Wrestling
Randleman był także wrestlerem. Od stycznia 2004 roku występował w fedracji HUSTLE. W styczniu 2009 wystąpił w show radiowym (należącym do WWE) pt. Absolute Wrestling Radio!, gdzie rozmawiał i udzielał wywiadów m.in. z Kofim Kingstonem.
Osiągnięcia
Mieszane sztuki walki:
* 1999-2000: Mistrz UFC w wadze ciężkiej
* 1996: Universal Vale Tudo Fighting 4 − 1. miejsce
Zapasy:
* Galeria Sław Ohio State University (dodany 11 września 2004)
* Galeria Sław Sandusky High School (dodany 6 maja 2006)
* 3-krotny mistrz Big Ten Conference
Wyniki w NCAA Division I:
* 1993: 177 lbs − 1. miejsce
* 1992: 177 lbs − 1. miejsce
* 1991: 167 lbs − 2. miejsce
Ranking walk :
* Total 31
* Wins 17
* By knockout 5
* By submission 4
* Losses 14
* Draws 0
* 15.05.2010 Roger Gracie Strikeforce: Heavy Artillery
* 07.11.2009 Utrata 17-14 Stanislav Nedkov World Victory Road Presents: Sengoku 11 Decyzja (Split), Round 3, 5:00
* 06.06.2009 Utrata 17-13 Mike Whitehead Strikeforce: Lawler vs Shields decyzji (Unanimous) Round 3, 5:00
* 18.05.2008 Wygrana 17-12 Ryo Kawamura World Victory Road Presents: Sengoku 2 Decyzja (Unanimous) Round 3, 5:00
* 21.10.2006 Utrata 16-12 Mauricio Rua PRIDE 32 Submission (Kneebar) Round 1, 2:35 Randleman zawieszono po walce testów narkotykowych
* 09.10.2005 Wygrana 16-11 Fatih Kocamis Bushido Europe-Rotterdam Rumble decyzji (Unanimous) Round 2
* 23.04.2005 Utrata 15-11 Kazuhiro Nakamura PRIDE całkowitej eliminacji 2005 r. decyzję (jednogłośną) Round 3, 5:00 Wrócił do LHW (205) Podział
* 31.12.2004 Utrata 15-10 Mirko Filipović Pride Shockwave 2004 poddanie (Guillotine Choke) Round 1, 0:42
* 15.08.2004 Utrata 15-9 PRIDE Final Conflict Ron Waterman 2004 Submission (blokady) Round 1, 7:44
* 20.06.2004 Utrata 15-8 Fedor Emelianenko PRIDE Critical Countdown 2004 Submission (Kimura) Round 1, 1:33 Pride Grand Prix 2004 HW cwiecfinal
* 25.04.2004 Wygrana 15-7 Mirko Filipović PRIDE całkowitej eliminacji 2004 KO (Stemple) Runda 1, 1:57 Wrócił do HW podziału. HW Pride Grand Prix 2004 Opening Round
* 09.11.2003 Utrata 14-7 Kazushi J PRIDE Final Conflict 2003 Sakuraba Submission (armbar) Round 3, 2:36
* 16.03.2003 Utrata 14-6 Quinton Jackson PRIDE 25 TKO (kolano i stemple) Round 1, 6:58
* 23.12.2002 Wygrana14-5 Murilo Rua 24 PRIDE TKO (Cut) Round 3, 0:20
* 24.11.2002 Wygrana 13-5 PRIDE Kenichi Yamamoto 23 TKO (kolana) Round 3, 01:16
* 29.09.2002 Wygrana 05/12 Michiyoshi PRIDE Ohara 22 decyzji (Unanimous) Round 3, 5:00
* 13.07.2002 Wygrana 05/11 Briana Fostera RFC: KO Beginning (Punch) Round 1, 0:20
* 11.01.2002 Wygrana 05/10 Renato Sobral UFC 35 decyzji (Unanimous) Round 3, 5:00
* 04.05.2001 Utrata 05/09 Chuck Liddell UFC 31 KO (stemple) Round 1, 1:18 spadła do LHW (205)
* 17.11.2000 Utrata 04/09 UFC Randy Couture 28 TKO (uderzenia) Runda 3, 4:13 Lost UFC Heavyweight
* 09.06.2000 Wygrana 03/09 Pedro Rizzo UFC 26 Decyzja (Unanimous) Round 5, 5:00 Chroni tytuł UFC Heavyweight
* 19.11.1999 Wygrana 03/08 Pete Williams UFC 23 decyzji (Unanimous) Round 5, 05:00 Wygrana wolnych UFC Heavyweight tytuł
* 07.05.1999 Utrata 03/07 Bas Rutten UFC 20 Decyzja (Split) Round 1, 21, 00 Do tytuł wagi ciężkiej UFC wolny
* 05.03.1999 Wygrana 02/07 Maurice Smith UFC 19 Decyzja (Unanimous) Round 1, 15:00
* 15.06.1997 Utrata 02/06 Tom Erikson Open-'97 KO (stemple) Round 1, 1:11
* 15.06.1997 Wygrana 01/06 Neve de Homem Open-97 Submission (Elbow) Round 1, 2:21
* 03.03.1997 Utrata 01/05 Carlos Barreto Universal Vale Tudo Fighting 6 techniczne poddanie (Triangle Choke) Round 1, 22:24
* 03.03.1997 Wygrana Mario Neto 5:0Vale Universal Tudo Fighting 6 Submission (Punches) 1 rundy, 11:24
* 03.03.1997 Wygrana 4-0 Ebenezer Fontes Braga Universal Vale Tudo Fighting 6 Decyzja Round 1, 20:00
* 22.10.1996 Wygrana 3-0 Bobish Dan Universal Vale Tudo Fighting 4 Przedkładanie (stemple) Round 1, 05:50
* 22.10.1996 Wygrana 2-0 Geza Kalman Universal Vale Tudo Fighting 4 TKO (stemple) Round 1, 7:37
* 22.10.1996 Wygrana 1-0 Luiz Carlos Macial Universal Vale Tudo Fighting 4 Składanie (stemple) Round 1, 5:14



^^ wspaniały highlight
Kevin "Moster" Randleman. Ten człowiek przez lata cieszył wszystkich fanów MMA. Doskonały zapaśnik i świetny fighter MMA. Przez lata zdobywał doświadczenie walcząc w ringach i klatkach całego świata. Nie znać Randlemana to tak jakby nie znać całego MMA, bo to on tworzył jego historię.

Kevin Randleman przyszedł na świat 10 sierpnia 1971 roku w Sundusky w stanie Ohio. Swoją przygodę ze sportami walki zaczynał od uczelnianych zapasów. Wtedy walczył w wadze do 177 funtów. Dwukrotnie zwyciężał w zawodach NCAA w swojej dywizji walcząc dla uniwersytetu w Ohio. Ohio jest specyficznym miejscem jeśli chodzi o zapaśników. Swoje kariery zaczynali tutaj prawie wszyscy zawodnicy zawodowych zapasów WWE min: Brock Lesnar czy Dan Gable. Kevin po ukończeniu college'u zaczął walczyć w MMA. Jego debiut przypadł na galę Universal Vale Tudo Fighting 4, 22 października 1996 roku, gdzie w ciągu jednego wieczora pokonał: Brazylijczyka Luiza Carlosa Maciala, Kanadyjczyka Geza Kalmana i rodaka Dana Bobbisha. Randleman prezentował typowo zapaśniczy styl walki reprezentowany w tych czasach przez Marka Colemana. Polegał on na obaleniu przeciwnika i okładaniu go w parterze pięściami. Taktyka "połóż i dołóż" w debiucie okazała się skuteczna. Na kolejną walkę czekał blisko pół roku, bo do 3 marca 1997, kiedy to wystartował na turnieju Universal Vale Tudo Fighting 6. W pierwszej walce Kevin walczył z zawodnikiem który później trafił do UFC Ebenezerem Bragą. Nie było podziału na rundy, walka trwała 20 minut. Po upływie tego czasu Monster został ogłoszony zwycięzcą. Jednak pierwsza walka zabrała dużo sił młodemu zapaśnikowi. W dość powolnym tempie przez blisko 12 minut męczył się z wykończeniem Brazylijczyka Mario Neto, na któego spadła lawina ciosów w parterze. W finale Randleman po ponad 30 minutach walki zmierzył się z Carlosem Barreto. Po 22 minutach i 34 sekundach Randleman poddał się po trójkącie. Po walce doszło do bójki Randlemana i Barreto. Kevin został także zawieszony za używanie sterydów. 15 czerwca 1997 roku Randleman wystartował w kolejnym turnieju na terenie kraju kawy. Brazil Open 97. Homen de Neve musiał uznać wyzszość silnego Kevina który zasypał go łokciami w parterze. W półfinale rywalem Randlemana był Tom Erikson, który pięknym podbródkowym zmusił Kevina Randlemana do zapoznania się z deskami. Tak oto Randleman zaczął przygodę z oktagonem i zakończył z walkami w Brazylii.
5 marca 1999 roku Kevin Randleman po raz pierwszy przekroczył próg oktagonu. Jego pierwszym rywalem był amerykański kickbokser Maurice Smith. Wygrana jednogłośną decyzją odzwierciedla przebieg 15 minutowej batalii. Tak oto Monster stał się pretendentem do tytułu wagi ciężkiej UFC. Randy Couture zwakował swój pas więc trzeba było jak najszybciej zoorganizować walk. W starciu o wakujący tron wszechwag Kevin zmierzył się z legendarnym Bassem Ruttenem. Wielkokrotne obalenia i bycie w pozycji dominującej nie wystarczyło by zostać ogłoszonym zwycięzcą. Sędziowie wyżej ocenili ciosy Ruttena. Kevin jednak się nie załamał porażką i powrócił w wielkim stylu na UFC 23. Ruten z powodu kontuzji zwakował pas UFC i zakończył karierę a do walki o wakujący prymat został wyznaczony Kevin Randleman i Pete Williams. Williams wytrzymał 4 rundy z agresywnym przeciwnikiem by w 2 minucie i 10 sekundzie dać się trafić. Tak oto Kevin Randleman sięgnął po pas UFC. Na UFC 26 po raz pierwszy musiał obronić swój pas. Jego przeciwnikiem był niezwykle mocno bijący Brazylijczyk Pedro Rizzo. Randleman nie dał się trafić i skutecznie obalał Rizzo przez 5 rund więc sędziowie to jemu przyznali zwycięstwo. Jednak na scenę wagi cięzkiej powrócił były mistrz Randy "The Natural" Couture. Na UFC 28 doszło do starcia dwóch niezwykle utalentowanych zapaśników stylu klasycznego. Couture przeważał przez cały czas a w trzeciej rundzie udało mu się zmusić sędziego do przerwania walki. Po pojedynku z Couturem Kevin zdecydował że kategtoria do 93 kg bardziej odpowiada jego ciału. Na UFC 31 zadebiutował w nowej kategorii a jego pierwszym rywalem był Chuck "Iceman" Liddell. Walka trwała bardzo króko bo w niecałe 2 minuty Chuck uporał się z Kevinem. Randleman postanowił jeszcze raz zawalczyć w oktagonie a jego rywalem był przeżywający wtedy bardzo dobry okres Renato "Babalu" Sobaral. Walka zakończyła się decyzją sędziów wskazujących jednogłośnie na Kevina Randlemana. Tak oto zakończyła się przygoda Monstera z oktagonem UFC.
Po odejściu z Ultimate Fighting Championship Kevin stoczył jedną walkę na gali RFC gdzie w 20 sekund znokautował Briana Fostera. Po tej walce zgłosiłą się po niego największa w tamtym czasie organizacja MMA czyli Pride FC. Zaczął się wtedy nowy etap w karierze i życiu Kevina. W Japonii walczył na zasadach MMA jak i pro wrestlingu. To tutaj jego opiekunem stał się Mark Coleman. Jego debiut przypadł na galę Pride 22 gdzie zmierzył się z japońskim zapaśnikiem Michiyoshi Oharą, którego pokonał jednogłośną decyzją sędziów. W drugiej walce podczas PRIDE 23 zmierzył się z Kenichim Yamamoto, którego pokonał bardzo szybko nokautując kolanami z pozycji północ-południe. Na kolejnej gali dostał poważniejszego przeciwnika, członka legendarnego teamu Chute Boxe Murillo "Ninję" Ruę. Prawy sierpowy na początku trzeciej rundy doprowadził do rozcięcia i Randleman wygrał przez techniczny nokaut. Tak imponująca seria zwycięstw mogła doprowadzić go do starcia z mistrzem dywizji do 205 funtów PRIDE czyli Wanderleiem Silvą. Jednak zanim to się stało zawalczył eliminator z innym amerykańskim zapaśnikiem Quintonem Jacksonem.Rampage wyprowadził świetne kolano w podbródek Randlemana i śedzia przerwał walkę gdy Jackson zaczął okładać z dosaidu Monstera. Była to jego pierwsza porażka w PRIDE w dywizji do 205 funtów.Jego kolejnym przeciwnikiem była legenda japońskiego MMA Kazushi Sakuraba. Jeden z piekniejszych armbarów w MMA założony przez Sakurabę zmusił amerykańskiego zapaśnika do poddania się. Po tej porażce Kevin postanowił wystartować w 16 osobowym turnieju o tytuł wagi ciężkiej równolegle z partnerem z gymu Markiem Coelmanem. W pierwszej walce Kevina czekało nie lada wyzwanie. Naprzeciw niego stanął najgoźniejszy uderzacz w tamtym czasie w MMA Mirko "Cro Cop" Filipovic. Lewy sierpowy w punkt zaskoczył Filipovica niczym śnieg w grudniu Australijczyków i runął na