Nazewnictwo międzynarodowe - Mentha piperita (łac.), Mentha (ang.)

Mięta jest to wieloletnia roślina z rodziny jasnotowatych. Ma ona pełzające podziemne kłącza z rozłogami o bardzo charakterystycznym zapachu. Najlepszym klimatem do hodowli mięty jest klimat strefy umiarkowanej. Występuje więc na półkuli północnej oraz w Australii. Poznano ponad 40 gatunków tej rośliny mi?dzy innymi miętę długolistną, kosmatą, polną czy pieprzową. Najważniejszymi składnikami mięty są garbniki, gorycze, kwasy organiczne oraz olejek lotny złożony z mentolu, mentonu i tymolu.
Roślina ta znana i używana jest od wieków. W starożytności napar z mięty miał zastosowanie łagodzące migrenę. Muzycy wierzyli zaś, że poprawia on czystość i brzmienie głosu. Napar miał także właściwości odstraszające złe moce i myśli. W czasach Homera nacierano miętą stoły przed przybyciem gości – świadczyło to o serdeczności. Poza tym uważano, iż noszenie wianków wykonanych z mięty poprawia pracę mózgu. Egipcjanie zaś wykorzystywali ją do balsamowania zwłok.

Dzisiaj mięta ma również szerokie zastosowanie. Jest używana w kuchni. Listki mięty dodaje się do rozbefu , puddingów czy mięs. Drobno posiekana jest składnikiem sałatek, twarogów i jogurtów. Mięta jest doskonała do wszelkiego rodzaju napojów, również alkoholowych takich jak wódki i likiery. Aromatyzuje się nią ocet i herbaty. Najbardziej znana jest w kuchni angielskiej, gdzie sos miętowy jest uznawany za narodową potrawę. Miętę dodaje się także do ciast i deserów.

Mięta wykorzystywana jest też do leczenia różnego typu zaburzeń mi?dzy innymi trawiennych. Doskonale pomoże więc przy bólach brzucha, wzdęciach, stanach nieżytowych przewodu pokarmowego, złym trawieniu tłuszczów, kolce jelitowej oraz w braku łaknienia. Napary i przetwory z mięty używane są przy schorzeniach wątroby i dróg żółciowych, zapaleniu pęcherzyka żółciowego i niewydolności wątroby. Jako środek pomocniczy stosowane są w leczeniu kamicy żółciowej i żółtaczce. Pomaga przy bezsenności, migrenie, nerwobólach i zaburzeniach menstruacyjnych.

Olejek miętowy znalazł zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym, kosmetycznym, farmaceutycznym i tytoniowym. Jest ona dodatkiem aromatyzującym gumy do żucia, a także składnikiem past do zębów, płynów do płukania ust oraz płynów do kąpieli.
Preparaty zawierające zbyt dużą ilość olejku miętowego mogą wywołać bóle brzucha oraz wymioty. U małych dzieci przy stosowaniu zewnętrznym olejek może wywołać wysypki i podrażnienie skóry.

Ciekawe przepisy

Napar miętowy przeciw dolegliwościom żołądka, jelit i trzustki:
Należy zmieszać po 50 gram mięty pieprzowej, ziela tysiącznika, korzenia mniszka lekarskiego oraz łopianu. Następnie dwie łyżki mieszanki zalewamy 500 ml wody i gotujemy doprowadzając do wrzenia. Po 5 – 10 minutach całość trzeba przecedzić. Pić rano i wieczorem.

Sos miętowy:
Należy przygotować 2 łyżeczki cukru, 5 łyżeczek białego octu winnego, posiekaną miętę oraz 100 ml wody. Następnie trzeba zagotować wodę, rozpuścić w niej cukier i dodać ocet wraz z miętą. Sos powinien zgęstnieć. Całość odstawić na godzinę.

Nalewka z mięty:
W butelce z ciemnego szkła należy wymieszać jedną szklankę 95% spirytusu oraz 12,5 ml olejku z mięty pieprzowej. Zamiast olejku można użyć jednej szklanki zmiażdżonych listków mięty pieprzowej. Pić dwa razy dziennie po około 15 kropli. Całość przechowywać w ciemnym miejscu. Jest to środek przeciwwymiotny i przeciwbólowy.