Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Medikinet CR 10 mg (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Medikinet CR 10 mg

Skład: Methylphenidati hydrochloridum
Postać farmaceutyczna: kapsułki o przedłużonym uwalnianiu
Dawka: 10 mg
Wielkość opakowania: 30 kaps. 50 kaps.
Podmiot odpowiedzialny: Medice Arzneimittel Pütter GmbH


Działanie
Lek łagodnie stymulujący o.u.n. Wpływ na psychikę jest bardziej zauważalny niż wpływ na aktywność ruchową. Mechanizm działania nie jest jasno ustalony. Przypuszcza się, że lek blokuje wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy przez neuron presynaptyczny oraz zwiększa uwalnianie monoamin do przestrzeni pozaneuronalnej. Preparat jest mieszaniną racemiczną enencjomerów d- i l-treo metylofenidatu. Enancjomer d- ma większą aktywność farmakologiczną niż l-. Po podaniu doustnym metylofenidat wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego. Po podaniu tabl. o natychmiastowym uwalnianiu (10 mg) maksymalne stężenie w osoczu występuje po 1-2 h. Po podaniu kaps. o przedłużonym uwalnianiu część kapsułki o natychmiastowym uwalnianiu rozpuszcza się szybko, w wyniku czego występuje początkowe maksymalne stężenie w osoczu. Następnie po przejściu do jelita cienkiego dochodzi do uwolnienia metylofenidatu z części kapsułki o przedłużonym uwalnianiu. Zostaje osiągnięta 3-4 h faza plateau, w trakcie której stężenia nie zmniejszają się poniżej 75% maksymalnego stężenia w osoczu. Ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia dostępność biologiczna metylofenidatu wynosi ok. 30% (11-51% dawki). We krwi metylofenidat i jego metabolity ulegają dystrybucji pomiędzy osoczem (57%) a erytrocytami (43%). Lek i jego metabolity w niewielkim stopniu wiążą się z białkami osocza (10-33%). Metylofenidat jest eliminowany z osocza ze średnim T0,5 ok. 2 h. Biotransformacja leku jest szybka i intensywna, głównym metabolitem jest kwas 2-fenylo-2-piperydylooctowy (PPAA). Maksymalne stężenie w osoczu metabolitu występuje po 2 h od podania, a T0,5 jest prawie 2 razy dłuższy niż metylofenidatu. Po podaniu doustnym 78-97% dawki wydalane jest z moczem, a 1-3% z kałem w postaci metabolitów. Jedynie poniżej 1% leku wykrywane jest w moczu w postaci niezmienionej.

Wskazania
Preparat zalecany jako część pełnego programu leczenia Zespołu Nadpobudliwości Ruchowej z Deficytem Uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6 lat, gdy stosowanie wyłącznie innych środków terapeutycznych okaże się niewystarczające. Leczenie musi przebiegać pod nadzorem specjalisty od zaburzeń zachowania wieku dziecięcego. Rozpoznanie należy postawić zgodne z kryteriami DSM-IV lub zgodnie z wytycznymi ICD-10. Odpowiednia diagnoza wymaga zastosowania kryteriów medycznych, psychologicznych, edukacyjnych oraz społecznych. Pełny program leczenia obejmuje zwykle działania psychologiczne i społeczne. Decyzja o zastosowaniu preparatu musi być poprzedzona bardzo staranną oceną ciężkości objawów u dziecka.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na metylofenidat lub pozostałe składniki preparatu. Pacjenci ze znacznym lękiem, napięciem lub pobudzeniem (preparat może nasilać te objawy). Jaskra. Nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza. Ciężka dławica piersiowa, arytmia serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego. Pacjenci, u których aktualnie występuje ciężka depresja, objawy psychotyczne, psychopatologiczna struktura osobowości, agresja w wywiadzie lub skłonności samobójcze (preparat może nasilać te objawy). Pacjenci ze stwierdzonym uzależnieniem lekowym lub alkoholizmem. Jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, niodwracalnymi inhibitorami MAO oraz w ciągu 14 dni od ich odstawienia. Pacjenci z tikami ruchowymi, tikami u rodzeństwa lub zespołem Tourette'a rozpoznanym u pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym. Ciąża. Kapsułek o przedłużonym uwalnianiu nie stosować podczas przedłużonej bezkwaśności żołądka (pH powyżej 5,5) w wywiadzie, podczas przyjmowania antagonistów receptora H2 lub podczas leczenia lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy.

