Lejkoporek olszowy (zębiak sinawy) – jest to jadalny grzyb. Należy do rodziny borowikowatych. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju grzybów o nazwie lejkoporek. Nie jest to gatunek liczny, ale spotkać go można w lasach i parkach pod olszami.

Niezawodną cechą rozpoznawczą lejkoporka olszowego są rurki, które daleko zbiegające na trzon.

Charakterystyka
Kapelusz ma średnicę od 3 do 12 cm. Przeważnie ma barwę słomkową, która przechodzi do ochrowożółtawej. Jego powierzchnia jest sucha, matowa i delikatnie filcowata. Po ugnieceniu dość szybko brązowieje. Brzeg jest wkrótce ostrokanciasty.
Trzon ma wysokość od 3 do 7 cm. Jego średnica wynosi od 0,5 do 2 cm. Zabarwiony jest jak kapelusz. Natomiast podstawa trzonu jest zaostrzona. Za młodu rurki są lśniąco cytrynowożółte do złocistożółtych. Po dojrzeniu stają się oliwkowe, a po ugnieceniu siniejące. Na początku są bardzo drobne i zbiegają się na trzon.
Grzyb warstwę rurek ma w przeciwieństwie do innych grzybów rurkowych niezwykle cienką, zwłaszcza za młodu. Miąższ w kapeluszu jest żółtawy, lekko siniejący, a w trzonie wkrótce brązowawy.

Lejkoperek rośnie od sierpnia do października. Występuje pod olszami, na bagnach i torfowiskach, na brzegach stawów i strumieni, w wilgotnych miejscach w lasach.

Znaczenie
Grzyb należy do jadalnych. Jest dobry w smaku. Nie ma wartośći odżywczych, ale ma walory smakowe. Często jest suszony.