Witajcie. Chce być w przyszłości psychologiem. Jak narazie studiuje zaocznie i pracuje w pewnym sklepie- salonie ślubnym. Rozmawiałam ostatnio z kilkoma osobami chorymi na alkoholizm. Nie rozumiem ich toku myslenia. To była taka typowa praktyka w pewnej klinice. Nie umiałam sobie poradzić ani im doradzić z tym co mówili. Nie chcieli leczenia, bo uważali, że sobie pomogą. W Bydgoszczy mam koleżankę i jej ojciec leczył sie do tej pory nie pije. Leczenie daje rezultaty, ale sami pacjenci w to nie wierzą. Jaka jest wasza opinia na ten temat?

Witam serdecznie. Ja miałam doczynienia z osobą chora na alkoholizm. Jestes poczatkująca to nie wiesz, ze oni żalą się,ale tak naprawde sie ciesza, ze jest ktoś kto im pomaga i kogo obchodzi ich los. Bez tego sami sobie by nie poradzili.

Siema. Mój ojciec był alkoholikiem. Nawet jak zdiagnozowano u niego raka krtani nie przestał pic. Wyniszcza to układ odpornościowy. Niestety zmarł mając 50 lat. Tęsknie za nim i wiem ze potrzebował opieki. Trudno jest takich ludzi namowić do leczenia.

Cześc. Alkoholizm to trudna choroba i nie może pić w ogóle ani troche osoba, która kiedykolwiek była na dnie i była uzalezniona od alkoholu. Znam takich mlodych chłopaków, którzy tego problemu nie zauważają. Za kilka lat dopiero się ockną.