Nazwa produktu leczniczego: Karbagen

Skład: Oxcarbazepinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 300 mg
Wielkość opakowania: 50 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Generics [UK] Ltd.
Wytwórca: Generics [UK] Ltd. McDermott Laboratories Ltd. T/A Gerard Laboratories
Kraj wytwórcy (kod kraju): GB, IRL



Działanie
Lek przeciwpadaczkowy. Mechanizm działania okskarbazepiny i jej aktywnego metabolitu (pochodna monohydroksy - MHD) oparty jest głównie na blokadzie wrażliwych na napięcie kanałów sodowych, co prowadzi do stabilizacji nadmiernie pobudzonych błon komórek nerwowych, zahamowania powtarzających się wyładowań neuronalnych oraz zmniejszenia rozprzestrzeniania się impulsów synaptycznych. Ponadto do przeciwdrgawkowego działania leku może także przyczyniać się wzmożone przewodnictwo potasowe oraz modulacja zależnych od napięcia kanałów wapniowych. Po podaniu doustnym okskarbazepina jest całkowicie wchłaniana i intensywnie metabolizowana do aktywnego metabolitu (MHD). MHD ulega dalszym przemianom przez sprzęganie z kwasem glukuronowym. Niewielkie ilości (4% dawki) ulegają utlenieniu do farmakologicznie nieaktywnego metabolitu (DHD). Około 40% MHD wiąże się z białkami osocza. Okskarbazepina jest wydalana głównie w postaci metabolitów. Ponad 95% dawki jest wydalane z moczem. T0,5 okskarbazepiny wynosi 1,3-2,3 h, podczas gdy dla MHD wynosi on 9,3 +/- 1,8 h. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania MHD wydłuża się o 60-90% (16-19 h), AUC zwiększa się dwukrotnie. U dzieci lek eliminowany jest szybciej. U osób w podeszłym wieku maksymalne stężenie MHD we krwi oraz AUC są większe. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby nie obserwowano zmian w farmakokinetyce okskarbazepiny.

Wskazania
Monoterapia lub leczenie skojarzone napadów padaczkowych częściowych z towarzyszącymi lub nie - wtórnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi u dorosłych i dzieci od 6 lat.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na okskarbazepinę lub którykolwiek ze składników preparatu. Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat (skuteczności i bezpieczeństwo stosowania leku w tej grupie wiekowej nie zostało potwierdzone).

Środki ostrożności
Stosowanie okskarbazepiny wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych reakcji skórnych (w tym rumienia wielopostaciowego, zespołu Stevensa-Johnsona i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka), pojawiających się zazwyczaj w ciągu pierwszych 3 tyg. leczenia. U pacjentów, u których wystąpi wysypka, jeśli nie ustalono innej przyczyny tego powikłania, należy natychmiast odstawić lek. Brak danych na temat stosowania preparatu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby - ustalając dawkowanie leku w tej grupie pacjentów należy zachować ostrożność. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem hiponatremii (szczególnie u osób w podeszłym wieku) - u pacjentów z chorobą nerek w wywiadzie związaną z hiponatremią, u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki zmniejszające stężenie sodu w surowicy (np. leki moczopędne, desmopresyna), jak również leki z grupy NLPZ (np. indometacyna); u tych pacjentów przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć stężenie sodu w surowicy, czynność tę należy powtórzyć po około 2 tyg., a następnie w odstępach miesięcznych, przez 3 pierwsze miesiące leczenia lub w razie potrzeby. Wszyscy pacjenci z zaburzeniami pracy serca lub wtórną niewydolnością serca powinni być poddawani regularnym pomiarom masy ciała w celu określenia stopnia retencji płynów - w przypadku zatrzymania płynów lub nasilenia się niewydolności serca, należy sprawdzić stężenie sodu w surowicy. Pacjenci z zaburzeniami przewodnictwa w wywiadzie (np. blokiem przedsionkowo-komorowym, arytmią) powinni pozostawać pod uważną obserwacją lekarską. W przypadku podejrzenia zaburzeń czynności wątroby należy rozważyć odstawienie leku. Ze względu na zawartość laktozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Wykazano, że u dzieci kobiet cierpiących na padaczkę występowanie wad wrodzonych jest 2-3 razy częstsze, niż w populacji ogólnej. Dane dotyczące ekspozycji na okskarbazepinę podczas ciąży są wciąż ograniczone, aby móc ocenić teratogenne działanie leku. W badaniach na zwierzętach, po podaniu dawek toksycznych obserwowano m.in. wady rozwojowe u płodów. W przypadku, gdy pacjentka leczona okskarbazepiną zajdzie w ciążę lub gdy pojawi się konieczność podawania leku w czasie ciąży, należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści wynikające z podawania preparatu względem ryzyka wystąpienia wad rozwojowych płodu, co jest szczególnie istotne podczas I trymestru ciąży. Przerwanie profilaktyki napadów drgawek może wiązać się ze znacznym ryzykiem zarówno dla matki jak i dla płodu, które jest prawdopodobnie większe niż ryzyko wystąpienia wad rozwojowych. U kobiet ciężarnych należy stosować minimalne dawki dające zamierzony efekt terapeutyczny i jeśli to możliwe monoterapię. U noworodków opisywano zaburzenia krzepnięcia spowodowane lekami przeciwpadaczkowymi, dlatego w ostatnich tygodniach ciąży oraz u noworodka należy zapobiegawczo podawać witaminę K. Leki przeciwpadaczkowe mogą prowadzić do niedoboru kwasu foliowego - należy rozważyć przyjmowanie kwasu foliowego przez kobiety, które planują ciążę oraz we wczesnym okresie ciąży. Okskarbazepina i jej aktywny metabolit (MHD) są wydzielane do mleka kobiecego - nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często: senność, ból i zawroty głowy, podwójne widzenie, zmęczenie. Często: hiponatremia, splątanie, depresja, apatia, pobudzenie, chwiejność nastroju, ataksja, drżenie mięśniowe, oczopląs, zaburzenia koncentracji, amnezja, zaburzenia widzenie (np. nieostre widzenie), nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, ból brzucha, wysypka, łysienie, trądzik, astenia. Niezbyt często: leukopenia, pokrzywka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi. Bardzo rzadko: trombocytopenia, nadwrażliwość wielonarządowa (przejawiająca się wysypką, gorączką, limfadenopatią, nieprawidłowymi wynikami testów czynnościowych wątroby, eozynofilią, bólami stawów), hiponatremia związana z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi (takimi jak: drgawki, splątanie, zaburzenia świadomości, encefalopatia, zaburzenia widzenia, wymioty, nudności), zaburzenia rytmu serca, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie trzustki i (lub) zwiększenie aktywności lipazy i (lub) amylazy, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy.

