Liczi-(zwane śliwką chińską) owoc rośnie na wiecznie zielonym drzewie, które osiąga wysokość 10 m. Jest to gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych (Sapindaceae). Wywodzi się z południowych Chin. Obecnie liczi jest uprawiane głównie w Chinach i Indiach, w rejonach gdzie lato jest długie, gorące, a także wilgotne. Prawdopodobnie pierwsze drzewko było posadzone przez buddyjskiego mnicha 1300 lat temu.

Charakterystyka
Na drzewka liczi niekorzystnie wpływają przymrozki, jak i duże upały. Owoce drzewa są podłużne, owalne pestkowce, a kształtem przypominają maliny lub truskawki, ale są od nich większe, osiągają długość 5 cm. Skórka jest brązowo- czerwona, stwardniała ze stożkowatymi wyrostkami i otacza kremową, jadalną osnówkę. Wewnątrz niej są podłużne nasienia. Gdy owoc jest już dojrzały, skorupka łatwo oddziela się od miąższu. Miąższ jest ścisły, galaretowaty, przezroczystoperłowy. W środku owocu znajduje się brązowoczarna pestka, która ma wielkość fasoli. Skorupka jest łamliwa, więc można ją rozłupać palcami i dostać się do aromatycznego miąższu.

Zastosowanie
Owoce wymagają szybkiego transportu, ponieważ dojrzewają tylko na drzewach, a zbierane są w pełni dojrzałości. Są nietrwałe, a po 2-3 dniach przechowywania ich w temperaturze pokojowej zaczynają się psuć. Tylko poszczególne odmiany można przechowywać w chłodniach do 10 tygodni.
Owoce liczi wykorzystuje się w kuchni. Liczi zawiera 0,9 mg białka, 16 g węglowodanów (tyle samo glukozy i fruktozy)50 mg witaminy C, sole mineralne oraz kwas jabłkowy. W 100 g owoców znajduje się 71 kcal. Po usunięciu skórki i pestki z owoców można robić kompoty oraz syropy. Można je również zamrażać.
Ususzone w całości zwane są orzeszkami liczi. Owoce jednak smakują cudownie na surowo. Liczi można dodawać do sałatek owocowych, podawać z likierem, śmietaną lub lodami. Służy również do ulepszania smaku chińskich potraw oraz napoi alkoholowych.