtazapina może umiarkowanie upośledzać zdolność koncentracji i czujność, szczególnie na początku leczenia, co należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem czynności wymagających zwiększonej uwagi i koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu.