Nazwa produktu leczniczego: Midazolam Accord

Skład: Midazolamum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań lub infuzji
Dawka: 5 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 ampułka 10 ml 10 ampułek 1 ml 10 ampułek 3 ml
Podmiot odpowiedzialny: Accord healthcare Ltd.
Wytwórca: Accord healthcare Ltd.
Kraj wytwórcy (kod kraju): GB



Działanie
Krótko działająca benzodiazepina z grupy imidazobenzodiazepin, rozpuszczalna w wodzie. Wykazuje działanie uspokajające, przeciwlękowe, nasenne, obniżające napięcie mięśni, przeciwdrgawkowe, amnestyczne; nie ma działania przeciwbólowego. Agonista receptora BDZ (receptor benzodiazepinowy, związany z receptorem GABA): w o.u.n. nasila transport GABA, który hamuje przenoszenie neuroprzekaźników (NA, serotoniny, dopaminy, ACTH); działanie miorelaksujące związane jest z wpływem na rdzeniowe odruchy synaptyczne. Charakteryzuje się szybkim (około 2 min po podaniu dożylnym) początkiem działania; efekt nasenny i sedatywny utrzymuje się krótko, ale amnezja następcza może obejmować 1-1,5 h (zależy od dawki i wrażliwości pacjenta). W 96-98% wiąże się z białkami osocza. Po podaniu dożylnym wykazuje dwufazową farmakokinetykę. Jest całkowicie metabolizowany w organizmie z udziałem cytochromu P-450: głównym metabolitem pośrednim jest α-hydroksymetylomidazolam, drugim - 4-hydroksymidazolam - oba szybko inaktywowane przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i w takiej postaci w 50-70% wydalane z moczem. T0,5 midazolamu wynosi 1,5-3 h. Półokres wydalania u dzieci w wieku 3-10 lat skraca się do 1-1,5 h, a wydłuża się do 3-12 h u noworodków. U osób w wieku podeszłym półokres wydalania może być wydłużony nawet 3-krotnie, a w niektórych przypadkach długotrwałego stosowania - nawet 6-krotnie. Okres półtrwania może ulegać wydłużeniu również u osób z zastoinową niewydolnością serca, przewlekłą niewydolnością nerek lub wątroby, osób z nadwagą.

Wskazania
Sedacja przed lub podczas zabiegów diagnostycznych lub terapeutycznych; premedykacja przed znieczuleniem; długotrwała sedacja chorych w OIT.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na midazolam, inne benzodiazepiny lub pozostałe składniki preparatu. Miastenia. Ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego. Ciężka niewydolność wątroby. Ostre zatrucie alkoholem, lekami nasennymi, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi, litem. Ostry napad jaskry z wąskim kątem przesączania.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność, stosując lek u osób w podeszłym wieku, chorobami obturacyjnymi układu oddechowego, niewydolnością krążenia, niewydolnością nerek, u dzieci z niestabilnym układem krążenia. Szczególnie ostrożnie stosować u chorych z ostrymi psychozami, schizofrenią, depresją endogenną. U noworodków i niemowląt do 6 mż. klirens midazolamu może być znacznie zmniejszony, również u dzieci poniżej 18 rż. dokumentacja dotycząca stosowania midazolamu dożylnie jest ograniczona. Wg producenta lek można stosować u dzieci poniżej 18 rż. po starannym rozważeniu ryzyka i korzyści. Należy dążyć do uzyskania normowolemii śródnaczyniowej przed zastosowaniem leku. Unikać podania dotętniczo (ryzyko martwicy ściany naczynia).

