Malina- jest rośliną z grupa gatunków z rodzaju Rubus L. Jest wyróżniana ze względu na swoją czerwoną barwę owoców i łatwość ich odpadania od dna kwiatowego. Występuje w stanie dzikim prawie w całej Europie, oprócz Portugalii i Islandii. W Polsce dość pospolita stała się malina właściwa.

Charakterystyka
Owoce maliny składają się z licznych czerwonych, rzadziej żółtych lub ciemnopurpurowych ("czarne maliny") puszysto owłosionych drobnych pestkowców. Są owocem zbiorowym, który potocznie zwany jest „malinami”.
Kiedy przychodzi pora dojrzewania lekko oddziela się od stożkowatego dna kwiatowego (w przeciwieństwie do jeżyny). Nasiona mają strukturę siatkowatą i pomarszczoną.

Znaczenie i zastosowanie
Malina jest uprawiana od czasów średniowiecznych jako krzew owocowy. Forma typowa oraz liczne odmiany owocują na pędach dwuletnich.
Owoce są smaczne i pachnące, więc można je spożywać zarówno na surowo, jak i na przetwory typu soki, dżemy, konfitury.
Związki purynowe zawarte w malinie zapobiegają zapaleniu nerek. Czasami mogą powodować uczulenie. U dziko rosnących malin owoce są dość często robaczywe.
Owoce są bogate w cukry ( takie jak sacharoza, fruktoza, glukoza), olejek eteryczny, pektyny, pochodne cyjanidyny oraz szereg witamin. Natomiast liście zawierają witaminy C (300 mg%), garbniki, kwasy organiczne, śluzy oraz żywice.
Owoce wykazują działanie napotne i ogólnie wzmacniające ze względu na zawartość witamin. Z kolei liście działają moczopędnie, żółciopędnie, przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, ściągająco, oraz korzystnie wpływają na przemianę materii. Napar z suszu owocowego i liści wykorzystuje się również w stanach gorączkowych
Maliny doskonale odżywiają skórę, gdyż zawierają całą masę witamin: A, E, B2, PP oraz sole mineralne. Ten niezwykle prosty preparat odżywczy można przygotować z rozgniecionych malin, które są wymieszane z otrębami pszennymi, żółtkiem i miodem.