KFD.PL: Lorafen - Forum KFD.pl

Nazwa produktu leczniczego: Lorafen

Skład: Lorazepamum
Postać farmaceutyczna: tabletki drażowane
Dawka: 2,5 mg
Wielkość opakowania: 25 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa Spółka Akcyjna
Wytwórca: Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa Spółka Akcyjna
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Lek należy do grupy pochodnych 1,4-benzodiazepiny. Działa na wiele struktur o.u.n., przede wszystkim układ limbiczny i podwzgórze, czyli struktury związane z regulacją czynności emocjonalnych. Nasila hamujące działanie neuronów GABA-ergicznych w obrębie kory mózgowej, hipokampa, móżdżku, wzgórza i podwzgórza. Lek zwiększa powinowactwo receptora GABA-ergicznego do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest endogennym neuroprzekaźnikiem hamującym. Preparat działa przeciwlękowo i nasennie, wykazuje słabe działanie rozluźniające napięcie mięśni szkieletowych i przeciwdrgawkowe. Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi występuje po ok. 2 h. Wiąże się z białkami krwi w 85%. Przenika przez barierę krew - płyn mózgowo-rdzeniowy i przez łożysko. Proces biotransformacji przebiega w wątrobie, powstaje nieaktywny metabolit. T0,5 wynosi około 12 h. Wydalany jest głównie z moczem.

Wskazania
Doraźnie i krótkotrwale: w zaburzeniach lękowych różnego pochodzenia, towarzyszącym chorobom układu krążenia, chorobom przewodu pokarmowego; w zaburzeniach snu związanych ze stanami wzmożonego lęku. Stany napięcia i niepokoju związane z problemami dnia codziennego nie są wskazaniem do stosowania leku.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na pochodne 1,4-benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu. Ciężka niewydolność oddechowa, niezależnie od przyczyny. Ciężka niewydolność wątroby i nerek. Miastenia. Jaskra. Ostra porfiria. Zatrucie alkoholem. Zespół bezdechu nocnego.

Środki ostrożności
Podczas leczenia może rozwinąć się psychiczne i fizyczne uzależnienie - szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków lub innych leków w wywiadzie. Regularne stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji. Po zakończeniu leczenia preparatem może pojawić się tzw. bezsenność z odbicia (nawrót objawów o większym nasileniu). Ze względu na ryzyko wstąpienia niepamięci następczej należy zapewnić pacjentowi 7-8 h nieprzerwanego snu po zażyciu leku. W przypadku wystąpienia reakcji psychicznych i paradoksalnych należy przerwać stosowanie leku. Nie zaleca się stosowania u pacjentów u pacjentów z psychozami. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), u pacjentów z objawami depresji (ryzyko skłonności samobójczych). Ostrożność zachować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, z niewydolnością nerek i (lub) wątroby, z porfirią. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci poniżej 12 lat nie zostało ustalone - nie zaleca się stosowania. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Ciąża i laktacja
Stosowanie leku w I trymestrze ciąży jest dopuszczalne jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, a stosowanie bezpieczniejszych odpowiedników jest niemożliwe. W przypadku konieczności podania w III trymestrze ciąży lub podczas porodu, u noworodka może wystąpić hipotonia, hipotermia, niewydolność oddechowa. U dzieci matek przyjmujących długotrwale benzodiazepiny w III trymestrze ciąży może rozwinąć się uzależnienie, a w okresie pourodzeniowym może wystąpić zespół odstawienny. Jeżeli zachodzi konieczność podania leku w trakcie laktacji, należy przerwać karmienie piersią.

Działania niepożądane
Najczęściej na początku leczenia: senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania, dezorientacji, ataksja; rzadziej (zwłaszcza po dużych dawkach): dyzartria z mową zamazaną i nieprawidłowym wymawianiem, zaburzenia pamięci, zaburzenia libido. Rzadko: nudności, dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej. Ponadto mogą wystąpić: zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie), nieznaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, brak apetytu, zaburzenia miesiączkowania, ogólne osłabienie, omdlenia, alergiczne reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), niewielkie zwiększenie aktywności aminotransferazy, zaburzenia czynności wątroby z żółtaczką, zaburzenia w składzie morfologicznym krwi, reakcje paradoksalne (niepokój psychoruchowy, bezsenność, pobudzenie, agresja, drżenie mięśniowe, drgawki). Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne.
Podczas leczenia może rozwinąć się psychiczne i fizyczne uzależnienie. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy zespołu odstawiennego: ból głowy, bóle mięśni, pobudzenie, napięcie emocjonalne, niepokój ruchowy, stany splątania, dezorientacji, drażliwość, bezsenność; w ciężkich przypadkach: utrata poczucia rzeczywistości, zaburzenia osobowości, nadwrażliwość na dotyk, bodźce akustyczne, świetlne, mrowienie i drętwienie kończyn, omamy, napady drgawek. Podczas terapii może ujawnić się wcześniej istniejąca niezdiagnozowana depresja.

Interakcje
Opioidowe leki przeciwbólowe, leki do znieczulenia ogólnego, leki psychotropowe i przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe, leki hipotensyjne o działaniu ośrodkowym nasilają działanie depresyjne na o.u.n. lorazepamu. Disulfiram, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, jako inhibitory izoenzymów cytochromu P-450 hamują procesy biotransformacji pochodnych benzodiazepiny i nasilają ich depresyjne działanie na o.u.n. Leki indukujące aktywność cytochromu P-450 (np. ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) wpływają na procesy biotransformacji pochodnych benzodiazepiny i osłabiają ich działanie farmakologiczne. Lek podawany łącznie ze środkami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe przedłuża i nasila ich działanie. Teofilina kofeina mogą osłabiać nasenne działanie, gdyż działają pobudzająco na o.u.n. i mają zdolność indukowania enzymów wątrobowych (to działanie teofiliny i kofeiny może nie występować u osób nałogowo palących tytoń). Doustne środki antykoncepcyjne mogą przyspieszać metabolizm leku i skracać jego T0,5. Alkohol nasila działanie depresyjne leku na o.u.n., może doprowadzić do reakcji paradoksalnych.

Dawkowanie
Doustnie. Dawkowanie i czas leczenia należy określić indywidualnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: w zaburzeniach lękowych: początkowo zwykle 2-3 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych, jeśli zachodzi konieczność zwiększa się dawkę do dawki podtrzymującej, tj. 2-6 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Dawkę należy zwiększać stopniowo, zaczynając od zwiększenia dawki przyjmowanej wieczorem. Maksymalnie można podać do 10 mg/dobę. W zaburzeniach snu spowodowanych lękiem: zwykle 2-4 mg raz na dobę przed snem. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek może być konieczne zmniejszenie dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się podawanie możliwie najmniejszej skutecznej dawki, zwykle wystarczające jest podanie połowy dawki stosowanej u dorosłych. Lek stosuje się doraźnie, czas leczenia należy ograniczyć do minimum, zwykle wynosi on od kilku dni do 2 tyg. W indywidualnych przypadkach leczenie może trwać dłużej, maksymalnie 4 tyg. włącznie z okresem stopniowego odstawiania. W indywidualnych przypadkach okres ten może ulec wydłużeniu, ale decyzja powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu pacjenta.
Preparat przyjmować popijając niewielką ilością wody.

Uwagi
Lek należy odstawiać stopniowo. W trakcie stosowania preparatu i do 3 dni po jego odstawieniu nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych. W trakcie leczenia oraz przez 3 dni po jego zakończeniu nie należy pić alkoholu. W czasie długotrwałego leczenia wskazane jest okresowe badanie krwi (morfologia i rozmaz) i analiza moczu.