Klejówka kleista( klejówka świerkowa) – jest to grzyb z rodziny klejówkowatych. W Polsce jest gatunkiem średnio popularnym. Występuje przeważnie pojedynczo, bądź po kilka sztuk. Rzadko spotyka się go w liczniejszych skupiskach. W górach może występować częściej, niż na niżu.

Charakterystyka
Kapelusz ma średnicę 5-13 cm i jest gładki, gdyż pokrywa go śluz. Ma orzechową barwę lub brązowy kolor. Często występuje z charakterystycznym liliowym odcieniem. Młode egzemplarze mają bardziej intensywna barwę. Często z brzegów kapelusza można dostrzec zwisające śluzowate resztki osłony.
Blaszki są rzadkie o różnej długości i zbiegają się przy trzonie. Na młodych okazach są białawe, a na starszych dużo ciemniejsze. Trzon jest białawy, a miejscami żółtawy, lepki i nieco pokryty śluzem. Ma wysokość od 5do 9 cm.
Miąższ znajduje się pod kapeluszem i jest brązowawy. Z kolei w dolnej części miejscami ma kolor cytrynowy, poza tym białawy. Ma bardzo łagodny smak i słaby zapach.
Występuje w lasach iglastych, a najczęściej pod młodymi świerkami, na brzegach lasu, polanach, przy drogach leśnych.
Owocniki występują od lipca do października.

Znaczenie
Grzyb należy do jadalnych, ale o średniej jakości. Ze względu na swoją kleistość jest trudny do transportu. Klejówka smakuje wyśmienicie, ale musi być odpowiednio przygotowana. Przygotowanie grzyba jest pracochłonne. Należy z każdego kapelusza usunąć lepką i kwaskowatą skórkę. Po starannym obraniu można przyrządzać z niego potrawy lub dodawać do sałatek, a także można przyrządzić popularny bulion grzybowy.

Ciekawostki
Klejówka kleista posiada ludowe nazwy takie jak czop, klejak, ślimak, ślimaczek, tłuszcz oraz tłuścioch.