Interakcje
Okskarbazepina i jej farmakologicznie aktywny metabolit (MHD) indukują CYP3A4 i CYP3A5, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia we krwi leków metabolizowanych przez te izoenzymy, m.in. leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus), niektórych leków przeciwpadaczkowych (np. karbamazepina), doustnych środków antykoncepcyjnych (ze względu na zmniejszenie skuteczności antykoncepcji hormonalnej pacjentkom w wieku rozrodczym należy zalecić dodatkowe niehormonalne metody antykoncepcji). In vitro okskarbazepina i MHD są słabymi induktorami transferazy UDP-glukuronylowej i jest mało prawdopodobne, aby wpływały in vivo na leki eliminowane głównie poprzez sprzężenie z transferazą UDP-glukuronylową (np. kwas walproinowy, lamotrygina). Okskarbazepina i MHD hamują CYP2C19 i mogą zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten izoenzym (np. fenytoina, fenobarbital); okskarbazepina powodowała zwiększenie stężenia fenytoiny we krwi nawet o 40%, natomiast fenobarbitalu o 15%; w przypadku jednoczesnego podawania dużych dawek okskarbazepiny z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19 może być konieczne zmniejszenie dawki równocześnie stosowanych leków. Leki silnie indukujące cytochrom P-450 (np. karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) zmniejszają stężenie MHD we krwi o 29-40%. Kwas walproinowy może zmniejszać stężenie MHD nawet o 18%. Nie obserwowano zjawiska autoindukcji podczas podawania okskarbazepiny. Jednoczesne stosowanie okskarbazepiny i lamotryginy zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Jednoczesne podawanie litu i okskarbazepiny może zwiększać neurotoksyczność. Cymetydyna, erytromycyna, wiloksazyna, warfaryna oraz dekstropropoksyfen nie wpływały na farmakokinetykę MHD. Ze względu na podobieństwo w budowie nie zaleca się stosowania z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (w badaniach klinicznych nie wykazano jednak istotnych interakcji). Stosowanie leku z alkoholem powoduje wystąpienia addycyjnego działania uspokajającego.

Dawkowanie
Stosowanie preparatu w monoterapii i leczeniu skojarzonym należy rozpoczynać od skutecznej klinicznie dawki, podawanej w 2 dawkach. Dawkę tę można zwiększać w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. W przypadku, gdy okskarbazepina ma zastąpić inne leki przeciwpadaczkowe, ich dawkę należy stopniowo zmniejszać od momentu rozpoczęcia leczenia okskarbazepiną. W leczeniu skojarzonym, gdy pacjent przyjmuje wiele leków przeciwpadaczkowych, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki innych leków przeciwpadaczkowych podawanych jednocześnie i (lub) wolniejszego zwiększania dawki okskarbazepiny. Dorośli. Monoterapia i leczenie skojarzone: początkowo 600 mg/dobę (8-10 mg/kg mc./dobę) w 2 dawkach. Jeśli istnieją wskazania kliniczne, dawkę można zwiększać w odstępach jednotygodniowych, o maksymalnie 600 mg/dobę, rozpoczynając od dawki początkowej, aż do osiągnięcia pożądanej odpowiedzi klinicznej. Efekty leczenia obserwuje się w zakresie dawek 600-2400 mg/dobę. Dzieci od 6 lat. Monoterapia i leczenie skojarzone: dawka początkowa wynosi 8-10 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach. W leczeniu skojarzonym, dobre efekty lecznicze obserwuje się po średniej dawce podtrzymującej wynoszącej około 30 mg/kg mc./dobę. W celu uzyskania pożądanej odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększyć w odstępach jednotygodniowych o maksymalnie 10 mg/kg mc./dobę, zaczynając od dawki początkowej, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 46 mg/kg mc./dobę.
U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min), leczenie należy rozpoczynać od połowy zazwyczaj stosowanej dawki początkowej (300 mg/dobę); dawkę można zwiększać w odstępach co najmniej tygodniowych aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi klinicznej. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby. Preparat można przyjmować w czasie posiłków lub niezależnie od nich. Tabletki są rowkowane i mogą być dzielone na 2 części, aby ułatwić pacjentowi połykanie.

Uwagi
Przed rozpoczęciem, a także w trakcie leczenia należy okresowo kontrolować stężenie sodu w surowicy. Nie należy nagle odstawiać preparatu - dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby ograniczyć ryzyko częstszego występowania napadów padaczkowych. Zawroty głowy i senność wywołane przez okskarbazepinę mogą ograniczać sprawność psychofizyczną, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.