Nazewnictwo międzynarodowe - Arctium lappa (łac.), Greater burdock (ang.)

Dziady to nazwa ludowa łopianu większego. Jest to dwuletnia roślina rosnąca nawet do 3 m wysokości i pochodząca z rodziny astrowatych. Znany jest również łopian pospolity. Łopian większy pochodzi z Europy i Azji, w współcześnie rośnie na całym świecie. W Polsce jest to roślina pospolita uważana często za chwast. Rośnie w przydrożach, na nieużytkach, starych kompostach, rumowiskach i w zaniedbanych ogrodach.
Cechą charakterystyczną rośliny jest występowanie tzw. rzepów – są to fiołkowe kwiaty łopianu, mające postać koszyczków otulonych łuskami z haczykami. Bardzo łatwo przyczepiają się do ubrań, włosów i sierści zwierząt.
W skład surowca łopianu wchodzą mi?dzy innymi insulina, substancje białkowe, tłuszcze, związki żywiczne, olejki eteryczne, goryczki, siarka i fosfor oraz witamina C.
Łopian ma działanie grzybostatyczne, przeciwzapalne i bakteriobójcze, dzięki czemu polecany jest przy leczeniu wielu chorób skórnych tj. liszai, wyprysków, przekrwień, świądu oraz trądziku młodzieńczego. Pomaga uporać się z łupieżem. Ma on także właściwości żółciopędne, moczopędne i napotne. Usprawnia działanie wątroby, przyspiesza przemianę materii, leczy nieżyt przewodu pokarmowego i usuwa z organizmu szkodliwe substancje. Łopian stosowany jest również w reumatyzmie stawowym i mięśniowym. Poza tym skutecznie obniża on gorączkę, leczy bóle gardła, zapalenie migdałków, przeziębienie i kaszel. Jest pomocny przy odrze, ospie i cukrzycy.

Łopian ma słaby zapach i nieprzyjemny smak. Pomimo tego jest rośliną jadalną. W Japonii, Chinach i na Jawie uprawiany jest jako warzywo. Dawniej Indianie Irokezi przechowywali suszone korzenie łopiany i jedli je zimą, po uprzednim moczeniu z wodzie.

Ciekawe przepisy
Sok z łopianu:
100 g oczyszczonego i umytego korzenia łopianu należy przepuścić przez maszynkę do mielenia. Otrzymana miazgę przeciska się przez rzadkie płótno. Dodaje się po jednej łyżeczce soku do herbaty. Pić 2-3 razy dziennie.

Okład z łopianu:
Należy połączyć jedno ubite na sztywną pianę białko z jednym zgniecionym liściem łopianu .Tak przyrządzony okład kłaść 2-3 razy dziennie.

Herbatka:
Dwie łyżki posiekanego łopianu zalewa się 4 szklankami zagotowanej wody i gotuje się pod przykryciem przez około 10 minut. Następnie zdjąć z ognia i zostawić do zaparzenia na około 20 minut. Całość odcedzić i pić 2-3 razy dziennie po jednej filiżance.