Środki ostrożności
Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 lat (brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania). Lek może nasilać zaburzenia behawioralne i zaburzenia myślenia u dzieci z zaburzeniami psychotycznymi. Nie należy stosować metylofenidatu w celu zapobiegania lub leczenia fizjologicznych stanów zmęczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym (preparat może zmniejszać łaknienie) oraz u pacjentów z depresją lub myślami/skłonnościami samobójczymi (ryzyko nasilenia tych objawów). Mogą wystąpić epizody psychotyczne, szczególnie podczas nadużywania leku podawanego pozajelitowo. Preparat stosować ostrożnie u pacjentów z uzależnieniem od leków lub alkoholizmem w wywiadzie, z nadciśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z uprzednio istniejącym wywiadem świadczącym o napadach drgawkowych, u pacjentów z uprzednio istniejącymi nieprawidłowościami w zapisie EEG bez napadów drgawkowych (metylofenidat może obniżać próg drgawkowy). W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych należy zaprzestać podawania leku. Brak danych dotyczących stosowania preparatu u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Nie są dostępne wystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności długotrwałego stosowania metylofenidatu. Długotrwałe nadużywanie leku może prowadzić do tolerancji i uzależnienia psychicznego z zaburzeniami zachowania. Zaleca się ścisłą obserwację pacjenta po przerwaniu leczenia pod kątem objawów depresji jak i przewlekłej pobudliwości. Tabl. o natychmiastowym uwalnianiu zawierają laktozę - nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadkim dziedzicznym zespołem nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Kaps o przedłużonym uwalnianiu zawierają sacharozę - nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Wyboru pomiędzy preparatem o natychmiastowym uwalnianiu lub o przedłużonym uwalnianiu należy dokonać na podstawie oceny indywidualnego przypadku ze szczególnym uwzględnieniem zaleceń dotyczących kontroli objawów w końcowej części dnia.

Ciąża i laktacja
Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować podczas leczenia skuteczną metodę antykoncepcji.

Działania niepożądane

Bardzo często: bezsenność, nerwowość. Często: zaburzenia zachowania, agresja, pobudzenie, jadłowstręt, niepokój, depresja, drażliwość, ból i zawroty głowy, senność, dyskineza, nadmierna ruchliwość, arytmia, kołatanie serca, tachykardia, zmiany ciśnienia krwi, ból brzucha, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie apetytu, zmniejszony przyrost masy ciała w trakcie przedłużonego stosowania u dzieci, ból stawów, łysienie, świąd, wysypka, pokrzywka, gorączka. Rzadko: dławica piersiowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia, opóźnienie rozwoju w trakcie przedłużonego stosowania u dzieci. Bardzo rzadko: omamy, zaburzenia psychotyczne, zachowania samobójcze (w tym dokonanie samobójstwa), tiki lub zaostrzenie wcześniej istniejących tików, przemijające obniżenie nastroju, drgawki, ruchy pląsawiczo-atetotyczne, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia czynności wątroby (od zwiększenia aktywności aminotransferaz do śpiączki wątrobowej), skurcze mięśni, zespół Tourette,a, zapalenie tętnicy mózgowej i (lub) zamknięcie tętnicy, rumień wielopostaciowy, plamica małopłytkowa, złuszczające zapalenie skóry, utrwalona wysypka polekowa, niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, plamica małopłytkowa, nagły zgon. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o słabo udokumentowanym złośliwym zespole neuroleptycznym (NMS).