Ciąża i laktacja
Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - kat. D. Obserwowano powstawanie wad rozwojowych po stosowaniu leku w pierwszych miesiącach ciąży. Przenika przez barierę łożyska - nie stosować w czasie porodu. Przenika do mleka matki - zachować ostrożność w przypadku stosowania w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Może powodować zmniejszenie objętości oddechowej, zmniejszenie częstości oddechów aż do bezdechu i następczego zatrzymania krążenia. Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, hipotensja (zmniejszenie pojemności wyrzutowej i minutowej, oporu obwodowego). Z częstością ponad 1% obserwowano: czkawkę, wymioty, nudności, suchy kaszel, nadmierną sedację, ból lub zawroty głowy, bolesność, zaczerwienienie i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia. Z częstością poniżej 1% obserwowano: skurcz krtani, skurcz oskrzeli, duszność, hipowentylację, utrudnienie oddychania, płytki oddech, niedrożność dróg oddechowych, tachypnoe, dodatkowe skurcze komorowe, rytm bliźniaczy, węzłowy, częstoskurcz, omdlenia, zwiększone wydzielanie śliny, wymioty, kwaśny smak w ustach, euforię, splątanie, nerwowość, lęk, wrażenie upojenia alkoholowego, niepokój, majaczenia, omamy, podniecenie, euforię, zaburzenia snu, bezsenność, koszmary senne, ruchy ateotyczne, drżenia mięśniowe, ataksję, zawroty głowy, zmiany nastroju, bełkotliwą mowę, zaburzenia fonacji, parestezje, przedłużone budzenie ze znieczulenia, zamglone lub podwójne widzenie, oczopląs, zwężenie źrenic, drżenia powiek, zmniejszenie ostrości wzroku, zaburzenia konwergencji, utratę czucia, zaburzenia słuchu, równowagi, orientacji, pokrzywkę, pieczenie, obrzęk, plamy na skórze, świąd, ziewanie, letarg, osłabienie, ból zębów, omdlenia, krwiaki. Rzadko opisywano uogólnione reakcje nadwrażliwości, wstrząs; u noworodków - drgawki. Po zbyt szybkim podaniu lub zbyt dużej dawce nasila się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (niepokój, drgawki toniczne lub kloniczne, drżenia mięśniowe, pobudzenie ruchowe). Po długotrwałym stosowaniu i nagłym odstawieniu leku mogą wystąpić objawy odstawienia (zalecane stopniowe zmniejszanie dawek).

Interakcje
Wzmaga działanie sedatywne i oszałamiające środków wpływających depresyjnie na o.u.n.: leków nasennych, uspokajających, przeciwdepresyjnych, przeciwdrgawkowych, neuroleptyków, anestetyków, opioidów, leków przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym, alkoholu (przez 12 h po podaniu leku nie wolno choremu spożywać napojów alkoholowych - ryzyko reakcji patologicznych). Możliwe są interakcje z lekami hamującymi cytochrom P-4503A; klinicznie potwierdzono także interakcje z cymetydyną, ketokonazolem, itrakonazolem, erytromycyną, roksytromycyną, diltiazemem, werapamilem, fluoksetyną, nefazodonem - należy unikać stosowania midazolamu z tymi lekami, a przy jednoczesnym ich stosowaniu - zmniejszyć dawkę midazolamu o 25-50%. Midazolam może nasilać efekt hipotensyjny i wazodilatacyjny leków przeciwnadciśnieniowych. Antagonista receptora BDZ (flumazenil) znosi działanie midazolamu.

Dawkowanie
Lek powinien być stosowany przez anestezjologa, jedynie w warunkach zapewniających możliwość prowadzenia resuscytacji.
Premedykacja 0,15-0,2 mg/kg m.c. Sedacja przed i podczas zabiegu, w tym z zastosowaniem znieczulenia: dorośli - dawka 0,035 mg/kg m.c. w razie potrzeby uzupełniana dawkami po 1 mg w odstępach 2-minutowych do dawki sumarycznej nie wiekszej niż 5 mg. U pacjentów w podeszłym wieku, bardzo wyniszczonych i osłabionych dawkę należy zmniejszyć, podawać bardzo wolno (nie szybciej niż 1 mg/30 s) i nie przekraczać dawki sumarycznej 3,5 mg. Sedacja w OIT: dawka początkowa 0,03-0,3 mg/kg m.c. podana w ciągu 5 min, następnie wlew podtrzymujący 0,03-0,2 mg/kg m.c./h. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od reakcji pacjenta i stosowanych leków. Producent nie podaje zasad dawkowania leku u dzieci.

Uwagi
Pacjenci którzy otrzymywali midazolam mogą udać się do domu po upływie 3 h, pod opieką osoby dorosłej, po starannym zbadaniu (amnezja następcza jest zależna od dawki leku). W okresie 12 h po przyjęciu preparatu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu (okres ten jest jeszcze dłuższy w przypadku stosowania dłużej trwającego uspokojenia lub jednoczesnego stosowania innych leków działających na o.u.n.). W ciągu co najmniej 12 h po stosowaniu leku nie wolno pić alkoholu.