ziemię. Kevin szybko doskoczył do Chorwata i młotkowymi zakończył pojedynek. to byłą jedna z największych niespodzianek w historii MMA. W drugiej rundzie przeciwnikiem potwora był najlepszy cięzki w MMA Fiodor Emeianenko. Niesamowity suplex nie odebrał przytomności Rosjaninowi, który minutę potem założył kimurę niezającemu jiu-jitsu Randlemanowi. Tak oto zakończyły się marzenia Kevina o tytule wagi cięzkiej PRIDE. W następnej walce Kevin spotkał się z przyjacielem z czasów studenckich Ronem Watermanem. Blisko 300 funtowy Waterman poznał siłę suplexów Kevina i wylądował głową na macie. Jednak Randleman miał problemy by kończyć walki i dał Watermanowi czas na odpoczynek i ten w końcu poddał mniejszego rywala americaną. Na Pride Shockwave 2004 doszło do rewanżu Randlemana z Mirko Filipovicem. Próba szybkiego sprowadzenia przeciwnika do parteru zakończyła się head lockiem, czyli gilotyną w stójce, niestety dla Randlemana nie on był duszącym, tylko duszonym. Była to trzecia porażka z rzędu przez submission Kevina. Po walce z Cro Copem Monster postanowił poprawić sobie rekord walcząc w dywizji do 205 funtów. Jednak już w rundzie otwarcia GP wagi średniej został pokonany przez japońskiego judokę Kazuhiro Nakamurę. Po seri czterech porażek wraz z Colemanem Kevin stoczył jedną walkę w Europie gdzie pokonał Niemca Faitha Kacamisa przez decyzję. Na PRIDE 32 Randleman wspólnie z Shogunem rozpoczeli wojnę między Hammer House i Chute Boxe. Nieudana próba obalenia i potem trzy minuty prób poddania Randlemana zakończona knee barem przez Shoguna. Po tej walce wykryto u Randlemana sterydy i został zawieszony. Jednak na Pride 33 doszło do wzniecenia ognia między Chute Boxe i Hammer House. Rua przegrał przez kontuzję z Colemanem i wtedy na ring wdarli się członkowie obu gymów z pięściami. Prym wśród Chute Boxe wiódł Wanderlei Silva a wśród Hammer House Mark Coleman. W czasie występów w Pride Kevin Randleman brał udział także w show pro wrestlingu grupy należącej do DSE o nazwie HUSTLE, gdzie gościnnie pojawiał się w towarzystwie Marka Colemana. Kara za sterydy po walce z Shogunem nie pozwoliła mu zawalczyć na gali Kamikadze, zwiastującej upadek PRIDE. Po walce w Roterdamie Kevin miał zawalczyć na gali Strikeforce z Vitorem Belfortem ale infekcja uniemożliwiła mu wyjście do walki. Tak oto zakończyła się przygoda Randlemana z PRIDE FC.
Podczas przerwy w okresie zawieszenia o Kevinie było głośno gdy w stanie odurzenia alkoholowego zrobił korek na autostradzie i poszedł na kilka dni do aresztu. Za wybryk na autostradzie groziła mu kara więzienia.
W 2008 roku Monster powrócił na galę Sengoku 2 gdzie p długiej walce śedziowie uznali go zwycięzcą pojedynku z Ryo Kawamurą. Na tej samej gali po dłuższej przerwie powracał Josh Barnett. Jego kolejnym przeciwnikiem miał byc były zawodnik UFC Jeff Monson na gali Godz of War ale problemy zdrowotne zmusiły go do wycofania się z pojedynku a na jego miejsce wskoczył Ricco Rodriguez. Zamierzał powrócić na Sengoku 6 ale kontuzja barku odniesiona w walce z Kawamurą okazała się tak poważna że wymagała operacji.
Po kontuzji Randleman został ogłoszony po gali Shamrock vs Diaz jako nowy nabytek Strikeforce, wrócił na galę Strikeforce:Lawler vs Shields. Po długiej i cięzkiej dooglądania batalii Randleman przegrał u sędziów wszystkie trzy rundy z Mikem Whiteheadem.Obecnie Randleman odpoczywa po walce z Mikem
Kevin Randleman zawsze był jednowymiarowym zapaśnikiem. Walczył jak typowy zapaśnik: szybkie zejście do parteru i obalanie z góry przeciwnika. Tak waczlył przez całą karierę od początku aż do końca. Wciąż jeszcze oficjalnie jej nie zakończył ale nie odniesie już większych sukcesów ze względu na swoją jednowymiarowość. Jednak Randleman tworzył wspaniałe walki w UFC i PRIDE gdzie tworzył historię światowego MMA.
Użytkownik Manian96 edytował ten post 16 grudzień 2010 - 22:13
Pomoc















KFD Gold

