KFD.PL: Melon - Forum KFD.pl

Melon- owoc jadalny, który należy do rodziny jednorocznych roślin dyniowatych, wraz z arbuzem, dynią i cukinią. Istnieje prawdopodobieństwo, że pochodzi z Azji lub Afryki. Do dziś dziko rośnie na obydwu tych kontynentach. Nazwa melon pochodzi z języka greckiego, w którym wyraz melopepon znaczy dojrzałe, miękkie jabłko.
Owoc znany był już ponad 3000 lat temu. Pliniusz Starszy, który był urzędnikiem rzymskim, w swoim encyklopedycznym dziele "Historia naturalna" stwierdził, że uprawę melona Rzymianie przejęli od Greków. Informacje o tych owocach można również znaleźć w "De re rustica". Jest to księga, która dotyczy rolnictwa, ogrodnictwa i leśnictwa i jest autorstwa rzymskiego agronoma Columelli.
Uprawiane były w starożytności melony i nie przypominały dzisiejszych, zbliżone były raczej do ogórków, a ich walory kulinarne nie zostały przez ich ówczesnych smakoszy docenione.
Przypuszczalnie melon dotarł do Europy Środkowej pod koniec V wieku. Jego uprawa została rozpowszechniona w średniowieczu, dzięki misjonarzom, którzy przywieźli nasiona do Włoch Z Włoch po niedługim czasie zostały sprowadzone do Francji.
Do Polski melon trafił w XVII wieku z rejonu Morza Czarnego, a został rozpowszechniony przez magnatów, którzy zaczęli uprawiać go w oranżeriach.
Na świecie jest wiele odmian melona, które powstały na skutek ciągłego krzyżowania się gatunków. Cały czas powstają nowe, które różnią się między sobą wielkością, kształtem, kolorem, ale głównie smakiem miąższu.

Charakterystyka
Niektóre z owoców są okrągłe, inne owalne lub wężowate, a zdarzają się melony nie większe od orzecha włoskiego. Występują również okazy, które osiągają rozmiar dużej dyni.
Miąższ, zależnie od odmiany, może być mniej lub bardziej słodki, aromatyczny i soczysty, jak również mdły lub wręcz gorzkawy. Może mieć barwę od białej poprzez żółtozieloną, do intensywnie pomarańczowej.
Melony można podzielić na cztery najważniejsze grupy :
- zimowe - skórka żółta, gładka (bez charakterystycznej siateczki), twarda (można je przechowywać przez miesiąc); zielony miąższ, który posiada bardzo słaby aromat
- siateczkowe - wypukły wzór siateczki na żółtawej skórce jaśniejszy od barwy owocu. Zawierają dość aromatyczny miąższ, który ma zwykle łososiowopomarańczową barwę
- kantalupy - skórka jest bez siateczki, pokryta brodawkami lub łuskowata; aromatyczny, pomarańczowy miąższ
- ogen - owoc dość mały, pomarańczowożółty, zielonożebrowany; miąższ jest aromatyczny koloru zielonego.

Znaczenie i zastosowanie
Miąższ owocu stanowi 90% wody, 6-15% cukrów (głównie glukozy, fruktozy i sacharozy) oraz witaminę C (6-26 mg/ 100 mg), witaminę A oraz składniki mineralne, zwłaszcza potas. Melony mające miąższ barwy pomarańczowej lub łososiowej zawierają dużo karotenów.
Sok z dojrzałego już melona idealnie gaszą pragnienie, natomiast nektar ma właściwości przeczyszczające i moczopędne.
W medycynie ludowej poleca se go w dolegliwościach nerek i bólach reumatycznych. Dieta bogata w te owoce jest wskazana podczas rekonwalescencji po długich i ciężkich chorobach. Melony niekorzystnie działają na osoby, które mają zaburzenia trawienia oraz są chore na cukrzycę.
Dojrzałe i słodkie melony zjada się w naturalnej postaci. Są pokrojone na ćwiartki oraz w kostkę. Pewne odmiany są mniej aromatyczne, więc można je doprawiać sokiem z cytryny, porto lub odrobiną mielonego imbiru.
Melony są dodawane do sałatek, kompotów i deserów. Robi się z nich lody, sorbety, zupy na zimno, przyrządza dżemy oraz cztneje. Poszczególne gatunki marynuje się i dusi.
Przecier z miąższu melona jest idealnym dodatkiem do gęstych drinków i ponczów owocowych. Owoce komponują się z potrawami słodkimi, jak i wytrawnymi. Kawałki melona z cieniutkimi plastrami szynki parmeńskiej są jedną z najbardziej znanych przystawek na świecie.
Owoc jest najsmaczniejszy, gdy osiągnie pełną dojrzałość, czyli przez około dwa dni. Melony powinny być zjadane tuż po zerwaniu, ale to wyklucza ich długotrwałe przechowywanie i utrudnia transport (dotyczy to zwłaszcza kantalup). Stworzono więc, urządzenia, dzięki którym można ocenić, czy owoce nadają się już do sprzedaży. Robi się to przy pomocy igły, którą pobiera się próbki miąższu i bada skład zawartych w nim cukrów.
Kiedy kupujemy melon, należy mu się dokładnie przyjrzeć. Dobry owoc jest ciężki, delikatnie spękany przy szypułce i posiada jasny kolor (w zależności od odmiany: żółty, żółtopomarańczowy lub kremowy). Intensywny zapach świadczy o tym, że jest jeszcze niedojrzały.
Przed podaniem melon jest przekrajany na pół. Usuwa się łyżką pestki, a owoc kroi się na ćwiartki lub ósemki. Można również specjalną łyżeczką wydrążyć z miąższu kulki.