Interakcje
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie metylofenidatu z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO oraz w ciągu 14 dni od ich odstawienia. Z powodu możliwego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi, lek podawać ostrożnie ze środkami powodującymi zwężenie naczyń i wzrost ciśnienia krwi. Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu metylofenidatu z innymi lekami, szczególnie z tymi o wąskim indeksie terapeutycznym. Opisy przypadków wskazują, że metylofenidat może hamować metabolizm leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, leków przeciwdrgawkowych (np. fenobarbitalu, fenytoiny, prymidonu) oraz niektórych leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). W trakcie podawania wymienionych leków jednocześnie z metylofenidatem, może być konieczne zmniejszenie ich dawki; w przypadku rozpoczynania lub przerywania jednoczesnego stosowania tych leków z metylofenidatem może być konieczna kontrola stężeń leków w osoczu (w przypadku kumaryny- czasu krzepnięcia). Bezpieczeństwo stosowania metylofenidatu w połączeniu z klonidyną lub innymi działającymi ośrodkowo antagonistami receptorów α2 nie było oceniane; donoszono o przypadkach nagłej śmierci podczas terapii skojarzonej z klonidyną (nie ustalono związku przyczynowego). Możliwe są także interakcje leku z lekami przeciwpsychotycznymi (haloperydol, tiorydazyna). Metylofenidat może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe guanetydyny. Halogenowane leki do znieczulenia ogólnego - istnieje ryzyko nagłego zwiększenia ciśnienia w trakcie zabiegu operacyjnego - metylofenidat nie powinien być przyjmowany w dniu zabiegu. Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony o.u.n leków działających psychoaktywnie na o.u.n. Kapsułek o przedłużonym uwalnianiu nie wolno stosować w skojarzeniu z antagonistami receptorów H2 lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (może to prowadzić do szybszego uwalniania substancji czynnej).

Dawkowanie
Doustnie, dzieci powyżej 6 lat oraz młodzież. Tabletki: dawka początkowa wynosi 5 mg 1-2 razy na dobę (np. podczas śniadania i obiadu). W celu dostosowania dawki można ją zwiększać co tydzień o 5-10 mg na dobę w zależności od tolerancji i obserwowanej skuteczności. Maksymalna dawka dobowa metylofenidatu wynosi 60 mg. Tabl. należy połykać w całości z niewielką ilością płynu, w trakcie posiłku lub bezpośrednio po posiłku. Godziny podawania dawek należy dobrać w taki sposób, aby zapewnić jak największą skuteczność w momentach, w których jest ona najbardziej potrzebna w celu pokonania problemów szkolnych i społeczno-behawioralnych. Kaps. o przedłużonym uwalnianiu. Na początku leczenia konieczne jest dostosowanie dawki, zazwyczaj przez zastosowanie preparatu o natychmiastowym uwalnianiu (wg schematu opisanego powyżej). Kaps. o przedłużonym uwalnianiu w dawce 10 mg raz na dobę mogą być stosowane od początku terapii zamiast tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (5 mg 2 razy na dobę), gdy podawanie preparatu 2 razy na dobę jest niewykonalne. Pacjentom o ustalonym leczeniu metylofenidatem w postaci preparatu o natychmiastowym uwalnianiu można zmienić leczenie na preparat o przedłużonym uwalnianiu przy zachowaniu takiej samej dawki dobowej. Kapsułki należy przyjmować rano w trakcie śniadania lub po nim. Stężenie terapeutyczne w osoczu utrzymuje się przez ok. 8 h. Kapsułki mogą być połykane w całości lub można otworzyć kapsułkę i jej zawartość wysypać do małej ilości (łyżeczka od herbaty) musu jabłkowego, natychmiast zażyć i popić płynem. Kapsułek ani ich zawartości nie wolno rozgniatać ani żuć.
W trakcie terapii metylofenidatem w wyniku zbyt szybkiego ustępowania działania preparatu po południu lub wieczorem mogą pojawiać się zaburzenia behawioralne i (lub) zaburzenia snu - odpowiednie może być podanie małej dawki o późnej porze tego dnia. W przypadku decyzji o długotrwałym stosowaniu leku należy okresowo dokonywać oceny użyteczności preparatu, z okresami próbnymi odstawienia (w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii). Jeżeli poprawa nie zostanie zaobserwowana po właściwym dostosowaniu dawkowania w okresie jednego miesiąca - lek należy odstawić. Terapia jest zazwyczaj przerywana podczas lub po okresie pokwitania.

Uwagi
Podczas długotrwałego stosowania preparatu u dzieci zaleca się kontrolę parametrów wzrastania; u pacjentów, u których stwierdza się niedostateczny wzrost lub zwiększenie masy ciała, powinno się okresowo przerwać leczenie preparatem. Podczas stosowania preparatu należy okresowo kontrolować ciśnienie tętnicze krwi, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Pacjentów wymagających długotrwałego leczenia preparatem należy starannie obserwować i okresowo wykonywać badania hematologiczne (pełna morfologia, rozmaz krwi i oznaczanie płytek krwi). Podczas leczenia wyniki testów na obecność substancji psychostymulujących mogą być dodatnie. Należy zachować ostrożność w przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Pacjenci powinni unikać picia alkoholu podczas leczenia preparatem.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko