Nazwa produktu leczniczego: Metronidazol 0,5% Fresenius

Skład: Metronidazolum
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 5 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 poj. 100 ml 1 poj. 100 ml
Podmiot odpowiedzialny: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Wytwórnia Płynów Infuzyjnych
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Pochodna 5-nitroimidazolu o działaniu przeciwpierwotniakowym i przeciwbakteryjnym. Łatwo przenika do organizmów jednokomórkowych (pierwotniaków i bakterii), nie przenika do komórek ssaków. Aktywność posiada zredukowana postać metronidazolu, która powoduje rozrywanie łańcucha DNA bakterii i pierwotniaków. Działa silne bakteriobójczo w stosunku do bakterii beztlenowych: Gram - ujemnych pałeczek: Bacteroides species łącznie z grupą Bacteroides fragilis (B.fragilis, B.distasonis, B.ovatus, B.thetaiotaomicron, B. vulgatus), Fusobacterium species, Veillonella; Gram - dodatnich pałeczek: Eubacterium, Clostridium; Gram- dodatnich ziarniaków: Peptococcus species, Peptostreptococcus species. Ponadto działa na pierwotniaki: Trichomonas vaginalis, Giardia lablia, Entamoeba histolytica, Balantidium coli. Oporność na lek występuje rzadko. T0,5 we krwi wynosi ok. 8h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 10%. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. żółci, kości, śliny, płynu opłucnowego, płynu trzewnego, wydzieliny pochwowej, płynu mózgowo-rdzeniowego, ropni wątroby i mózgu, erytrocytów. Przenika także przez łożysko oraz do mleka matki. Jest metabolizowany w wątrobie (główny metabolit 2 - hydroksylmetronidazol wykazuje również działanie przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowe). Wydala się głównie z moczem (60 - 80%), częściowo z żółcią w postaci niezmienionej oraz metabolitów w ciągu 5 dni po podaniu pojedynczej dawki.

Wskazania
Zakażenia bakteriami beztlenowymi z rodzaju Bacteroides, Fusobacterium, Clostridium, Eubacterium, Veilonella, Peptococcus, Peptostreptococcus: posocznica, bakteriemia, zapalenie otrzewnej, ropień mózgu, zapalenie płuc, zapalenie szpiku, gorączka połogowa, ropień w obrębie miednicy mniejszej, zapalenie przymacicza, zakażenia ran po zabiegach chirurgicznych. Profilaktyka okołooperacyjna zakażeń spowodowanych bakteriami beztlenowymi szczególnie z rodzaju Bacteroides i Streptococcus. Preparat zmniejsza częstość występowania zakażeń pooperacyjnych powodowanych przez bakterie beztlenowe.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na metronidazol, inne składniki preparatu lub inne pochodne 5-nitroimidazolu. Pierwszy trymestr ciąży.

Środki ostrożności
Lek powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynną chorobą ośrodkowego układu nerwowego, ciężką niewydolnością wątroby oraz encefalopatią wątrobową, u osób przyjmujących równocześnie kortykosteroidy i u pacjentów podatnych na występowanie obrzęków, ponieważ preparat posiada znaczną ilość sodu. W czasie leczenia trwającego dłużej niż 10 dni należy kontrolować obraz krwi. Po zastosowaniu metronidazolu może nastąpić kandydoza w obrębie jamy ustnej, pochwy i przewodu pokarmowego, które wymagają odpowiedniego leczenia.

Ciąża i laktacja
Metronidazol przenika przez barierę łożyska. W I trymestrze jest przeciwwskazany. W II i III trymestrze lek należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści ze stosowania leku u matki przewyższają ryzyko szkodliwego wpływu na płód. Metronidazol przenika do mleka kobiecego, osiągając w nim stężenie bliskie stężeniom leku w osoczu, dlatego w czasie karmienia nie należy przyjmować preparatu. Jeżeli leczenie jest konieczne należy rozważyć decyzję o przerwaniu karmienia piersią.

Działania niepożądane
Najczęściej występują: nudności, wymioty, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, metaliczny smak w ustach, obłożony język. Ponadto mogą wystąpić: umiarkowana, przemijająca leukopenia i trombocytopenia; bardzo rzadka agranulocytoza, neutropenia i pancytopenia, aplazja szpiku; neuropatia obwodowa charakteryzująca się drętwieniem, mrowieniem, parestezjami; ataki padaczkopodobne, zawroty głowy, dezorientacja, nerwowość, depresja, osłabienie, senność, bezsenność, bóle głowy, omdlenia, bardzo rzadko występowała encefalopatia, podostry zespół móżdżkowy (np. ataksja, upośledzenie wymowy, zaburzenia chodzenia, oczopląs, drżenie, zaburzenia koordynacji ruchowej) oraz zaburzenia psychiczne, w tym omamy oraz jadłowstręt; zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie czy krótkowzroczność; szum w uszach, utrata słuchu; suchość w ustach, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki ustępujące po odstawieniu preparatu; zakrzepowe zapalenie żył (można tego uniknąć lub zmniejszyć częstość występowania przez krótkotrwałe zakładanie cewnika dożylnego); zmiany skórne (wysypka), świąd; mialgia, artralgia; ciemniejsze zabarwienie moczu spowodowane obecnością dobrze rozpuszczalnych w wodzie barwników, powstających w wyniku przemian metronidazolu; ból w pochwie i zakażenia drożdżakowe; reakcje nadwrażliwości: pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, rzadko anafilaksja, rumień wielopostaciowy. Bardzo rzadko nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne i żółtaczka, ustępujące po odstawieniu preparatu.

Interakcje
Z alkoholem powoduje reakcję disulfiramopodobną; z disulfiramem - ostre psychozy i dezorientacje. Metronidazol nasila działanie leków przeciwzakrzepowych i przedłuża czas protrombinowy (należy unikać równoczesnego stosowania tych leków); zmniejsza klirens fenytoiny i zwiększa jej stężenie w surowicy; może wchodzić w reakcje z busulfanem; zmniejsza klirens 5 - fluorouracylu, przez co zwiększa jego toksyczność. Podczas jednoczesnego stosowania z fenobarbitalem zmniejsza się okres półtrwania metronidazolu do około 3 h, zmniejsza się stężenie w surowicy, a zwiększa się stężenie metabolitu 2-hydroksymetylometronidazolu. U pacjentów leczonych solami litu podawanie metronidazolu może zwiększać stężenie litu w surowicy, nasilić jego toksyczność, może spowodować wystąpienie objawów uszkodzenia nerek. Stosowanie z astemizolem i terfenadyną może spowodować wystąpienie objawów niepożądanych ze strony układu krążenia (zmian w zapisie EKG, arytmii, bloku serca, palpitacji, omdlenia, a nawet zejścia śmiertelnego), dlatego nie należy równocześnie stosować tych preparatów. Cymetydyna zwiększa okres półtrwania metronidazolu w surowicy i zmniejszonego klirens. U pacjentów przyjmujących cyklosporynę może zwiększyć się jej stężenie w surowicy. Metronidazol należy do inhibitorów cytochromu P450 3A4 (CYP 3A4), z tego względu może zmniejszyć metabolizm leków metabolizowanych przez ten enzym.

Dawkowanie
W leczeniu zakażeń bakteriami beztlenowymi. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.: dożylnie 100 ml 0,5% roztworu metronidazolu ( 500 mg metronidazolu), co 8 h. Lek należy podawać nie szybciej niż 5ml/min. Maksymalna dożylna dawka dla dorosłych wynosi 4 g metronidazolu. Lek stosuje się najczęściej przez 7 dni, chociaż w ciężkich zakażeniach bakteriami beztlenowymi nawet przez 2-3 tyg. Dzieci do 12 rż. dożylnie w powolnym wlewie kroplowym 1,5ml/kg mc. O,5% roztworu metronidazolu ( 7,5 mg metronidazolu/kg mc.), co 8 h. Profilaktyka okołooperacyjna: szczególnie podczas zabiegów chirurgicznych okrężnicy, odbytnicy lub zabiegów ginekologicznych. Podawanie leku należy rozpocząć na 5-10 min przed zabiegiem operacyjnym. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż. dożylnie 100 ml 0,5% roztworu metronidazolu (500 mg metronidazolu) w powolnym wlewie kroplowym. Kolejne takie same dawki 0,5% roztworu stosować co 8 h do czasu przejścia, tak szybko jak to możliwe, na leczenie doustne. Zapobiegawczo stosować lek nie dłużej niż 12 h po zabiegu. Dzieci do 12 rż. 1,5 ml/kg mc. 0,5%roztworu metronidazolu (7,5 mg metronidazolu/kg mc.) Sposób użycia: Metronidazol 0,5% może być podawany dożylnie w postaci nie rozcieńczonej lub rozcieńczony w odpowiedniej ilości 0,9% roztworu NaCl, 5% roztworu glukozy, 5% roztworu glukozy z 0,9% roztworem NaCl, 20 i 40 mmol/roztworem KCl (roztwór do wlewu należy przygotować bezpośredni przed zastosowaniem).

Uwagi
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lek można podawać raz na dobę w dawce zmniejszonej do 1/3. U pacjentów w podeszłym wieku lek należy podawać ostrożnie, szczególnie podczas stosowania dużych dawek. W oznaczeniach laboratoryjnych u pacjentów leczonych metronidazolem mogą wystąpić fałszywie zaniżone wartości amninotransferazy asparaginowej (AspAT).