Maślak pstry (Suillus variegatus) – jest to gatunek jadalnego grzyba, który należy do rodziny borowikowatych.

Charakterystyka
Ma Kapelusz o średnicy 50-140 mm. Na początku jest półkolisty z podwiniętymi brzegami, a potem poduchowaty. Powierzchnia kapelusza jest zamszowata i pokryta oliwkowym filcem. Skórka za młodu jest szarożółta, później brązowoczerwonawa, oślizgła. Pory najpierw są drobne, a następnie robią się większe, oliwkowo-piaskowe.
Rurki mają długość 8-12 mm. Są przyrośnięte, ale trochę wycięte. Z wiekiem robią się ciemnooliwkowe i lekko błękitniejące po przekrojeniu.
Najpierw trzon jest baryłkowaty, a później cylindryczny, bądź maczugowaty. Jest pełny, gładki i cytrynowożółty.
Miąższ jest twardy, koloru bladożółtego lub bladopomarańczowego. Po przekrajaniu jest lekko błękitniejący nad rurkami i pod powierzchnią trzonu cytrynowożółty. Po przekrojeniu miejscami lekko sinieje (lub lekko błękitnieje). Smak maślaka pstrego jest nieznaczny, a zapach przypomina igliwie.

Maślak pstry wyrasta od czerwca do listopada. W Polsce miejscami jest pospolity. Występuje pod sosną, w miejscach dość wilgotnych (stąd jedna z nazw – bagniak). Często porośnięty jest wrzosami.

Znaczenie
Należy do grzybów jadalnych. Posiada swój swoisty zapach. W smaku jest nie najlepszy. Najlepiej nadaje się do marynowania. W stanie surowym lepiej go nie jeść, ponieważ może powodować dolegliwości żołądkowe.