Nazwa produktu leczniczego: Kefrenex

Skład: Quetiapinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 300 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 60 tabl. 90 tabl. 120 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: AXXON Spółka z o.o.
Wytwórca: Genepharm S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): GR



Działanie
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina oraz jej aktywny farmakologicznie metabolit - N-dezalkilokwetiapina wchodzą w interakcję z wieloma receptorami neuroprzekaźników w mózgu. Działanie przeciwpsychotyczne wynika głównie z blokowania w mózgu receptorów serotoninowych (5-HT2) oraz dopaminowych (D1 i D2). Dodatkowo N-dezalkilokwetiapina wykazuje silne powinowactwo do transportera norepinefryny (NET). Kwetiapina i N-dezalkilokwetiapina mają także duże powinowactwo do receptorów histaminowych i α1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych i serotoninowych 5-HT1. Powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych oraz benzodiazepinowych jest nieznaczne. Kwetiapina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na biodostępność leku). Wiąże się z białkami osocza w 83%. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie z udziałem CYP3A4. Mniej niż 5% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem i moczem. Około 73% metabolitów kwetiapiny jest wydalane z moczem, 21% z kałem. T0,5 kwetiapiny w fazie eliminacji wynosi około 7 h, N-dezalkilikwetiapiny - 12 h.

Wskazania
Leczenie schizofrenii. Leczenie umiarkowanych do ciężkich epizodów manii.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na kwetiapinę lub inne składniki preparatu. Jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4 tj.: inhibitory proteazy wirusa HIV, leki przeciwgrzybiczne z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon.

Środki ostrożności
Preparat nie wykazuje działania zapobiegającego nawrotom epizodów manii lub depresji. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży (brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej). Preparat nie jest wskazany do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z psychozą wywołaną otępieniem. Stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, wydłużonymi odstępami QT w wywiadzie rodzinnym, chorobą naczyń krwionośnych mózgu oraz w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia tętniczego, a także u pacjentów z padaczką w wywiadzie, z czynnikami ryzyka udaru, zaburzeniem czynności wątroby i osób w podeszłym wieku. Zachować ostrożność podczas jednoczesnego przyjmowania leków zwiększających odstępy QT lub leków neuroleptycznych szczególnie u osób w podeszłym wieku, z zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, hipertrofią serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią. U pacjentów otrzymujących leki pobudzające enzymy wątrobowe, rozpoczęcie leczenia kwetiapiną może nastąpić wyłącznie, jeśli korzyść z przyjmowania kwetiapiny przewyższa wycofania tych leków. W razie wystąpienia objawów niedociśnienia należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe jej dostosowanie. W razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinezy późnej należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. W razie wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego lub w przypadku zmniejszenia liczby krwinek białych obojętnochłonnych < 1,0 x 109/l (ryzyko neutropenii) należy odstawić kwetiapinę i wdrożyć odpowiednie leczenie lub monitorować stan pacjenta. Zaleca się stopniowe wycofywanie leku przez co najmniej 1-2 tygodnie. Preparat zawiera laktozę - nie stosować u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat zawiera żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja
Preparat stosować w ciąży tylko wówczas, gdy korzyści dla matki są większe niż ryzyko dla płodu. Obserwacje przebiegu ciąży, podczas których matki przyjmowały kwetiapinę, wykazywały występowanie objawów odstawiennych u noworodków. Należy unikać stosowania preparatu podczas karmienia piersią. Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka kobiecego.

Działania niepożądane
Bardzo często: zawroty głowy, senność, ból głowy, objawy odstawienne, zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego we krwi (głównie cholesterolu LDL). Często: leukopenia, omdlenia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, katar, suchość w ustach, zaparcia, niestrawność, łagodna astenia, obrzęk obwodowy, utrata masy ciała, zwiększone stężenie aminotransferaz (AlAT, AspAT) w surowicy, zmniejszona liczba krwinek białych obojętnochłonnych, zwiększone stężenie glukozy świadczące o hiperglikemii. Niezbyt często: eozynofilia, nadwrażliwość, drgawki, zespół niespokojnych nóg, zwiększenie aktywności GGT. Rzadko: żółtaczka, priapizm, złośliwy zespół neuroleptyczny. Bardzo rzadko: neutropenia, reakcja anafilaktyczna, cukrzyca, dyskineza późna, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona. Podczas jednoczesnego stosowania leków neuroleptycznych zgłaszano przypadki wydłużonego odstępu QT, niemiarowości komorowej, nagłej niespodziewanej śmierci, zatrzymania krążenia, torsades de pointes. Leczenie kwetiapiną było związane z niewielkim, odwracalnym, zależnym od dawki, zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy we krwi, szczególnie T4 i fT4. Po nagłym odstawieniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy: nudności, ból głowy, biegunka, zawroty głowy, rozdrażnienie, wymioty, bezsenność.

Interakcje
Zachować ostrożność podczas stosowania preparatu w połączeniu z lekami oddziaływującymi na o.u.n lub z alkoholem oraz z lekami wydłużającymi odstęp QT oraz z preparatami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową. Nie zaleca się równoczesnego stosowania kwetiapiny z sokiem grejpfrutowym. Podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 (m.in. ketokonazol) zwiększa się AUC kwetiapiny - łączne podawanie jest przeciwwskazane. Leki indukujące enzymy wątrobowe (m.in. karbamazepina, fenytoina) zwiększają klirens kwetiapiny i zmniejszają jej stężenie we krwi, osłabiając skuteczność leczenia kwetiapiną - u pacjentów stosujących leki indukujące enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną można rozpocząć tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia kwetiapiną przewyższają ryzyko odstawienia leku przyspieszającego metabolizm wątrobowy; wszystkie zmiany leczenia lekiem indukującym należy przeprowadzać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić lekiem niewykazującym właściwości indukujących, np. walproinianem sodu. Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco podczas jednoczesnego stosowania z imipraminą (inhibitor CYP2D6), fluoksetyną (inhibitor CYP3A4 i CYP2D6), rysperydonem, haloperydolem lub cymetydyną. Stosowanie kwetiapiny w skojarzeniu z tiorydazyną powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Farmakokinetyka litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną. Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie podlega klinicznie istotnym zmianom podczas jednoczesnego stosowania obu leków. Nie przeprowadzono badań interakcji z powszechnie stosowanymi lekami na choroby układu naczyniowo-sercowego.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Schizofrenia. Dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg - 1. dzień, 100 mg - 2. dzień, 200 mg - 3. dzień, 300 mg - 4. dzień. Od 4. dnia dawka dobowa wynosi zwykle 300-450 mg. Dawka może być modyfikowana w przedziale 150-750 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na lek. Epizody manii związane w przebiegu choroby dwubiegunowej. Dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 100 mg - 1. dzień, 200 mg - 2. dzień, 300 mg - 3. dzień, 400 mg - 4. dzień. Następnie dawka może być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej 800 mg w 6. dniu leczenia. Zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym może wynosić 200-800 mg na dobę. Zwykle zalecana dawka wynosi 400-800 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczynać leczenie od dawki 25 mg na dobę i zwiększać codziennie o 25-50 mg aż do osiągnięcia skutecznej dawki terapeutycznej. U pacjentów w podeszłym może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i mniejsza dobowa dawka terapeutyczna niż u pacjentów młodszych. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Preparat należy przyjmować 2 razy na dobę, niezależnie od posiłku.

Uwagi
U pacjentów z cukrzycą lub zagrożonych wystąpieniem cukrzycy zaleca się kontrolowanie wszystkich parametrów. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.