Nazwa produktu leczniczego: Ketilept 150 mg

Skład: Quetiapinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 150 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 60 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Egis Pharmaceuticals Plc
Wytwórca: Egis Pharmaceuticals Plc
Kraj wytwórcy (kod kraju): H


Działanie
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, działającym na wiele receptorów neuroprzekaźników. Wykazuje większe powinowactwo do receptorów serotoninowych (5-HT2) w mózgu niż do receptorów dopaminowych (D1 i D2). Kwetiapina ma także duże powinowactwo do receptorów histaminowych i α1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych. Powinowactwo do receptorów muskarynowych lub benzodiazepinowych jest nieznaczne. Po podaniu doustnym kwetiapina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na biodostępność leku). Wiąże się z białkami osocza w 83%. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieczynnych farmakologicznie metabolitów. Mniej niż 5% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem i moczem. Około 73% metabolitów kwetiapiny jest wydalane z moczem, 21% z kałem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi około 7 h. Średni klirens kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku zmniejsza się o 30-50% w porównaniu z osobami dorosłymi w wieku 18-65 lat. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o 25% u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek i o 30% u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.

Wskazania
Leczenie schizofrenii. Leczenie umiarkowanych lub ciężkich epizodów manii związanych z chorobą dwubiegunową. Nie wykazano, aby kwetiapina zapobiegała nawrotom epizodów manii lub depresji.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe preparaty przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna lub nefazodon.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia. Badania kliniczne nie potwierdziły związku kwetiapiny z utrwalonym wydłużeniem odstępu QT, jednak podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z wydłużonym odstępem QT, wywiadem rodzinnym świadczącym o wydłużeniu odstępu QT, zastoinową niewydolnością krążenia, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadem padaczkowym w wywiadzie i u pacjentów, u których próg drgawkowy może być obniżony (m.in. choroba Alzheimera, wiek >65 rż.). W przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego należy przerwać leczenie kwetiapiną. W razie wystąpienia dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia kwetiapiną. Należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością wątroby, w podeszłym wieku, u pacjentów wyniszczonych lub ze skłonnością do reakcji hipotensyjnych. Nie należy stosować u pacjentów z psychozami związanymi z demencją. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci i młodzieży. Ze względu na zawartość laktozy pacjenci z rzadką, wrodzoną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować preparatu.

Ciąża i laktacja
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności preparatu u kobiet w ciąży i okresie karmienia piersią. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często (>1/10): zawroty głowy, senność. Często (<1/10 i >1/100): leukopenia, zwiększenie masy ciała, omdlenia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, nieżyt lub suchość błony śluzowej nosa, zaparcia, dyspepsja, osłabienie, obrzęki obwodowe, zwiększenie aktywności AspAT i AlAT we krwi. Niezbyt często (<1/100 i >1000): eozynofilia, reakcje nadwrażliwości, napady padaczkowe, zwiększenie aktywności GGT, zwiększenie stężenia triglicerydów i cholesterolu całkowitego we krwi. Rzadko (<1/1000): wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, zespół torsade de pointes, żółtaczka, priapizm, złośliwy zespół neuroleptyczny. Bardzo rzadko (<1/10 000): neutropenia, hiperglikemia, cukrzyca, dyskinezy późne, zapalenie wątroby. Leczenie kwetiapiną wiąże się z niewielkim, zależnym od dawki, ryzykiem zmniejszenia stężenia T4 i fT4 we krwi. Zgłaszano ostre objawy odstawienne (w tym nudności, wymioty i bezsenność), nawrót objawów psychotycznych i występowanie zaburzeń ruchowych (jak akatyzja, dystonia i dyskinezy).

Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 zwiększa się AUC kwetiapiny - łączne podawanie jest przeciwwskazane. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z sokiem grejpfrutowym. Należy zachować szczególną ostrożność, stosując kwetiapinę jednocześnie z innymi lekami działającymi na o.u.n. Farmakokinetyka soli litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną. Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie podlega klinicznie istotnym zmianom. Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco po jednoczesnym zastosowaniu z lekami przeciwpsychotycznymi: rysperydonem lub haloperydolem. Stosowanie kwetiapiny w skojarzeniu z tiorydazyną powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny. Kwetiapina nie indukuje enzymów wątrobowych biorących udział w metabolizmie antypiryny. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z karbamazepiną powoduje znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny i zmniejszenie jej AUC - może być konieczne zastosowanie większych dawek kwetiapiny (maksymalna dawka dobowa kwetiapiny wynosi 750 mg w leczeniu schizofrenii), kontynuowanie leczenia większymi dawkami można rozważać tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka indywidualnie u danego pacjenta. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z fenytoiną lub innymi lekami indukującymi enzymy mikrosomalne (barbiturany, ryfampicyna, glikokortykosteroidy), powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny; może być konieczne zwiększenie dawki kwetiapiny; należy zachować ostrożność w przypadku odstawienia fenytoiny i (lub) zastępowania jej nieindukującym enzymów wątrobowych walproinianem sodu. Kwetiapina stosowana jednocześnie z lorazepamem zmniejsza klirens lorazepamu. Jednoczesne stosowanie z cymetydyną może powodować zmniejszenie klirensu kwetiapiny. Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się po jednoczesnym zastosowaniu z imipraminą (inhibitor CYP2D6) lub fluoksetyną (inhibitor CYP3A4 i CYP2D6). Kwetiapina nasila działanie alkoholu.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Schizofrenia. Dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg - 1. dzień, 100 mg - 2. dzień, 200 mg - 3. dzień, 300 mg - 4. dzień. Od 4. dnia dawka dobowa wynosi zwykle 300 mg. Dawka może być modyfikowana w przedziale 150-750 mg na dobę, zależnie od reakcji pacjenta na lek. Epizody manii związane z chorobą dwubiegunową. Dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 100 mg - 1. dzień, 200 mg - 2. dzień, 300 mg - 3. dzień, 400 mg - 4. dzień. Następnie dawka może być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej 800 mg w 6. dniu leczenia. Zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym może wynosić 200-800 mg na dobę. Zwykle zalecana dawka wynosi 400-800 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczynać leczenie od dawki 25 mg na dobę i zwiększać codziennie o 25-50 mg aż do osiągnięcia dawki terapeutycznej. Ponowne rozpoczynanie leczenia po przerwie u pacjentów leczonych wcześniej kwetiapiną: jeżeli przerwa w terapii jest krótsza niż 1 tydz. terapię należy kontynuować dawką stosowaną w leczeniu podtrzymującym; jeżeli przerwa jest dłuższa niż 1 tydz. - według schematu dawkowania. W przypadku zmiany leku przeciwpsychotycznego w postaci depot na kwetiapinę, leczenie kwetiapiną należy rozpocząć w dniu następnej planowanej iniekcji leku depot. Okresowo należy oceniać konieczność jednoczesnego podawania leku zmniejszającego objawy pozapiramidowe będące efektem działania leku w postaci depot.
Preparat należy przyjmować 2 razy na dobę, niezależnie od posiłku.

Uwagi
Zalecane jest stopniowe odstawianie leku. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.